Taipei (eind)

Zondag 23 april
In de ochtend gaan we met de HSR (supersnelle trein) naar Taipei. We zijn er in nog geen half uur. We droppen de tassen in het hotel, wat op loopafstand van het Main Station zit. We nemen de metro naar Maokong. Vanaf hier gaan we eerst een stukje met de kabelbaan, wat een leuke attractie blijkt te zijn. Het is gezellig druk, maar we hoeven niet lang te wachten. In de gondola is plek voor 6 a 8 personen. We zitten samen met 4 Vietnamese toeristen, die erg druk zijn met foto’s maken en filmen. Het uitzicht is best aardig. We zitten een redelijk stuk buiten het centrum van Taipei, maar ziet het achter de heuvels wel liggen. De 101-toren zie je er tussen de heuvels uitsteken. De gondel zelf gaat over een bosgebied, en zie je de Taipei Zoo. We gondelen tot het eind, een tocht van ongeveer 4 kilometer.

Op het eind is een klein dorpje, wat volledig voor de toeristen is. Heel veel kraampjes met eten. We lopen een stukje verder, uit de drukte. Bij een terras verder de heuvel op, zien we dat ze een prijzig koffiemachine hebben staan. Lekker! Dat moeten we uitproberen. Met in de verte een uitzicht over Taipei genieten we van een lekkere cappucino. Weer terug met de gondola, is het nu tijd om de Zoo te bezoeken. En dan vooral aan de grote panda! Hoewel die sinds 2 weken ook in Ouwehands Dierenpark zijn, kost de Zoo hier maar 6 TWD. Geen geld dus. Aangezien het weekend is, is het behoorlijk druk. We stoppen eerst even bij de koala’s, ook heel schattig! Ze hebben elk een eigen plek, het schijnen niet zulke gezelschapsdieren te zijn.

Later bij de panda’s zien we er eentje binnen. Deze ligt op een boomtak te slapen. Zeker moe van al dat bamboe eten de hele dag. De panda buiten wordt gevoerd als wij er zijn! Het is een drukte van jewelste met veel Aziaten en camera’s. Ook dat is naast de panda die gevoerd wordt een bijzonder schouwspel. Hij peuzelt de bamboescheuten op, en krijgt ook wat fruit voor de afwisseling. Nu we de highlights gezien hebben, lopen we nog een klein stukje voor we de metro weer terugnemen richting het centrum. Vanavond is het tijd voor sushi! Er zitten een paar goede vlakbij het hotel. De zalm en tonijn smaakt heerlijk.

Maandag 24 april
Het plan was om eigenlijk in de ochtend naar het National Museum te gaan. Alleen als we daar aankomen blijkt het afgeladen druk te zijn. Bussen vol met andere (voornamelijk Aziatische) toeristen. Eigenlijk zien we dat helemaal niet zitten. Vervolgens wordt er ook moeilijk gedaan over de tas die we mee willen nemen. Al met al besluiten we de plannen om te gooien. Ik had op zich best een kijkje willen nemen, maar dan ook liever niet met die honderden druk pratende andere bezoekers. Wie weet een andere keer dus. Gelukkig is er nog genoeg te zien en doen in Taipei, dus hop naar de volgende highlight. Ondanks de mist, gaan we de Taipei 101 in. Best aan de prijs, 600 TWD. Als we boven zijn, is het in het begin heel mistig, maar later trekt het open en heb je een beter zicht.

Later weer beneden, lopen we richting het noorden. In dit gedeelte hebben je de winkelcentra met de dure merken. We lunchen bij een japans restaurant. Later lopen we langs een gezellig belgisch biercafé. Hier vermaken we ons de rest van de middag. De eigenaar (jawel, een belg!) is met een Taiwanese getrouwd, en woont inmiddels alweer 20 jaar in Taipei. ‘s Avonds terug richting het hotel eten we nog een hapje bij een italiaans restaurant.

Dinsdag 25 april
Een leuk dagtochtje vanuit Taipei is een bezoek aan het Yehliu Geo Park. Yehliu Geo Park ligt langs de kust, en is een verzameling van vreemde rotsformaties. Deze zijn ontstaan miljoenen jaren van zee- en winderosie. We gaan ernaartoe met de bus, vanaf het Main Station. Het is ook hier weer lekker druk met andere (hoofdzakelijk Aziatische) toeristen. Er is nog een paadje iets voorbij het deel met de rotsformaties. Vanaf hier kun je naar de punt van een soort pier lopen. Een leuk paadje, waar we veel bloemen en vlinders zien. En soms moet je oppassen waar je je voeten neerzet, want dan steekt er weer een hagedisje over.

Als we hier zijn uitgekeken, kijken we of er in de buurt nog wat leuks te doen is. Een paar plaatsjes verderop blijkt een tempel in een grot te zijn. En aangezien liften sneller (en leuker!) is dan op de bus te wachten, regelen we ook hier weer een lift. De auto is echt spiksplinternieuw, er staat pas 500 km op de teller. Daar zitten we dan in met onze modderschoenen. Vanaf het plaatstje waar de auto is dropt, lopen we naar de tempel. Het is lekker koel binnen. Via een hele smalle gang kun je nog naar een apart gedeelte komen. We nemen de trein terug richting Taipei. En ‘s avonds gaan we weer sushi eten, vlakbij het hotel.

Woensdag 26 april
Een andere mooie plek om heen te gaan, is het Yangmingshan National Park. In dit park zijn verschillende highlights te zien. Er is een goed wegennet, en er rijdt een pendelbus om je van de ene naar de andere highlight te brengen, mocht je zelf geen auto hebben zoals wij. We hebben vanuit Taipei eerst de metro gepakt, en daarna verder met de bus naar de ingang van het park. Daar aangekomen is het alleen uitzoeken waar de pendelbus start, en waar je de kaartjes kunt kopen. Ik had ook gelezen dat je in het park een routekaart kunt krijgen, maar het is niet helemaal duidelijk waar je nu moet starten. Al vrij snel komen we een Amerikaanse toerist tegen, Allan, die net als wij ook probeert uit te zoeken hoe het zit. We lopen met z’n drieën verder. Uiteindelijk lukt het ons om met de bus naar een van de plekken in het park te komen. Vanaf daar maken we een wandeling. Het is een mooie route, met onderweg veel struiken en planten die bloeien en vlinders die langs je heen dwarrelen.

Als we de tocht terug lopen, besluiten Fred en ik door te lopen (wat wel een stuk is met een flinke steiging). Allan gaat het qua tijd niet redden, dus hij besluit terug te gaan. Hij wil ook nog een paar andere plekken bezoeken. We lopen verder, eerst door een stuk grasland. Daarna is het een pad de berg op. Eenmaal boven is er een asfaltweg, en jawel daar zien we een paar auto’s staan. We besluiten een stukje te liften, zodat we weer wat meer op de doorgaande weg zitten. Vanaf daar kunnen we met de bus weer naar de volgende plek binnen het park. Op zich niks mis met lopen hoor, maar dit gaat veel sneller. Weer op de parkeerplek aangekomen, kopen we wat te drinken. En na een paar minuten komt Allan aangelopen! Hij is enigszins verbaasd dat we sneller dan hem terug zijn.

We gaan weer met z’n drieën verder. En aangezien de bus er nog niet aankomt (die blijkt maar 1x in het half uur te rijden, maar helemaal zeker weten doen we niet), besluiten we opnieuw te gaan liften. Dat is ook hier weer zo geregeld. De plek die we alledrie graag willen zien, is Xiaoyoukeng. Dit is post-vulkanisch, dus je ziet nog van alles borrelen en stoom uit de grond komen. Het is inderdaad bijzonder om te zien. Het stinkt enorm naar zwavel, er komt met veel lawaai stoom uit de grond. Heel indrukwekkend.

De volgende plek in het park is een soort dal, waar massaal witte kelkbloemen gekweekt worden. We wandelen hier door het dorpje, en drinken een bakje koffie bij een restaurantje wat we tegenkomen. We vliegen vannacht terug, dus we gaan niet al te laat weer terug richting Taipei. En ook vanavond gaan we weer voor de sushi. We gaan bijtijds richting het vliegveld, met de rechtstreekse metrolijn (die nog maar een paar weken in gebruik is volgens mij). De vlucht gaat bijtijds weer terug. En we hebben er weer een mooie reis op zitten. Zeker voor herhaling vatbaar! Mooie plekken gezien. En ondanks dat veel Taiwanezen geen engels spreken, waren de mensen die we hebben ontmoet ontzettend vriendelijk en behulpzaam.

Hsinchu

Vrijdag 21 en zaterdag 22 april
Omdat we dus wat dagen over hebben, nu we niet de Yushan gaan beklimmen, zitten we nu in Hsinchu. Wel balen, overdag hebben we veel regen, dus dat is saai. ‘s Avonds eten we een pizza bij Pizza Rock, die echt letterlijk bij ons guesthouse om de hoek zit. Zaterdag is het weer regenachtig. We besluiten een thaise massage te nemen. Dat is altijd heel komisch, aangezien ze ook hier amper engels spreken. We gaan vanuit het centrum met de trein terug richting het guesthouse, en eten ergens in de buurt Koreaans.

Tainan

Woensdag 19 april
Na een ontbijtje bij Donutes, lopen we richting de Chickan Towers. We komen langs een rek ’groene fietsen’. Deze kun je huren, voor weinig. Superhandig! We regelen 2 fietsen, zodat we wat makkelijker meer kunnen zien van Tainan. De Chickan Towers zijn gebouwd op fundamenten van een oud Nederlands fort. Dat hebben we lekker degelijk gebouwd destijds, aan de dikte van de muren te zien die zijn overgebleven.

Vanaf daar fietsen we door naar het Anping Fort. Ook wel Fort Zellandia genoemd, en jawel ook dit is een Nederlands fort uit de VOC-tijd. We stoppen onderweg voor een lekkere lunch bij Beefcake Coffee, waar ze ook echte! lekkere koffie hebben.

We bekijken het fort, bezoeken daarna nog de tempel die naast het fort ligt. Hierna rijden we door een rustiger deel van de stad. Wel even lekker, weg uit de drukte van auto’s en stinkende brommers in het centrum.

We bezoeken ook het Erkunshen Fort (Eternal Golden Castle). Dit heeft iets weg van de eerder bezochte forten. Het is door de Taiwanezen zelf gebouwd, maar wel met stenen van het Anping Fort. ‘s Avonds eten we sushi, dit keer bij die bij ons om de hoek. En, echt letterlijk onder ons hotel zit een barretje, waar ze speciaalbier uit België en Taiwan hebben. Best uniek voor Taiwan, hier drinken we ieder 2 jammie biertjes.

Donderdag 20 april
We halen onze fietsen voor vandaag op bij de t-bike, en fietsen naar de Donutes. Hierna fietsen we door naar de Confucius Tempel. Een mooie tempel om te zien, niet zo druk met tierlantijntjes als die andere chinese tempels.

Als we naar de Wufei Tempel, in het zuiden van Tainan gaan, blijkt deze dicht te zijn. Hij wordt verbouwd, en is pas weer in juni open. We lunchen ook vandaag bij Beef Cake Coffee, waar we van het huis 2 extra bakjes echte koffie krijgen. O.a. ook geisha! Compleet wakker na 3 kopjes koffie, gaan we naar de Matsu Tempel.

Hierna zijn we tempelmoe, en lichtelijk bezweet van het fietsen in 30 graden. Tijd voor wat verkoeling zoeken we The Place op, een groot shopping Center in het oosten van Tainan. Hier is ook een bioscoop. Leuk! We gaan naar Ghost in a Shell. De sushi gisteren is goed bevallen, dus hier eten we vanavond nog een keer. Heerlijk verse zalm en tonijn.

Fenqihu

Maandag 17 april
De wekker gaat om 6 uur, en om 7 uur hebben we de trein naar Chiayi. En vanaf daar, als het lukt om 9:40 de bus naar Fenchihu. We komen bijtijds in Chiayi aan (8:30), dus nog even wachten op de bus. In Fenchihu doen we een korte wandeling, deels door bamboebos. Het heeft iets mysterieus. Het avondeten is bij een kleine foodstall. Noedels met rundvlees en lekker veel groente.

Dinsdag 18 april
We zouden eigenlijk naar Yushan gaan, en pas vrijdag de trein terug nemen naar Chiayi. Alleen hebben we ons bedacht. We gaan nu terug, richting Tainan. We ruilen de treintickets om. De trein gaat pas om 14:00. In de ochtend doen we weer een wandeling door het bamboebos. Daarna rustig aan gedaan. We lunchen bij dezelfde foodstall waar we gisteravond ook gegeten hebben. De trein ‘s middags terug van Fenchihu naar Chiayi is wel aardig, maar minder spectaculair dan ik had verwacht.

Rond half 5 komen we aan in Chiayi. Vanaf daar hebben we de trein naar Tainan, een rit van 40 minuten. De taxi brengt ons naar het hotel. We hebben wel zin in sushi. Ik zie op tripadvisor een hele leuke, 500 meter van het hotel. Alleen, daar aangekomen blijkt deze heel klein te zijn, en vol te zijn. Dan maar naar het station, daar hebben we er ook een gezien. Na 3,5 km lopen zijn we bij sushi express. De sushi is niet best hier, helaas.

Terug nemen we een taxi. Je zou verwachten dat dat niet zo moeilijk is. Ik wijs op mijn tablet de straatnaam aan. Alleen wil geen van de taxichauffeurs ons er heen brengen. Waarschijnlijk kunnen ze geen engels lezen? We spreken een paar jongeren aan om ons te helpen. Er staan inmiddels 3 taxichauffeurs, waarvan er eentje een beetje engels spreekt. Na een kwartier is het gelukt. We worden in de buurt van het hotel gedropt. Daar lopen we eerst nog een stuk om, op zoek naar een supermarkt. Terug bij het hotel zien we daar én een sushi restaurant, én een supermarkt. Lekker dan.

Kaohsiung

Zaterdag 15 april
Vanmorgen vroeg met de trein gereisd van Guanshan naar Kaohsiung. We zijn rond half 1 in het hotel, alleen het inchecken is pas na 5 uur. We kunnen wel de grote backpacks achterlaten. Het is bloedheet vandaag. We proberen of we hier een brommer kunnen huren, maar dat lukt helaas niet. We nemen de metro richting het Lotusmeer. Daar is het ietsjes koeler, 29 graden ipv 30. Bij een barretje langs het water doen we een drankje. We lopen een rondje om het meer, aan de noordkant van het meer staan een paar tempels die we bekijken. We gaan met de metro terug naar het centraal station, waar we gelijk alvast de treinkaartjes voor 21 april regelen, van Fenchihu terug naar Chiayi. ‘s Avonds eten we sushi vlakbij het hotel.

Zondag 16 april
Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan, want om 8:15 nemen we de bus naar de Foguanshan Tempel. We regelen eerst op het station de treinkaartjes voor morgen, naar Chiayi, en pakken daarna de metro. De buskaartjes kosten maar 70 TWD. We zijn de enigste westerse tortisten in de bus.

Als we bij Foguanshan aankomen is het nog lekker rustig. We lopen op ons gemak richting de grote Boeddha. Gelukkig kunnen we via de zijkant in de schaduw lopen. In een van de pagoda’s is een tentoonstelling over kalligrafie, van een van de monniken. We krijgen een film te zien, gelukkig in het enge!s.

We komen aan in de grote hal. Ook hier is een tentoonstelling, over boeddhistische feestdagen, en andere Foguanshan tempels wereldwijd. In een andere ruimte zien we een liggende boeddha. In de ruimte zijn de wanden links en rechts versierd met gedetailleerd houtsnijwerk, van een landschap met allerlei tempels.

Buiten bekijken we de grote boeddha van dichtbij. Het is pas 10 uur, maar begint nu alweer warm te worden. We lopen vanaf   Foguanshan naar een andere tempel, die ongeveer 1,5 kilometer verderop ligt. Het is een ronde tempel, hij heeft iets weg van … tempel in Beijing. Hier is geen enkele toerist (ook geen Taiwanese) te bekennen. Buiten de tempel bewonderen we een stel drakenbeelden. De tempel van binnen ziet er rijkversierd uit. Er zijn een paar tempelbezoekers. De tempel bestaat uit 4 of 5 verdiepingen, die je via een trap aan de zijkant kunt bereiken. Het middelste gedeelte is deels open.

Als we hier uitgekeken zijn, regelen we een lift naar de Wushanding Mud Vulcanoes. Na ongeveer 6 auto’s stopt er eentje, die ons een heel stuk op weg helpt. Het laatste deel (1,7 km) lopen we. Het is een geasfalteerde weg, waar amper verkeer is. Bij de Mud Vulcanoes aangekomen, hoeven we ook hier geen entree te betalen. Er zijn nog ongeveer 10 à 15 Taiwanese bezoekers. In dit seizoen is het nogal droog (in ieder geval, nu dit jaar). Daardoor is het niet heel spectaculair. Op 2 plekken zien we wat geborrel, daarnaast hoor je het ondergronds wat borrelen.

We lopen de 1,7 km terug naar de grote weg. En vanaf daar regelen we een nieuwe lift, terug naar Kaohsiung. Daar aangekomen lunchen we bij Donutes. Hier hebben ze lekkere broodjes. Dit blijkt een keten te zijn, die we later ook in andere plaatsen tegenkomen.

Wel even goed, bijkomen van het wandelen in 35 graden. ‘s Middags nemen we een kijkje bij de pier, alleen is dat niet zo bijzonder. Terug bij het hotel eten we noedels met rund.

Guanshan

Donderdag 13 april
Vandaag nemen we de trein naar de volgende bestemming: Guanshan. Ik neem de taxi, en Fred de gehuurde scooter. De verhuurder zit naast het treinstation van Hualien, dus dat komt mooi uit. Daar aangekomen halen we om 9 uur de treinkaartjes. De trein vertrekt om half 10, dus perfecte timing.

Om 12 uur komen we aan in Guanshan. Het hotel ligt op loopafstand van het station. Daar aangekomen droppen we de tassen. We kunnen na 15:00 inchecken. We gaan te voet Guanshan verkennen, en proberen of we hier een brommer kunnen huren. Dat lukt namelijk niet overal, blijkbaar heb je dan een international drivers license nodig. En aangezien we hadden bedacht van te voren dat we geen auto zouden huren, hebben we die niet.

Morgen willen we naar de Lisong Hot Spring, die hier 45 km vandaan is. Dit is nog een van de weinige hotsprings in Taiwan waar geen resort omheen is gebouwd. We lopen eerst door een overdekte markt, en komen langs een tempel. Als we binnen een kijkje nemen, zien we dat het plafond volhangt met rode lampionnen. De tempel heeft mooie details, als je door de drukke Taiwanese versiersels heenkijkt. We zigzaggen door de straatjes.

We vragen op een aantal plekken waar we een scooter kunnen huren. Uiteindelijk komen we uit bij het station. De 2 medewerkers spreken geen engels. Met het woordenboekje lukt het bijna om de scooter mee te krijgen. Maar dan komt de baas erbij, en helaas, het feest gaat niet door. Hij geeft aan dat hij in de problemen kan komen als hij er een aan ons meegeeft. Dus helaas, maar begrijpelijk. En pech voor ons, er zijn hier in dit kleine dorpje verder geen verhuurders. We gaan eerst bij een koffiebar vlakbij het station lunchen, om daarna een plan B te bedenken. Een taxi wordt al gauw prijzig, aangezien het wel wat kilometers rijden is.

De lunch smaakt ons goed, curry met rijst. Je kan hier ook lekkere koffie krijgen, ze hebben zelfs flat whites! In de bar liggen wat folders met toeristische informatie. Ik zie dat je met de bus in de buurt van de hotsprings kan komen. De bus rijdt tot een dorpje, en vanaf daar is het nog 8 km. De jongen die ons helpt spreekt redelijk engels. Hij geeft ons tips hoe laat de bus vertrekt, en ‘s middags weer teruggaat, en vertelt ons waar we de buskaartjes kunnen kopen. Superchill.

We lopen nog wat door het dorpje, en een klein ommetje buitenom door de rijstvelden, voordat we teruggaan naar het hotel. ‘s Avonds eten we bij een van de stalletjes. Het scheelt, ze hebben hier een vitrine, dus we kunnen aanwijzen wat we willen eten. Eenmaal binnen blijkt dat ze ook een engelse kaart hebben, en het meisje van de bediening ook wat engels spreekt. De noedels met tofu, en wat groente smaken lekker. Na het eten lopen we naar een supermarkt, aan het einde van het dorp. Deze was groter dan de supermarkten die we tot nu toe tegen zijn gekomen de afgelopen week, dus altijd leuk om eens te kijken wat ze hier zoal hebben.

Vlakbij de supermarkt blijkt ook een avondmarkt te zijn, ziet er gezellig uit! Het ruikt hier heerlijk, er zijn verschillende foodstalls waar voor je neus heerlijke hapjes worden bereid. Ik haal hier een portie boontjes, die ik later in het hotel oppeuzel. Echt heel lekker. Sorry, sushi Koi, maar deze boontjes kunnen jullie niet aan tippen.

In de supermarkt haalt Fred een IPA- biertje uit Nieuw-Zeeland, en ik neem een ananasbiertje en een honingbiertje mee. We kopen niet veel, maar zijn hier meer kwijt dan voor het avondeten.

Vrijdag 14 april
We hebben gisteren uitgezocht hoe we (grotendeels) richting Lisong Hotspring kunnen komen. We staan bijtijds op, en halen ons ontbijtje bij de 7-eleven. Om half 8 stappen we in de bus, die ons naar Lidao brengt. Vanaf hier is het nog 8 km naar de hotspring. De eerste helft van de rit gaat over een vlakke weg. De tweede helft gaat over zigzagweggetjes, langs een brede rivierbedding, met aan beide kanten bergen. Een supergaaf uitzicht! Alleen de rit hiernaartoe is al indrukwekkend. Er zitten verder geen passagiers in het kleine busje.

De chauffeur rijdt alsof hij achtervolgt wordt door een stel zombies. Het scheelt dat er verder weinig verkeer is over de bochtige, smalle weggetjes. We hebben nog geen idee hoe we vanmiddag terug gaan komen, maar eerst maar bij de hotsprings zien te komen.

Na 3 kwartier zijn we in Lidao. Dit is echt een minidorpje waar amper toeristen komen. We informeren bij een klein winkeltje hoe we eventueel bij de hotsprings kunnen komen. De eigenaar van de winkel is echt een schat, want hij biedt ons zonder aarzelen een lift aan. Echt superchill, dit scheelt ons minstens 2 uur lopen!

Er is hier ook amper verkeer, aangezien de weg een stuk verderop ophoudt (beschadigd in 2009).

We worden gedropt bij een weggetje. Vanaf hier is het nog 1,5 uur bergafwaarts lopen. Het begin van de tocht is peanuts, afdalen over een geasfalteerde weg. Het tweede deel is een smal pad door het bos, aan beide kanten afgezet met touw en palen. Dit is absoluut geen normaal bospaadje. Het is grotendeels boomwortels en keien waar je vanaf klautert. En oppassen dat je niet uitglijdt over de blaadjes. Er lijkt geen eind aan te komen.

Het laatste deel naar beneden is helemaal pittig. Dit deel gaat over rotsen. Er zijn stevige touwen bevestigd, om de tocht over de glibberige rotsen iets makkelijker te maken. Op sommige plekken was ooit een touwladder, maar de meeste zijn inmiddels vergaan. Gelukkig lukt het ons om veilig beneden te komen. We zijn onderweg een Taiwanese toerist gepasseerd, en beneden aamgekomen is er een Duits stelletje.

Beneden aangekomen kleden we ons eerst om. Maar, we zijn er nog niet. Om bij de hotspring te komen moeten we nog zo’n 300 meter stroomopwaarts. Eerst de rivier oversteken, en dan klauteren over en langs grote rotsen. Je moet wel een beetje een aapje zijn qua lenigheid om deze tocht heelhuids te kunnen doen.

Je moet eerst een stuk door het water. Ik had mijn sportschoenen uitgedaan, en vervangen door simpele flipflop-sandalen. Dat was echt een slecht idee van mij. Want het volgende deel moet je een best pittig stuk langs grote rotsen klimmen, en nee dat gaat je niet lukken met slippers aan. Dus dan maar met blote voeten, daardoor had ik tenminste meer grip. Fred was zo slim geweest om 2 paar schoenen mee te nemen.

Na al dat geklim en geklauter, niet geheel zonder gevaar komen we aan! Yes, we made it! Alleen nog naar de overkant van de rivier, daar is de hotspring. Als je wilt kun je van de rots afspringen, maar gelukkig kun je ook met een touw de steile rots afdalen.

Het is hier echt adembenemend mooi, een paradijsje! Het water sijpelt langs de steile rotsen naar beneden. Je ziet de damp van het kokend hete water afkomen. Als je wilt, kun je hier een warme douche nemen. Er is een badje van ca. 30 cm diep, waar het water 50 à 60 graden is. In het begin is dat behoorlijk heet, zeker als je uit het koude rivierwater stapt, maar na een tijdje wen je er aan. We zijn eerst met z’n vieren, later komt de Taiwanese jongen (Phil) er ook bij.

We vermaken ons prima hier. Phil biedt ons een lift terug aan, naar Guanshan! Dat is wel heel fijn, hierdoor kunnen we veel langer blijven. Vlak voordat we weggaan, komt er een groep van 10 à 15 Taiwanezen. We beginnen aan onze terugtocht, weer omhoog de berg op. Dit gaat Fred en mij goed af. Alleen Phil heeft hier absoluut meer moeite mee. Hij heeft geen conditie, en heeft zich er op verkeken. We hebben geen haast. Met heel wat pauzes, en wat morele steun slepen we hem erdoorheen. Zo fijn dat hij ons een lift wil geven!

Terug in Guanshan eten we bij dezelfde foodstall waar we gisteren ook gegeten hebben. Nadat we Phil gedag hebben gezegd, drinken we nog een heerlijke flat white bij DJ.

Hualien

Zondag 9 april
Vanmorgen de tassen ingepakt. Om 9 uur hebben we een geocache event. Ongeveer 20 geocachers. Terug met de metro, uitgecheckt. Met de tassen lopen we 500 meter naar de metro. We zijn ruim op tijd op het station. Hier halen we wat eten en drinken. We stappen om 11:55 op de trein naar Xincheng, een rit van 3 uur. In Hualien regelen we een taxi naar het hotel. De vrouw die ons ontvangt spreekt amper engels. We verblijven in een homestay, we zijn de enigste gasten. Het is een hele nette kamer.

We regelen een lift terug naar Hualien (we liften aangezien we geen taxi voorbij zien komen). In Hualien huren we een scooter voor de komende dagen. We proberen het eerst bij Pony Rental. Ja, hier hebben ze dus scooters te huur, geen pony’s 🙂 In de lonely planet staat deze genoemd. Alleen krijgen we hier niks mee, zonder Taiwanees rijbewijs. In het visitor information center bij het station vragen we waar we alsnog een scooter kunnen huren. Ze stuurt ons naar eentje, aan de andere kant van het stationsplein, naast de Avis. En inderdaad, gelukkig doen ze hier niet moeilijk, en even later hebben we de scooter voor 4 dagen en sjezen we met de 125cc weg. We gaan richting de kust, om te kijken of daar leuke restaurants zitten. Alleen zien we niks bijzonders daar. We gaan terug naar het hotel, daar zaten ook restaurants.

We droppen de scooter bij het hotel. Om de hoek zit een klein restaurantje, waar we een hapje gaan eten. Ze spreken hier geen engels, maar we kunnen het eten wat we willen aanwijzen. Wel grappig, de wanden van het restaurant zijn volgeschreven door de bezoekers. We krijgen ook een stift. Jeeej, als ik ergens blij van word, is het tekenen op muren! De rest van de avond ben ik bezig met de Sacre Coeur tekenen. Hoewel het resultaat niet bepaald denderend is, zijn de restaurant-eigenaren er blij mee! Vergeleken met de rest kan het ermee door, de rest is met name chinees gekrabbel, en geen gekleurde tekeningen. Met 4 kleuren markers, die niet bepaald meewerken, had het slechter gekund.

De eigenares is heel enthousiast, en wil nog meer op de muur. Ik beloof morgen terug te komen, en dan een draak te tekenen. Beter, dan kan ik eerst nog even een schets maken.

Maandag 10 april


Rond 8 uur gaan we weg, om de Taroko Kloof te bekijken. De kloof is 22 km lang, en heeft verschillende trails, en… een hotspring! Dus, we nemen onze zwemspullen mee.

Bepakt en bezakt gaan we op pad. Daar aangekomen maken we eerst de police permit in orde voor de Zhuilu Old Trail die we morgen willen gaan lopen. De mountain permit hadden we vanuit Nederland al geregeld, dus we zijn snel weer buiten.

De weg is prima, goed geasfalteerd. We rijden door de nodige tunnels. De kloof is indrukwekkend om te zien. In de rivier die door de kloof loopt, stroomt nu weinig water. In de rotsen net boven de rivier zie je wel de sporen van uitgesleten water. Het is een fantastisch zonnige dag vandaag, met amper een wolkje aan de lucht. Ook de verwachte drukte met andere toeristen valt me reuze mee. In een van de vele tunnels moeten we een half uur wachten vanwege een wegafzetting. Op zich niet erg, we maken een praatje met een andere kloofbezoeker, een lokale toerist.

We doen in de ochtend een korte trail, de Lushui-Heliu trail. Deze is 2 km, je loopt van A naar B. Bij het eind eten we een hapje, voordat we langs de weg terug lopen naar de brommer. We rijden door naar de Wenshan Hotspring. Deze is eigenlijk afgesloten, maar het schijnt dat je er toch nog kan komen. Daar aangekomen lopen we een paadje naar beneden, dan via een hangbrug de rivier over. Je ziet vanaf hier de hotspring. Er zijn al een paar andere toeristen. Het toegangshek is dicht, maar hier kun je langs. De trap en leuning naar beneden houdt halverwege op. Maar het is prima te doen. Beneden aangekomen kleden we ons om. Er is hier een ‘bad’, waar heet water uit de berg komt. Zo’n 50 cm diep. Het is hier 40 à 60 graden, afhankelijk hoe dicht je bij de bron zit. Niks voor mij dus, voor mij is 35 graden al dodelijk. Fred heeft er geen moeite mee, hij gaat erin zitten alsof er niks aan de hand is.

In de rivier zijn ook badjes, waar heet water en het koude rivierwater gemengd worden. Een stuk aangenamer. Ik ga eerst even het koude rivierwater in, waar ik bijna word meegesleurd door de sterke stroming, en daarna chillen in een van de badjes. We vermaken ons prima hier. Er komen later nog een paar andere toeristen, maar prima te doen, niet superdruk.

Na een paar uurtjes badderen rijden we met de brommer meer richting het noorden, via zigzag weggetjes. Als we ergens even stoppen om van het uitzicht te genieten, komt er ineens een rots van de berg af rollen. Best een flinke. Hij spat op het asfalt uiteen. Tja, gelukkig niet op ons hoofd. Toch wel verstandig dat we helmpjes mee hebben. Rond half 4 gaan we terug, de kloof weer uit, richting het hotel. Die ligt net iets boven Hualien, zo’n 20 km vanaf de kloof.

s’Avonds eten we weer bij Amy, in het gezellige restaurantje bij ons om de hoek. Dit keer teken ik de draak. Hoe ik hem geschets had, gaat niet helemaal passen ( het blijft behelpen, met stiften die na een tijdje ook niet meer helemaal meewerken…) In de ruimte waar we zitten, zitten ook 2 Taiwaneze stelletjes te eten. Hoewel wij geen chinees spreken, en zij geen engels, lukt het via de telefoon, en het woordenboekje om wat basisdingen tegen elkaar te zeggen.

Er staat ook een karaoke apparaat in de ruimte. Voor we het in de gaten hebben, krijgt Amy het voor elkaar dat Fred YMCA staat te zingen. Supergrappig. Ook de Taiwanezen doen een paar Chineze nummers. En jawel, voor mij is het Bohemian Rhapsody. Wat een feest. Een ding scheelt, het geluid staat behoorlijk hard, waardoor je niet hoort hoe vals ik zing.

Aangezien de muren behoorlijk zijn volgekliederd, haalt een van de jongens een van de plafondplaten eruit. Jeeej, een wit vlak om op te tekenen! Dit gaat een stuk gemakkelijker, gewoon plat op de grond. Ik teken met mijn eigen stiften een soort mandala. In de hoeken schrijven Fred en ik, en ook hun hun naam erop. Als Amy later binnenkomt, moet ze wel lachen dat hij die plaat eruit heeft gehaald. Die vindt het allemaal wel best. Voordat we weggaan, gaan we met de Taiwanezen, met op de achtergrond de getekende draak op de foto. Voor op de facebook van de Taiwanezen. Rond 11 uur vinden we het wel mooi geweest. Een gezellig avondje zo.

Dinsdag 11 april


We gaan vandaag vroeg op pad om de Zhuilu Old Trail te lopen. We weten niet zeker wat voor weer het wordt, en ze zeggen dat het meestal ‘s ochtends beter is. Om 7 uur scoren we een ontbijtje bij de 7-eleven om de hoek (die hier 24/7 open is, in ieder geval deze). Een kipburger voor mij, en een sandwich voor Fred. We nemen gelijk wat te drinken en eten mee en dan vroemvroem met de brommer naar de Taroko Kloof. We rijden naar het loket om de 200 TWD p.p. te betalen. Daar staan nog 4 andere toeristen. Een stuk verderop parkeren we de brommer bij het begin van de trail. Het begin is voor mij even pittig. Met deze hitte (25 graden) en luchtvochtigheid (geen idee hoeveel, maar vies benauwd), 3 km klauterend omhoog. De laatste 500 meter is echt spectaculair. Aan je linkerkant een afgrond van zo’n 800 meter, aan je rechterkant een steile rotswand. Het paadje varieert van soms 60 cm, tot 1 meter. Dus, niet doen als je hoogtevrees hebt. Er zitten stukken bij dat er geen hek zit tussen jou en de afgrond. Echt supergaaf. Het uitzicht is best ok. Er zijn wat wolken, maar je kan goed het dal inkijken.

Het valt reuze mee qua drukte zo vroeg. We komen onderweg 2 andere toeristen tegen als we heenlopen, die op de terugweg zijn.

Op het eindpunt (wat nu het eindpunt is, aangezien de rest van de trail is afgezet), rusten we uit en eten ons meegenomen broodjes. Niet veel later zijn er 2 andere toeristen, en later nog een hele groep. De terugweg gaat een stuk sneller. Soms even wachten op smalle stukken om tegenliggers te laten passeren. Terug beneden lopen we de Swallow Grotto Trail, die supervlak is over de asfaltweg. Aan het eind, na1 km lunchen we. Fred met een bord kip met rijst, en ik met soep. In ieder geval, ik denk dat het soep is: heet water met blaadjes.

In de middag rijden we nog een stukje met de brommer. Er liggen een paar geocaches. Het weer is veel slechter dan gisteren, meer bewolking. Bij het station van Xincheng zien we een reclamebord van Lavazza. Jaah, beter, een koffiebarretje! Tijd voor een bakkie. Ze hebben hier ook wafels, die smaken goed. Op de terugweg miezert het, maar gelukkig is het niet ver naar het hotel.

s ‘Avonds rijden we met de brommer naar Hualien voor jawel, sushi! We hebben op internet er een opgezocht en in de gps gezet. Alleen, daar aangekomen blijkt deze of dicht, of helemaal weg te zijn. Terug op de hoofdweg spreken we op goed geluk een paar mensen aan of zij een ander sushi restaurant weten. Bij de tweede hebben we prijs, ze hebben net een stuk verderop ergens sushi gehaald, bij Sushi Express. Het is iets verderop in de hoofdstraat. Perfect!

De sushi komt hier op de lopende band aan je neus voorbij, voor maar 30 TWD (1 euro) per bordje. Jammie! We eten onze buiken vol met 30 bordjes.

Woensdag 12 april
Helaas is het nog steeds regenachtig. We zien het eigenlijk niet zitten om door de regen over glibberige paadjes door de Taroko Kloof te lopen, dus besluiten in plaats daarvan vandaag naar Hualien te gaan. Het viel ons gisteren al op dat dit best een grote plaats is, met veel winkels. Mocht het te hard gaan regenen, kun je mooi in een winkel schuilen.

We ontbijten eerst ergens. We zijn blijkbaar te vroeg (rond 10 uur), want veel rolluiken van de winkels zijn nog dicht. Maar deze gaan alsnog na 11 uur open. We kopen allebei bij een van de vele sportwinkels nieuwe sportschoenen, 2 paar voor maar 10 euro. Lekker dan. We slenteren nog wat, lunchen bij een klein koffiezaakje.

Rond 2 uur kijken we bij de bioscoop of er nog een leuke film draait, maar nee, niks boeiends en maar 1 film in de middag. Dan maar terug naar het hotel. Hier chillen we de rest van de middag en avond. Best handig als je netflix hebt, genoeg keus aan films! We kijken that’s my boy met Adam Sandler. Vandaag geen uitgebreid avondeten, we halen een soepje en wat te snacken bij de 7-eleven om de hoek, waar we ondertussen kind aan huis zijn.

Taipei (begin)

Donderdag 6 april / vrijdag 7 april
Na een paar jaar binnen Europa op reis te zijn geweest, vliegen we vandaag weer richting Azië. Dit keer wordt het 3 weken Taiwan. We vliegen rechtstreeks met KLM. De vlucht gaat pas om 20:45. We worden om 17:00 door vrienden opgepikt om ons naar Schiphol te brengen. We eten samen een hapje voordat we ruim op tijd naar de gate gaan. Tijdens het wachten raken we aan de praat met een Fillipijnse jongen, op weg naar huis. Hij is ook in Taiwan geweest. We praten wat langer, want het vliegtuig heeft een uur vertraging. We vliegen rechtstreeks, dus dat uurtje is te overzien. In het vliegtuig eten we wat, kijk ik Now you see me en Bridget Jones baby, en lukt het me om zowaar 5 minuten te slapen van de 12 uur vliegen. Fred slaapt 5 uurtjes.

We landen rond 5 uur ‘s middags. Vanaf het vliegveld nemen we voor 960 (30 euro) een taxi naar het hotel. We blijven 2 nachten in Taipei Sparkle Bridge Hotel, in het Sanchong District, ten westen van Taipei. Daar droppen we de tassen. Aan de overkant van het hotel zit een restaurant. Lekker dichtbij, gaan we daar een hapje eten. Het is een soort fondue. In een pot met bouillon voeg je zelf groente, en vis of vlees toe. Ze spreken er amper engels, en de kaart is in het chinees, maar het lukt ons om te bestellen. De vrouw van de bediening is heel behulpzaam. Lekker eten, en een leuke ervaring.

Terug in het hotel tijd om te slapen! Na een paar uurtjes slapen word ik weer wakker. Voor mijn gevoel is het 6 uur ‘s ochtends, maar het is pas 12 uur. In de kamer naast ons horen we een luidruchtig meisje. Het lijkt alsof ze vermoord wordt, maar nee aan het gekraak en gepiep van het bed te horen valt het mee. De kamer (of het meisje?) blijkt populair te zijn, want voordat ik weer in slaap val, zijn er nog meer bezoekers. Alleen dit keer met minder lawaai.

Zaterdag 8 april

De temperatuur in Taipei is lekker warm, zo’n 30 graden. Vandaag gaan we wat tempels bezoeken. In China betaal je voor de meeste bezienswaardigheden gelijk entree, hier in Taipei zijn alle tempels gratis. Dat is fijn voor Hollanders die we zijn, dan kunnen we meer geld aan eten uitgeven! We lopen richting het centrum. Eerst met de brug de Tamsui rivier oversteken. De eerste tempel is Xiahai City God Tempel. Een kleine tempel, waar het al druk is met lokale bevolking. Bij een van de goden hier kunnen singles een offer brengen, voor het vinden van een geschikte partner.

Wel opvallend, we zijn zowel hier als onderweg nog geen een Westerse toerist tegengekomen. We gaan lopend richting de Confucius Tempel. Deze vind ik persoonlijk de mooiste van vandaag. Het is er een stuk rustiger. De gebouwen hebben rijkversierde details.

Vlakbij is de Ba’oan Tempel. Ook hier is het weer een drukte van jewelste. Veel lokale bevolking die offers uitbrengen, met wierook. Hier zijn wel wat toeristen te zien, maar meer uit de bus gestapt van een groepsreis, ook hier weinig backpackers. We lopen door Datong District, van noord naar zuid richting de volgende tempel. Onderweg komen we langs de Nam Kee van Taipei, waar een aantal eenden in de etalage hangen. Eentje van hen zegt dat we hem op moeten eten. Een goed idee, aangezien het lunchtijd is. We krijgen voor 350 TWD de hele eend, die we met z’n tweetjes opeten. Nog best veel, dus voorlopig hoeven we niet meer te eten.

Als we langs het treinstation lopen, halen we alvast de treinkaartjes voor morgen, naar Xincheng. De kaartjes voor de fast train zijn al uitverkocht, dus wordt het de gewone trein. We bezoeken nog een tempel, bij een kleine markt. We komen langs Huashan 1914. Hier is hier een creatieve markt. Een meisje verkoopt etuis. De stof is bedrukt met schilderijen of foto’s die door haar gemaakt zijn. Een heel goed idee, en mooi om te zien. Ik koop iets bij haar, ze doet er nog iets extra’s bij. Heel leuk om te zien wat ze maakt.
We wandelen verder, richting Longshan Tempel. Ook deze tempel wordt drukbezocht, en is net als de vorige tempels prachtig om te zien. We nemen nog een kijkje bij Bopiliao, wat in de lonely planet staat. Alleen is hier weinig te beleven. We nemen de metro terug, richting het hotel.

We eten bij een Japans restaurant. Vannacht was er minder gekraak en gepiep in de kamer naast ons. Maar alsnog de nodige herrie. Gelukkig hebben we inmiddels al een mooi hotel, meer in het centrum voor de laatste dag van de reis.