Patan

Dinsdag 30 maart

Het is weer tijd om verder te reizen. Als we na het ontbijt de overnachtingen willen betalen, doet de stroom het op dat moment niet (op zich heel gebruikelijk in Nepal, dat er steeds maar een bepaald aantal uren per dag stroom is). Het lukt dus niet om met credit card te betalen. Gelukkig doet de pinautomaat vlakbij het guesthouse het nog wel.

We lopen naar de hoofdweg, vanwaar we de bus pakken naar Patan. We hebben mazzel dat we kunnen zitten, want de bus zit propvol. In Patan aangekomen nemen we een taxi richting het centrum. We hebben van te voren bedacht dat we in Mahabuddha Guesthouse een kamer willen. De kamers hier zijn eenvoudig, maar kosten maar 600 rps. Prima dus.

Even opfrissen, en dan gaan we naar Durban Square, waar we bij Si Taleju wat gaan eten. Het verkeer in Patan is behoorlijk hectisch. Veel toeterende brommers, en de straten zijn vies en stoffig. We missen Bandipur, waar het zo lekker rustig was.
Nadat we meer van Patan bekeken hebben, gaan we ‘s middags bij Durbar Square zitten. Hier kun je heerlijk in de tuin, in de schaduw zitten. En, ze hebben gratis wifi!

Aan het eind van de middag betrekt het. De lucht ziet er heel dreigend uit. Later gaat het onweren. Nu het nog niet regent, gaan we gauw terug richting het hotel. Gelukkig waait de bui over, en krijgen we geen regen. ‘s Avonds eten we pizza bij Café de Patan. Als we later weer terug zijn in het hotel, begint het keihard te regenen. Wel lekker dat het nog even duurde voordat het losbarstte.

Woensdag 31 maart
Ook vanmorgen waren we weer vroeg uit de veren. We gaan naar Durbar Square, waar het nu zo vroeg al druk is. Behalve wij zijn er verder geen toeristen. We maken wat foto’s, en lopen vanaf het plein naar een bushalte, waar we de bus naar Bungmati nemen. Dit is een klein dorpje wat ongeveer 4km ten zuiden van Patan ligt. De rit duurt ongeveer 45 minuten. Daar aangekomen lopen we rond. We komen langs verschillende werkplaatsen waar ze beelden maken. Bij sommigen is het houtsnijwerk, bij anderen is het van brons of metaal.

In het dorp staat een witte tempel. Mooi om te zien. Terug lopen we langs een rustig weggetje, en een deel door velden met gewassen. Als we terug zijn in Patan brengen we een bezoek aan het Patan museum, waar veel oude beelden geëxposeerd staan. Nadat we genoeg cultuur en historie gezien hebben, drinken we wat in het museum café. Hier kun je heerlijk in de tuin zitten.

Fred is benieuwd hoe de metalen beelden precies gemaakt worden. Als we het ergens vragen, komen we erachter dat dit bij Patan Industries gedaan wordt gedaan. Dit blijkt ongeveer op 5 minuten loopafstand te zitten. Wel de moeite waard om naartoe te gaan. We lopen die kant op, en vragen regelmatig de weg. Het is eerder een half uur dan 5 minuten. Als we het industrieterrein gevonden hebben, is het daar ook nog zoeken waar het precies is. Maar uiteindelijk vinden we het. Daar aangekomen, vragen we (leggen we uit), waar we voor komen. Een van de medewerkers geeft ons een rondleiding, en legt het hele proces uit.

Eerst wordt er een beeld gemaakt van was. Hier wordt eerst een mengsel van klei, en daarna een mengsel van koeienpoep en rijst omheen gedaan. Dit wordt in een oven gebakken, zodat het hard wordt. Daarna nog een keer, zodat de was smelt. Vervolgens wordt hier het vloeibare metaal ingegoten. Behoorlijk veel werk, maar supergaaf om te zien.

Als we weer teruglopen naar het centrum, hangt er weer een dreigende lucht. Dat wordt weer regen. We gaan wat eten op Durbar Square, en het gaat inderdaad een paar keer regenen. Tussen de buien door gaan we terug naar het hotel, en gelukkig begint het pas weer als we weer terug zijn.

Donderdag 1 april
Vandaag reizen we verder, richting Summit. We rekenen af bij Mahabuddha Guesthouse (2x600rps), en nemen de taxi naar Summit. Hier hebben we geboekt voor 24 euro. Als we daar aankomen, moet eerst de kamer nog worden schoongemaakt. Als we na het wachten de kamer te zien krijgen, valt deze enorm tegen. Het zijn 2 losse bedden, en op 1 meter afstand buiten een generator die enorm veel herrie maakt. Er zijn blijkbaar voor hetzelfde geld ook geen andere kamers beschikbaar, dus we besluiten om ergens anders heen te gaan. We nemen een taxi richting Kathmandu, waar we naar International Guesthouse gaan. Een prima kamer, voor veel minder geld en minder herrie.

We gaan later langs bij het kantoor waar Narendra voor werkt. Hij is er op dat moment niet, maar zal er later vanmiddag wel zijn. Wel leuk dus, als hij er ‘s middags is, gaan we samen met hem ergens wat drinken. Ontzettend leuk, hij nodigt ons uit om morgen bij hem thuis op bezoek te komen, dan kunnen we zijn vrouw, dochter en zoon ontmoeten.

Leave a Reply