Beijing (eind)

donderdag 6 augustus
Vandaag vliegen we terug naar Beijing, om 12:30. We hopen dat we dit keer wel kunnen vliegen. Op de heenreis werd onze vlucht geannuleerd waardoor we 4 uur vertraging hadden. We gaan voor 2x 25 yuan met de shuttle bus richting het vliegveld. Als we daar aangekomen om 10:30 inchecken, labelt het meisje onze tassen. Ze geeft ons de tickets, maar zegt hierbij: ‘No flight’. Helaas spreekt ze verder geen woord Engels. Knap verwarrend dit. We gaan naar een balie van China Southern, maar ook daar worden we niet veel wijzer. Ze roepen iemand erbij die wel wat Engels spreekt. Het blijkt dat onze vlucht 50 minuten vertraging heeft. We schrokken al, we dachten dat de vlucht weer geannuleerd werd. We landen in Beijing bij Terminal 2. Het is even zoeken waar de skytrain richting het centrum is. Daar nemen we de metro richting Banqxiao, waar we in het begin van onze reis ook hebben gezeten. ’s Avonds eten we bij Hua’s Court Yard Restaurant

vrijdag 7 augustus
Het is een druilerige dag vandaag. Hoewel het nog droog is als we weggaan, nemen we de paraplu’s mee. We gaan vandaag een kijkje nemen bij het Beihaipark. We nemen de metro richting Andigmen, en lopen vanaf daar richting het park. Het park is mooi aangelegd. Er zijn nog de nodige Chinezen, en ook heel veel dove Chinezen, die druk met elkaar ‘praten’ via gebarentaal. Halverwege onze wandeling begint het keihard te regenen. We gaan ergens schuilen, en na een kwartiertje is de bui weer over. We willen met de metro richting Qianmen gaan, en lopen vanaf het park richting het metrostation Xisi. Alleen blijkt dat metrolijn 4 (waar Xisi deel van uitmaakt), dat deze lijn is gesloten vanwege onderhoud. We besluiten dan maar lopend verder te gaan, in zuidelijke richting. We komen nog langs een winkelgebied en stappen uiteindelijk bij Xidan op de metro richting Qianmen.

Het schijnt dat er bij Qianmen nog oude hutongstraatjes zijn, maar daar aangekomen kunnen wij ze niet vinden. Het ziet er allemaal redelijk nieuw en opgeknapt uit. Wel is hier de Dazhalan Jie, een winkelstraat met allerlei souvenirswinkeltjes. We lopen hier rond, en gaan ergens een hapje eten. En ’s avons eten we uiteraard weer bij Hua’s Court Yard Restaurant.

zaterdag 8 augustus
Onze reis zit er alweer op. De tijd is snel gegaan. Onze terugvlucht vertrekt om 13:00. De terugvlucht verloopt prima, we vertrekken op tijd. Het vliegtuig is een stuk luxer dan die op de heenreis. We hebben nu wel een schermpje in de stoel voor ons, dus kunnen lekker filmpjes kijken. In München moeten we even wachten, voor we richting Amsterdam vliegen. Op Schiphol staan mijn ouders ons op te wachten. Ontzettend leuk om hun na 3 weken te zien. Het was weer een mooie reis, en wie weet gaan we nog een keer terug naar een ander deel van China, want het is ons goed bevallen.

Xi’an (eind)

zondag 2 augustus
De matrassen lagen vreselijk. Ze zijn keihard, je kunt net zo goed op de grond slapen. Het is vandaag nog mistiger dan gisteren. We hebben om 6:30 met Gill afgesproken. Alleen, met deze mist gaan wij twee niet omhoog. Gill gaat toch liever wel een kijkje nemen, ondanks de mist. We nemen afscheid in het hotel, en we nemen een taxi naar de bushalte om weer terug naar Xi’an te gaan.

Daar komen we om 7 uur aan, alleen vertrekt de bus pas om 8:30. De rit kost 30 yuan, en rond 11:00 komen we aan bij het busstation in Xi’an. Hier lopen we naar de bushalte van bus 611, om naar het centrum te gaan. We staan redelijk vooraan, met de grote rugtassen op de rug. Als de bus aan komt rijden storten een boel Chinezen zich richting de ingang. Wat een chaos! Ze staan een partij te duwen en te schreeuwen, alsof hun leven er vanaf hangt. Heel bizar.

Vanaf de Bell Tower lopen we naar het hotel Citadines. Dit is een supermooi hotel. Helemaal goed dus, na die ellendige kamer in Hua San. ‘s Middags gaan we shoppen. Ik koop nieuwe hardloopschoenen van mizuno, voor maar 460 yuan. ‘s Avonds eten we bij Taste of Singapore, wat naast ons hotel zit.

maandag 3 augustus
Shit, het regent vandaag! Ze hadden het al voorspeld. Zo te zien blijft het de hele dag regenen. We kopen bij een winkeltje vlakbij het hotel 2 paraplu’s. Een paar straten verderop hebben we gisteren een bakkertje ontdekt. Als we om 9 uur binnenlopen, hebben ze nog geen een broodje liggen! We lopen door, naar het winkelcentrum bij de Bell Tower. Daar zit ook een bakkertje, maar ook hier hebben ze nog geen brood. Dan maar naar de Starbucks, die zit hier nl. ook. Voor 65 yuan hebben we 2 croissants en 2 cappuccino. Best prijzig, maar ok.

Hierna nemen we bus 606 richting het Shaanxi Historisch Museum en de Wild Goose Pagoda. Het is nog een stukje lopen vanaf de bushalte richting het museum. Daar aangekomen blijkt het museum dicht te zijn op maandag. Wel balen dus. Het regent nog steeds. Ook wel balen dus. We lopen naar de Wild Goose Pagoda, om deze te bezoeken. In de regen is het best saai, dus we staan vrij snel weer buiten. Daar zien we een reclamebord voor een Japans restaurant. Het is even zoeken, maar uiteindelijk vinden we hem. Ze hebben hier heerlijke sushi. En we zitten even droog, dus dat is ook prima. In deze buurt zit ook een winkelcentrum waar ze computers enzo verkopen. Hier gaan we even rondneuzen. ‘s Avonds eten we in een restaurant wat om de hoek van ons hotel zit.

dinsdag 4 augustus
Vandaag willen we alsnog naar het museum gaan. We willen eerst ergens broodjes halen. Dit keer vinden we wel een bakkertje waar ze ‘s ochtends al broodjes hebben. We kopen wat croissantjes en broodjes met rozijnen. We nemen dezelfde bus als gisteren, en lopen weer het stuk van de bushalte naar het museum. Vandaag is het museum wel open, maar staat er nu al een gigantische rij en een hoop bussen met Chinese toeristen. Hier hebben we geen zin in, ook al schijnt het museum wel de moeite waard te zijn. De rest van de dag doen we niet zoveel bijzonders. We gaan wat winkelcentra bekijken, en ‘s avonds eten we sushi.

woensdag 5 augustus
Dit is onze laatste volle dag in Xi’an, want donderdag vliegen we weer terug naar Beijing. We gaan vandaag de Drum Tower en de Bell Tower bezoeken, en door de moslimwijk lopen. In de moslimwijk staat ook het Folk House. Dit is een oud Chinees huis, wat grotendeels open is om te bezoeken. Het is erg mooi om te zien. In de moslimwijk zijn veel kleine winkeltjes en kraampjes met eten. Ze hebben veel soorten gedroogd fruit, en dumplings. ‘s Avonds eten we weer sushi, dit keer weer bij een ander Japans restaurant.

Hua San

zaterdag 1 augustus
We staan om 8 uur op, en gaan om 8:30 richting het treinstation. In de stationshal wachten we tot 9:30. Je moet door een klein hekje naar het perron. De Chinezen zijn best luidruchtig. Er loopt af en toe een verkoper langs, die ons speelgoed probeert te verkopen. Rond 13:00 komen we aan bij Hua San. Daar aangekomen nemen we voor 20 yuan een taxi naar het dorp Hua San. Daar worden we bij een hotel afgezet. De kamers zien er totaal niet bijzonder uit. Ze zijn normaal 280, maar wij kunnen hem krijgen voor 200. We twijfelen nog, en willen eigenlijk nog even verder kijken. Als we naar buiten lopen, komt de hoteleigenaar achter ons aan. Hij vraagt wat we er dan voor over hebben. Uiteindelijk besluiten we toch om hier te blijven, en betalen we maar 160 yuan.

Het is vandaag ontzettend mistig en regenachtig. Je kan de Hua San berg dan ook nauwelijks zien. We gaan met z’n drieën kijken of we ergens kunnen lunchen, en hoe we morgenochtend de berg op kunnen. Het plan is om zo vroeg mogelijk met de kabelbaan omhoog te gaan, dan op de berg rond te lopen, en weer lopend naar beneden. Het schijnt hier namelijk rond het middaguur ontzettend druk te zijn. Vlakbij het hotel is een restaurant waar we kunnen lunchen.

Na de lunch lopen we verder, naar de plek waar je entreetickets koopt. Het blijkt behoorlijk duur te zijn om de berg op te gaan: 110 yuan entree, en nog eens 80 yuan voor de kabelbaan. Als het morgenochtend nog steeds zo mistig is, voelen wij er weinig voor om al die moeite te doen, om vervolgens niks te zien.

We lopen naar de hoofdstraat van het dorp, en komen tot de ontdekking dat hier werkelijk niks te beleven is. Ook qua restaurants is het nog knap lastig om iets leuks te vinden. De een ziet er nog saaier uit dan de ander. Uiteindelijk gaan we ergens zitten. Fred bestelt kip (uiteraard met botjes), en ik bestel omelet. Gill bestelt iets met garnalen, maar het zijn 8 soort van koekjes, met gekleurde hagelslag erover heen. Een hele vreemde combinatie.

Luoyang

woensdag 29 juli
Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan om uit te checken en met de bus naar Luoyang te reizen. Het is wat onduidelijk hoe laat we gaan. Toen we de tickets kochten, zei het meisje dat de bus 8 uur ‘s ochtends vertrok, maar op het ticket staat 10 uur. We gaan ruim op tijd naar het busstation. We lopen door de hal waar de tickets verkocht worden, en vanaf daar loop je naar de andere hal waar de langeafstandsbussen vertrekken. Uiteindelijk vertrekken we om 9 uur. Het is een behoorlijk lange rit, want we komen pas om 3 uur ‘s middags aan in Luoyang.

Daar aangekomen is het even oriënteren waar we zitten. Het hotel wat we op het oog hebben ligt nog net op loopafstand, dus een taxi is niet nodig. In het hotel krijgen we 2 kamers te zien, een standard en een deluxe. De deluxe is eigenlijk 280, maar we mogen er voor 160 yuan in, zegt het meisje. Nou mooi, scheelt ons weer afdingen.

Aangezien we nog niet veel gegeten hebben vandaag, gaan we op pad om ergens een hapje te eten. Het is inmiddels 15:30, dus nog niet echt etenstijd. We komen langs wat restaurants, maar niet wat we zoeken. Een paar straten verderop is een winkelgebied. Hier zitten naast kledingwinkels ook de nodige restaurants. Het meeste ziet er uit als een soort Chinese McDonald’s. Ik voel me niet zo lekker, maar wil toch wat lichts eten. We lopen een van de fastfood restaurants binnen. Het menu hier is alleen maar in het chinees, en niemand spreekt hier een woord Engels. Dat schiet dus niet op. We lopen weer verder. Iets verderop zit een bar, waar ze zowaar wel een Engels menu hebben. Ik bestel patat en een omelet, maar krijg een gezinsportie patat en een omelet voor 4 personen!

donderdag 30 juli
We zijn naar Luoyang gegaan om de Shaolin-tempel te bezoeken, en de Longmen grotten. De Shaolin-tempel is de plek waar in de 5e eeuw de Kung Fu is ontstaan. Toen we gisteren aankwamen in het hotel, zei het meisje van het hotel dat we voor 40 yuan met een busje naar de Shaolin-tempel gebracht konden worden. Dat is nog te betalen, dus die tocht hebben we voor vandaag geboekt. We vertrekken om 7:45. Een minibusje brengt ons naar het station, waar we overstappen op een ander busje. Het zijn totaal ongeveer 25 mensen, waarvan totaal 7 toeristen.

De chauffeur rijdt aardig door. Onderweg vertelt onze ‘reisleidster’ hele verhalen, maar allemaal in het chinees. We hebben dus geen enkel idee wat de planning is. Rond 11 uur zijn we op de 1e plek. Geen idee wat het is. De chinezen gaan 10 minuten kijken en 5 minuten later rijden we weer verder. In de lonely planet staat dat de entree voor de Shaolin-tempel 100 yuan is. Best prijzig, maar ok. De bus stopt na een tijdje rijden bij de Songyuang Academy, waarvan de entreeprijs 25 yuan is. In de bus konden we een entreekaartje kopen voor de Shaolin-tempel, alleen niet voor 100 yuan, maar voor 180! Hier hebben we geen zin in, dus we kopen geen ticket in de bus. De rest allemaal wel.

Als we bij de Songyuang Academy een los kaartje willen kopen, beweert de verkoopster dat het 180 yuan kost, en dat we geen los kaartje kunnen krijgen. De reisleidster is namelijk zo vriendelijk geweest om met ons mee te lopen en in het chinees te roepen dat ze ons graag wil oplichten. We hebben allebei zoiets van, laat maar zitten dan. De chinezen, die dus geen Engels spreken, proberen ons ervan te overtuigen dat we toch echt een ticket van 180 yuan moeten kopen, omdat we anders ook niet de Shaolin-tempel in kunnen. Veel verder dan you buy ticket komen ze niet.

We balen flink, we hadden beter op eigen houtje kunnen gaan, dan hadden we al dit gezeur niet gehad. Na een half uurtje rijdt de bus weer verder, naar een klein tempeltje. En daarna door naar de Shaolin-tempel. De buschauffeur gebaart naar ons dat we moeten blijven zitten. Yeah, right! We stappen mooi uit, en kopen 2 tickets voor 100 yuan, en gaan naar binnen.

Haha, helemaal leuk dat het gewoon gelukt is. En toch bizar dat massa’s Chinezen en toeristen doodleuk 180 yuan betalen, terwijl die andere 2 plekken echt geen 80 yuan waard zijn. Het Shaolin-tempel complex bestaat uit meerdere gebouwen en tempels, en een bos. In een van de gebouwen wordt een show gegeven door een paar Shaolin-monniken. Het is ontzettend druk in de zaal. De show is behoorlijk toeristisch. Van te voren kun je met een paar van de monniken op de foto.

In de bus zat ook een vrouw uit Israël. Als we naar buiten lopen, komen we haar tegen. We lopen met haar verder richting het Pagoda bos. Dit is een begraafplaats waar 246 stenen pagoda’s staan. Hierna lopen we terug naar de parkeerplaats, waar de bus staat.

We hadden al bedacht om morgen naar de Longmen grotten te gaan. De Israëlische vrouw (Ruthy) ook, en we raken aan de praat met een jongen uit Portugal die ook die kant op wil. We besluiten met z’n vieren daarheen te gaan. De busrit terug is best apart. We rijden over een 6-baans weg, alleen is het midden van de weg niet aangegeven. De bus rijdt ook aardig door. We zitten achterin, en af en toe worden we bijna gelanceerd.

‘s Avonds gaan we weer richting het winkelcentrum. Dit keer ontdekken we een Koreaans restaurant. Het ziet er netjes uit, en is lekker druk. Buiten staat een vitrine, met wat borden wat je hier kunt eten.

We moeten ongeveer 10 minuten wachten voordat er een tafeltje vrij is. Het is het wachten zeker waard, want het eten hier is heerlijk. Ze hebben saté, in allerlei verschillende soorten. Een van de serveersters wijst aan welke niet van varken zijn, nadat ik in het woordenboekje heb aangewezen dat we geen varken eten. Ze hebben ook veel gerechten met groenten, helemaal goed. Hierna halen we ergens een ijsje. Daarna gaan we met de tuktuk terug naar het hotel.

vrijdag 31 juli
Vandaag hebben we met Gill en Ruthy afgesproken om naar de Longmen grotten te gaan. We hebben om 8 uur voor het station afgesproken. De bus (nr. 81) kost maar 1,5 yuan. Geen geld dus. Het is niet zo ver vanaf Luoyang. Daar aangekomen is het een stukje lopen naar de grotten. Het is een lange wand met enorm veel nisjes. Deze grotten (ook wel Drakenpoort genoemd), zijn ontstaan in 500 tot 900 na Chr., en bestaan uit ruim 2100 nisjes, 40 pagoda’s en meer dan 100.000 boeddhistische beelden. Er zijn ook een paar grotere grotten, waar de beelden uit het steen zijn gehakt. De eerste drie grotten zijn al mooi om te zien. De Ancestor Worship is de grootste om te zien. Deze is zeer indrukwekkend. Supergrote beelden, echt heel apart.

Aan het eind kun je de rivier over. Dat doen we, aangezien je vanaf die kant een mooi uitzicht hebt over de grotten. Het is wel wat mistig vandaag. Als we bij een kraampje wat drinken kopen, en een noedelsoepje, zien we dat er ook een computer staat, en dat je hier een button kunt laten maken. Deze button is bedoeld als fotolijstje. We laten er eentje maken, van het laatdebeerlos-logo. Echt grappig dat zoiets op zo’n plek gedaan kan worden.

We lopen terug, en nemen de bus richting Luoyang, waar we rond 4 uur weer aankomen. Bij het busstation, ten oosten van het treinstation, proberen we uit te zoeken of we al een busticket voor morgen kunnen komen, richting Hua San. Er is hier alleen niemand die Engels spreekt, dus dat is knap lastig. Als we om een busticket vragen, krijgen we te horen dat het niet kan. We komen er alleen niet achter waarom niet. Ik krijg de indruk dat er wel tickets zijn (er gaan nl. genoeg bussen die kant op), maar dat we de tickets nog niet vandaag kunnen kopen.

We besluiten om het straks in het hotel te vragen hoe het zit, en anders morgenochtend alsnog naar het busstation te gaan. In het hotel geven ze aan dat er om de 2 uur een bus richting Xi’an (dus langs Hua San) rijdt. Maar, er gaan ook treinen. Het meisje achter de receptie biedt aan om voor een kleine provisie treintickets voor ons te regelen. Nou, super! Ze regelt 3 tickets (want Gill reist ook die kant op), voor 9:35 ‘s ochtends. ‘s Avonds gaan we met z’n drieën eten bij het Koreaanse restaurant. Daarna doen we nog wat inkopen bij de Carrefour, die zit hier in de kelder van het winkelcentrum.

Xi’an (begin)

zondag 26 juli
Vandaag verlaten we Beijing alweer en vliegen we om 10:50 naar Xi’an. We gaan met de metro naar Dongzhimen, en vanaf daar met de Airport express naar het vliegveld. We checken in. We hebben nog ruim een uur, dus lopen wat rond op het vliegveld. Als we naar de gate gaan, is het daar nog verdacht rustig. Fred vraagt aan de balie wat er aan de hand is. O, zegt de vrouw, de vlucht is geannuleerd. Lekker dan. De vrouw geeft aan dat we naar de ene balie moeten gaan om onze bagage terug te krijgen, en naar een andere balie om onze vlucht om te boeken. Wat een gedoe!

Er zijn nog wat toeristen, een Nederlandse vrouw met haar 2 zonen, en 3 Duitse toeristen. We lopen weer terug naar de vertrekhal. Bij de balie van Shanghai Airlines horen we wat onze nieuwe vlucht wordt en waar we onze bagage kunnen halen. We dachten dat het 12:30 zou zijn, maar bij het opnieuw inchecken blijkt het pas om 14:30 te zijn. Wel balen dus, ruim 3 uur later. Maar goed, gelukkig is het maar 3 uur later, en komen we op een schappelijke tijd in Xi’an aan. Na een paar uur rondhangen op het vliegveld, zitten we om 14:30 in het vliegtuig, en gaan om 15:00 richting Xi’an. Daar komen we om 16:45 aan. Nadat we onze tassen weer hebben, stappen we voor 25 yuan op de shuttle bus die ons rechtstreeks naar het Melody Hotel brengt. Daar stopt de bus namelijk voor de deur.

Bij aankomst zagen we al dat het hier regent, da’s minder. Het hotel is groot, maar niet zo boeiend. De gang is ontzettend donker. Op de kamer ligt vies tapijt en alles ziet er wat gedateerd uit. Als we inchecken blijkt dat we een kamer hebben met 2 losse bedden. We gaan weer naar de receptie en regelen een kamer met een tweepersoonsbed. Het hotel ligt aan een drukke weg, en je hebt wel wat last van de herrie van de toeterende auto’s.

We gaan een hapje eten bij Kings Town no. 1. Dit restaurant zit op de 1e verdieping. Het is vrij groot, en ziet er voor Chinese begrippen luxe uit. Er speelt een meisje viool, ze loopt van het ene naar het andere tafeltje. Best sfeervol. We bestellen iets met rund, en iets met kip en loempia’s. De serveerster waarschuwt ons dat het gerecht met kip heel erg pittig is. We denken, o, dat zal wel meevallen, maar ze heeft wel gelijk. Bij het gerecht met rundvlees krijgen we ook sneetjes witbrood en blaadjes sla, dus we kunnen er een broodje warmvlees van maken! De Chinezen om ons heen zitten vol belangstelling te kijken wat we eten. Best grappig.

maandag 27 juli
We hadden in eerste instantie bedacht om vandaag met de bus naar het Terra Cotta Leger te gaan. Maar aangezien we gisteren pas om 18:30 in het hotel waren i.p.v. 15:00, hebben we nog niet echt de stad kunnen verkennen. Dus dat gaan we vandaag doen. Het plan is om over de stadsmuur van Xi’an te lopen. Deze muur loopt helemaal rondom het stadscentrum, en is ongeveer 12 km lang.

We gaan eerst op zoek naar iets te eten. Onze voorkeur gaat naar een bakkertje voor wat broodjes. We lopen alleen verkeerd, en belanden in de moslimwijk. Het is hier nu al een en al bedrijvigheid. Ze verkopen souvenirs en allerlei eetwaren. Als we linksaf slaan lopen we langs wat slachterijen, waar het nodige vlees hangt. Allemaal indrukwekkend om te zien, maar niet echt een geschikte plek om even te ontbijten. Als we de moslimwijk weer uit zijn, lopen we langs de grote weg. Pas na een paar kilometer komen we langs een bakkertje. We halen hier wat broodjes en lopen verder naar de muur.

We kopen onderweg nog wat drinken. In de supermarkt zie ik het drinken staan, maar niet gekoeld. Ik probeer aan een medewerkster te vragen of ze het gekoeld heeft, door koel aan te wijzen in het mandarijnwoordenboekje. Als ik achter haar aanloop, brengt ze me naar de groenteafdeling. Niet wat ik bedoelde, dus laat dat koude drinken maar zitten.

Als we onze wandeling over de muur beginnen, bij de Westerpoort is het nog bewolkt. Maar na een stukje lopen, breekt de zon door. Alleen, aangezien we gisteren vlogen heb ik alle zonnebrand uit mijn rugtas gehaald, en die ben ik vanmorgen vergeten weer terug te stoppen. Niet zo slim dus.

Het stuk van oost naar west is behoorlijk lang. Halverwege is een gebouw, waar we even een kijkje nemen. De zon brand behoorlijk, en er is weinig schaduw met de zon praktisch recht boven je.

Als we bij de oosterpoort zijn, loopt daar een Nederlands reisgezelschap. Ik vraag aan een paar mensen of een van hun zonnebrand bij zich heeft. Ik kan van iemand wat ‘lenen’, maar eigenlijk is het dan al te laat. Mijn armen zijn al behoorlijk rood. Het stuk van oost naar west hebben we een klein strookje schaduw. Uiteindelijk doen we er ruim 4 uur over om helemaal rond te lopen. Maar dan hebben we wel heel relaxt gelopen, met de nodige stops om even in de schaduw te zitten als dat kon. Als 2 kreeften gaan we bij de westerpoort weer van de muur af.

Terug in het hotel maken we de hele tube aftersun op die ik bij me heb. ‘s Avond gaan we op zoek naar nieuwe. Nu zitten er vlakbij ons hotel de nodige winkels en winkelcentra, dus dat komt wel goed. We kopen een tube voor 60 yuan. Ze hebben ook Lancaster, maar die is gelijk 230 yuan. Hierna eten we bij een restaurant vis, rijst met curry, rund en noedels. Wel komisch, tot nu toe keken de Chinezen al vol belangstelling als je voorbij liep, maar nu we allebei zo rood zijn, is dat kijken nog erger. Ook in het restaurant waar we zitten.

dinsdag 28 juli 2009
Vandaag gaan we naar het Terra Cotta leger. We hebben gelezen dat het hier erg druk kan zijn, dus we gaan lekker vroeg. We hebben in het hotel gevraagd welke bus we vanaf het centrum naar het station gaat, dat blijkt 611 te zijn. Die bus vertrekt rechts van de Bell Tower. Vanaf het station nemen we de bus naar het leger. Deze bussen staan ten oosten van de ingang van het treinstation. De bus zit al aardig vol, en vertrekt om 7:45. Hij doet er iets meer dan een uur over.

Als we de entreetickets hebben gekocht, is het nog een aardig stuk lopen naar de hallen. In de lonely planet staat dat je het beste van hal 3 naar hal 2 naar hal 1 kunt lopen. Aangezien 3 helemaal aan de achterkant ligt, beginnen wij bij 2. Alleen is hier weinig te zien. Er staan geen beelden, alleen de geulen waar ze in hebben gestaan. We besluiten naar hal 1 te gaan, aangezien het nu nog niet zo druk is met bussen toeristen. Dit is de grootste hal, en hier zie je het leger staan.

Super om te zien, elke soldaat heeft weer een ander gezicht. Later zien we bij een expositie dat ze vroeger waren beschilderd en versierd. Wat gigantisch veel werk moet dat wel niet geweest zijn. Heel bijzonder. Rond 10 uur gaan we weer weg. Het is inmiddels al wat drukker geworden met groepen toeristen.

Terug op het station zoeken we uit welke bus we morgen naar Luoyang moeten hebben. We vragen het ergens. Ze wijzen welke kant we op moeten. Daar is een hal waar je bustickets kan kopen. We vragen of we vandaag al tickets voor morgen kunnen kopen. Aan de balie spreekt het meisje gelukkig een beetje Engels.

We gaan ergens een hapje eten, bij een Japans restaurant. Fred bestelt noedels, en ik bestel sushi. Hierna gaan we op zoek naar een internetcafé. In de lonely planet staat dat er achter ons hotel eentje zit. Op weg daarnaartoe lopen we langs een hotel, Citadines. De entree ziet er mooi uit. We gaan voor de grap eens binnen vragen wat een kamer hier kost. De jongen zegt 360. Dat valt dus best mee. We vragen of we een kamer kunnen zien. Het blijkt dat het hotel in 2007 gebouwd is. De hallen zijn wit en goed verlicht. Ook de kamer is super! Alles ziet er strak uit. Er zit een keukentje in, een bureau en een zithoek. Aan de muur hangt een flatscreen en de kamer heeft een grote badkamer met ligbad. Helemaal top, hier kunnen we mooi heen als we voor de 2e keer in Xi’an zijn, vanaf 3 of 4 augustus.

Weer buiten gaan we verder met zoeken naar het internetcafé. We kunnen het alleen niet vinden, en lopen een rondje. Na 10x vragen weten we eindelijk waar het is. Het stond in het chinees aangegeven, vandaar dat we het niet gezien hadden. We lopen door een hal, en moeten 2 trappen omhoog die verlicht zijn met rode lampjes. Het lijkt meer op een afwerkplek, maar als we op de 2e verdieping aankomen, komen we in een hal met superveel computers. Het zit vol met jongelui die aan het chatten/surfen en gamen zijn. We checken onze mail, en gaan weer verder. ‘s Avonds eten we in het restaurant naast ons hotel. Het blijkt dat je hier ook gratis (draadloos) internet hebt, dus we skypen nog even met familie.

Beijing (begin)

Vrijdag 17 juli
Ongeveer 3 weken van te voren hebben we deze reis geboekt. We gaan eerst Beijing bezoeken, en zullen met een binnenlandse vlucht heen en weer vliegen naar Xi’an, om daar het een en ander te bekijken. Ons vliegtuig vertrekt om 14:40. We vertrekken om half 1 met de trein richting Schiphol. Remco en Marjolijn, net terug uit Frankrijk, komen ons uitzwaaien.

Op Schiphol aangekomen brengen we eerst onze tassen weg. We hebben online al ingecheckt, dus dat hoeft niet meer. De twee tassen bij elkaar wegen maar 21 kilo, dus we kunnen het nodige mee terug nemen. We drinken een bakje koffie met z’n vieren en vertrekken rond 14:10 richting de gate. Daar aangekomen blijkt onze vlucht vertraging te hebben, en we pas om 15:20 zullen vertrekken. Dat is niet zo mooi, want we vliegen naar Frankfurt, en moeten daar op tijd onze vlucht naar Beijing halen. Die vertrekt om 17:20, dus we hopen dat we nog voldoende tijd hebben om over te stappen.

De medewerkster achter de balie geeft aan dat we het ondanks de vertraging zouden moeten redden. Dat hopen we dan maar. Fred belt met Remco, die nog op Schiphol is, om te checken bij de balie van Lufthansa. Daar geven ze hetzelfde antwoord. Uiteindelijk komt iets voor 3 uur het vliegtuig aan. Helaas duurt het nog een eeuwigheid voordat we vertrekken, en stijgen we pas om 16:00 op.

Wat een gedoe. We landen om 17:00 in Frankfurt, en hebben dus nog maar 20 minuten om van de ene gate naar de andere te sprinten. Een bus brengt ons vanaf het vliegtuig naar de gate. Alleen, dat is terminal B, en wij moeten naar C13. We racen als een gek. Behalve wij 2 zijn er nog 11 andere reizigers die moeten overstappen op de vlucht naar Beijing. Eerst nog paspoortcontrole, en bagagecheck. Pas om 17:20 zijn we bij de juiste gate, maar gelukkig staat het vliegtuig er nog! Totaal bezweet van het rennen stappen we in. De beenruimte is niet zo groot, en we hebben geen eigen beeldschermpje in de stoel voor ons. Best behelpen dus. De vlucht duurt 8 uur, dus rond 9 uur, zaterdagochtend landen we in Beijing.

zaterdag 18 juli
Het vliegveld in Beijing is enorm groot! Het is allemaal opgeknapt voor de Olympische Spelen van vorig jaar. Wel bizar, in China moet je een gezondheidsverklaring invullen om het land binnen te komen. Ook checken ze (m.b.v. warmtesensoren) of je temperatuur niet te hoog is. Eenmaal door de douane komen we tot de ontdekking dat onze bagage er niet bijzit, vanwege de vertraging. We gaan naar het kantoortje voor left luggage. Daar horen we dat onze tassen morgenochtend pas aan zullen komen. We vullen een formulier met gegevens in, en ons hotel in Beijing waar ze morgen de bagage heen kunnen brengen. Een Nederlandse vrouw die voor ons wordt geholpen vraagt om een schadevergoeding. Dat blijkt te kunnen, we krijgen 800 yuan aan contant geld mee.

We nemen de skytrain naar Donguaman. Vanaf dat metrostation is het niet ver naar ons hotel, maar we hebben wat moeite om ons te oriënteren. We hebben geen idee welke kant we opmoeten, en na een kwartiertje zoeken en een paar keer vragen besluiten we toch maar een taxi te nemen. Het is toch wat verder dan we dachten. Het hotel ligt in een rustige hutong. De kamers liggen rond een tuin met zitjes. De kamers zijn prima, met een sfeervol hemelbed.

Nadat we even zijn neergeploft en opgefrist gaan we op pad om ergens wat te eten. We zoeken iets waar het lekker druk is. Vlakbij het hotel (4Banqiao) zit een winkelstraat met heel veel restaurants. Genoeg keus dus. We gaan ergens naar binnen. Het blijkt een hotpot-restaurant te zijn. Dit is een soort fondue, waar je van alles in kunt doen. We krijgen 2 schalen, in de ene zit kippenbouillon, en in de ander zitten pittige garnalen met een dunne saus. Verder hebben we spinazie en rijst besteld. Het is ons alleen niet helemaal duidelijk wat we met de kippenbouillon moeten doen, maar de rest is allemaal lekker.

We lopen richting de Lama-tempel. Het is een groot complex met allerlei verschillende gebouwen. De gebouwen zijn aan de buitenkant kleurrijk en rijkversierd. Blauw, rood, groen en goud. In de tempels staan boeddhabeelden, waarvan sommige megagroot. De tempels worden nog volop gebruikt, want er lopen hier niet alleen toeristen rond, maar ook chinezen die wierookstokjes aansteken. Heel mooi om te zien.

We zijn aardig gaar van de reis, dus hebben bedacht om een voetmassage te nemen. We hebben in het hotel gevraagd waar dat kan, zij weten nog wel een adresje in de buurt. Heerlijk, even bijkomen van de lange vlucht. Ik val half in slaap, zo relaxt is het. Daarna gaan we terug naar 4Banqiao, waar we wat chillen in de tuin. We hebben hier gratis internet, zelfs op de kamer, dus we mailen en skypen even naar Nederland. ‘s Avonds eten we bij een van de restaurants aan de Dongzhimennei, die vlak bij het hotel ligt. We bestellen eend en rijst en een grote cola. Dat blijkt een literfles te zijn, dus groot genoeg! De eend is in stukjes gesneden en wordt op verschillende bordjes geserveerd. Best lekker. Het is lekker druk in het restaurant, maar eigenlijk alleen met chinezen. Behalve ons zijn er geen westerse toeristen.

zondag 19 juli
We worden pas om half 10 wakker. We vragen bij de receptie of we kunnen bellen, om te vragen of onze tassen inmiddels op het vliegveld zijn. Het meisje achter de receptie belt voor ons, maar helaas, nog geen tassen. We gaan vandaag naar de Tempel van de Hemel. Vlakbij ons hotel zit een metrostation. We gaan een paar haltes verder. Als we uitstappen is het ons niet helemaal duidelijk welke kant we op moeten. Het is wat lastig oriënteren.

In eerste instantie lopen we de verkeerde kant op. Even later blijkt dat de ingang aan de andere kant van de straat is. Dat is een zesbaansweg, dus we waren er voorbij gelopen. De tempel ligt in een park, waarin ook andere gebouwen staan. Het is redelijk druk, maar prima te doen. We vermaken hier tot een uur of 1.

Onderweg eten we ergens wat, want we hebben vanmorgen nog niet ontbeten. Een gigantisch bord met rijst, en wat eend en groente. We gaan met de metro 2 haltes verder om een deel van de oude Ming-stadsmuur te bekijken. Langs de muur ligt een strook park. Aan het eind is een gebouw, en een deel van de muur wat gerestaureerd is. Best mooi om te zien. Hierna gaan we weer terug naar 4Banqiao. Als we in de tuin wat chillen raken we aan de praat met een koppel uit Noorwegen. Het is hun laatste avond hier. Ze hebben met het meisje van het hotel afgesproken dat zij hier vanavond koken, om zo wat meer over de Chinese keuken te leren. Ze vragen of we mee willen eten. Nou, helemaal leuk. Het eten is heerlijk. Gekruide tofu, kip met groente en aubergine met satésaus. Na het eten blijven we nog in de tuin zitten, tot een uurtje of 2.

maandag 20 juli
We hebben de wekker gezet op half 9, want we willen vandaag naar de Verboden Stad. En dan kun je beter niet al te laat gaan, om toch een beetje de drukte voor te zijn. We ontbijten in het hotel. We krijgen 2 witte broodjes met een gebakken eitje en verse sinaasappelsap. We zeggen de Noren gedag, en gaan met de metro richting het Tiananmen-Plein. Daar aangekomen checken we eerst bij het Beijing Sightseeing Bus Centre of ze bustickets hebben naar Juyongguan en de Ming Tombes. Hoewel ik op internet heb gelezen dat je die hier kunt krijgen, blijkt dat daar niet zo te zijn. Ze hebben wel tickets voor naar Badaling, maar daar willen wij niet heen, aangezien iedereen daarheen gaat en het daarom superdruk is.

We lopen over het Tiannanmen-Plein richting de Verboden Stad. Het is bloedheet vandaag. En drukdruk met Chinezen. Ze hebben allemaal parapluutjes en als je niet uitkijkt prikken ze zo je ogen uit. Om de Verboden Stad binnen te komen moet je eerst door de Poort van de Hemelse Vrede. Aan de buitenkant ziet alles er kolossaal en reusachtig uit: een hoge dikke, rode muur en bij de ingang een groot schilderij van Mao. We lopen verder richting de Meridian Gate. Dit is een u-vormige poort, ook weer gigantisch hoog, met aan beide uiteinden een soort tempel. We kopen hier een kaartje voor de Verboden Stad. We kopen ook een audiotoer, die ze zowaar in het Nederlands hebben. In de Verboden Stad gaan we gelijk rechts, aangezien je hier wat schaduw hebt. Het is indrukwekkend om te zien. Alles is rijkelijk versierd.

Rode muren, geel/oranje daken en aan de onderkant van het dak schilderingen met veel blauw, groen, wit en goud. En dat op praktisch elk gebouw, langs elke wand. Gigantisch veel werk om te maken. We vermaken ons tot een uur of 3 in de Verboden Stad. We lopen terug door het Zhongsan Park, wat links van de Verboden Stad ligt. Wel even relaxt, wat schaduw. Terug in het hotel regelen we voor de volgende dag een toer naar Jinshanling. Vanaf hier kun je zo’n 8 km over de muur lopen, tot aan Simatai.

‘s Avonds eten we bij het restaurant waar we op zondag ook hebben gegeten. We bestellen een kipschotel en rijst. Alleen, als we de kip krijgen is het lauw i.p.v. warm, dus we vragen een nieuwe. Als we die krijgen, merken we dat de botjes er nog inzitten. Maar dat schijnt hier meestal te zijn ontdekken we later.

We gaan niet te laat slapen. Na een paar uurtjes gaat de telefoon bij ons op de kamer. Het is de receptie, we worden morgenochtend niet om 7:30, maar om 6:30 opgehaald voor onze tocht naar de muur. Nou, ook goed. We zetten de wekker een uurtje eerder en gaan weer slapen.

dinsdag 21 juli
Vandaag dus lekker vroeg opgestaan om 8 km over de muur te wandelen. We hebben pringles, chips, liga’s en een appel bij ons, en lekker veel drinken. We weten niet zeker of je daar wel of geen eten en drinken kan kopen, dus nemen zelf alvast wat mee. De taxi komt ons ophalen, en brengt ons naar een grotere bus. We hadden een minibusje verwacht, maar het is een complete touringcar! Rond 6:30 vertrekken we. Dat mag ook wel, want het is meer dan 3 uur rijden. Daar aangekomen kun je eten en drinken kopen.

Het is warm vandaag, maar we hebben geluk, want het is best helder vandaag. Dat schijnt lang niet altijd het geval te zijn. We kunnen kiezen: lopend omhoog, of met de kabelbaan. We doen het lekker relaxt, en gaan met de kabelbaan, want het is vanaf hier nog 10 km lopen naar Simatai.Het is echt bloedheet, maar we zijn goed voorbereid. Sunblock, petje, sjaaltje en genoeg te drinken bij ons.

Vanuit de kabelbaan (die behoorlijk slingert) zie je al een stuk muur. Het is echt amazing om te zien, hoe die muur zich over de bergtoppen slingert. Om de zoveel meter is er een wachttoren. Sommigen zijn opgeknapt, van anderen is niet zoveel meer over. We maken veel foto’s, en Fred filmt. Onderweg is er op veel plekken water en cola te koop. Gelukkig maar. Sommige stukken zijn behoorlijk steil.

Totaal komen we langs 30 wachttorens. Tot de 16e toren is het vooral klimmen, daarna is het grotendeels dalen. Het is supermooi om te zien, en absoluut de moeite waard om in deze hitte totaal bezweet de muur te beklimmen.

Vlakbij Simatai lopen we de muur af, en moeten we een brug over, om daarna weer naar boven naar de muur te klimmen. Behoorlijk pittig voor zo’n laatste stukje. Hierna zijn we bijna bij de plek waar we de muur weer afgaan. We lopen een pad af, naar de ingang. Daar wachten nog wat mensen van onze groep en worden we met een minibusje naar een restaurant gebracht. Daar krijgen we een lopend buffet. Hup, terug in de bus, zijn we rond half 7 weer terug in het hotel. Hier chillen we wat, en eten ‘s avonds een hapje in de straat waar we altijd eten. We bestellen kip, bonen en rijst. Bij de kip zitten gigantisch veel pepers! Lekker pittig dus.

woensdag 22 juli
Vandaag gaan we wat later op pad. We gaan naar het Zomerpaleis, zo’n 12 km uit het centrum. Als het goed is kun je daar met de metro naar toe. We gaan met de metro, en stappen over bij Xizhimen. Hier willen we overstappen op lijn 4, maar die blijkt niet te bestaan. Volgens de kaart wel, maar in real life dus niet. We gaan over op plan B, en dat is de bus. In de lp staat dat we bus 354 moeten hebben. Als bus 354 aan komt rijden, vraag ik aan de chauffeur of deze bus naar het Zomerpaleis gaat. Nou ja, vragen. Ik wijs de Chinese tekens voor Zomerpaleis in de lp aan. Maar nee, deze gaat blijkbaar niet die kant op.

Ik pak m’n woordenboekje, en ‘vraag’ aan iemand welke bus er richting het Zomerpaleis gaat. Na een paar keer vragen, wijst iemand het juiste busnummer aan op een bord, en weten we welke bus we moeten hebben.

Als we eenmaal in de bus zitten, geeft de vrouw die de kaartjes verkoopt en controleert aan waar we eruit moeten stappen. In de bus zit ook een Amerikaans stel, die ook naar het Zomerpaleis gaan. Het is even zoeken, en in eerste instantie lopen we totaal verkeerd. Fred en ik hebben het nog wel in de gaten dat we verkeerd gaan, maar de Amerikanen schijnen het niet door te hebben. Als we het aan een jongen vragen die voorbij loopt, loopt hij helemaal met ons mee om ons naar de ingang te brengen. Een behoorlijk stuk om voor hem, dus ontzettend aardig!

Bij het Zomerpaleis aangekomen blijkt het gigantisch druk te zijn, voornamelijk met Chinese toeristen en groepen scholieren. Het is trouwens de hele dag al gigantisch mistig. We weten niet of dit nou smog is, of gewoon mist. Geen idee. Vanmorgen was ook de gedeeltelijke zonsverduistering, maar daar was dus echt niks van te zien.

De gebouwen van het Zomerpaleis zijn qua vorm, kleuren en versieringen precies zoals de Verboden Stad en de Tempel van de Hemel. Bij het Zomerpaleis is een groot meer, maar door de mist is het uitzicht niet zo spectaculair. En ook vanwege de drukte is het wat minder dan wat ik mij ervan had voorgesteld. Je kan helemaal naar boven via trappen, om bij een van de hoofdgebouwen van het paleis te komen. Maar we hebben allebei nog spierpijn van gisteren, van het beklimmen van de muur, dus we vinden het halverwege wel prima.

Om terug te gaan vanaf het Zomerpaleis naar het centrum hebben we geen zin om moeilijk te doen, en nemen we een taxi. We gaan naar het Hou Hai meer. Het schijnt dat je hier nog oude hutongs kunt zien. Daar aangekomen wandelen we langs het meer, en nemen wat zijstraatjes. De wijk op zich ziet er alleen niet echt anders uit dan de hutong-wijk waar ons hotel staat. De huizen zijn allemaal redelijk opgeknapt, en de straten zijn van beton. Niet echt meer de oude hutongs als je het mij vraagt. We lopen verder langs het meer, en eten wat bij Yuele Shanwu, een van de vele restaurants langs het meer. We bestellen noedels met rund, en een biertje.

Als we ons eten en het biertje op hebben, ziet de lucht er heel dreigend uit. We blijven nog maar even zitten en bestellen nog een drankje. Het gaat inderdaad regenen, en niet veel later komt het met bakken uit de hemel zetten. Aangezien het even doorgaat met regenen, bestellen we ook ons avondeten hier. Na afloop nemen we een taxi terug naar ons hotel.

donderdag 23 juli
We hadden ons even vergist in de datum, en dachten dat we morgen al verder vlogen naar Xi’an, maar dat is pas zondag. Je vergeet al gauw welke datum het is, als je op vakantie bent. Het plan voor vandaag is om met de bus naar de Ming Tombes te gaan. We nemen eerst de metro naar Jinsanling en vanaf daar bus 345 richting Changping. Het is allemaal prima te doen met openbaar vervoer.

In Chanping nemen we een taxi, maar achteraf blijkt dat we ook dat stukje met de bus hadden kunnen doen. In dit gebied liggen zo’n 16 Ming Tombes, waarvan een deel open is voor het publiek. We gaan eerst naar Ding Ling.

De entree is maar liefst 65 yuan. Behoorlijk prijzig. Deze graftombe kun je ook ondergronds bekijken. Hoewel het beneden lekker koel is, is het niet zo spectaculair. De volgende tombe die we bezoeken is Changling. De bouwstijl is hetzelfde als de Verboden Stad enzo. Fred koopt 2 leeuwtjes. We hadden een vals biljet van 100, waar we maar niet vanaf kwamen, maar met de leeuwtjes lukt het wel.

We gaan gauw weer verder voordat ze achter ons aankomen. We nemen de bus terug vanaf Changling. Tot nu toe was het bewolkt, maar droog. Halverwege de busrit gaat het regenen en vervolgens plensen. Wij zitten gelukkig droog. Terug in Beijing nemen we de metro terug naar het hotel.

Als we ‘s avonds weer naar de Dongzhimen Dajie-straat lopen gaan we weer op zoek naar een nieuw restaurant. Bij een van de vele restaurants zitten zelfs buiten mensen te wachten. Dat is meestal wel een goed teken, maar we hebben geen zin om te wachten. Iets verderop worden we door een jongen aangesproken. Hij vertelt in het Engels dat het restaurant een binnentuin heeft. We zijn benieuwd en lopen mee. We lopen door een gangetje, en komen uit in een gigantisch restaurant wat helemaal vol zit. Meer naar achter ligt er een binnentuin. Het ziet er gezellig uit, en ook het eten hier is fantastisch.

vrijdag 24 juli
Vandaag gaan we naar de Confuciustempel en de Bell Tower en Drum Tower. De Confuciustempel ligt op loopafstand van ons hotel. Het is hier voor Chinese begrippen niet zo druk. We zijn ook lekker vroeg, dat scheelt ook. Er is een uitgebreide tentoonstelling bij de tempel over het leven van Confucius en zijn invloed op China. Hierna lopen we verder richting de Bell- en Drumtower.

Het is niet zo smoggy vandaag, dus we hebben een redelijk uitzicht over de stad. Helaas kunnen we de Drum Tower niet bezoeken, deze is gesloten vanwege renovaties. Ik zie in de lonely planet dat er in de buurt een Sechuan restaurant zit. Het is wat verder lopen dan gedacht, maar onderweg zitten de nodige winkeltjes, dus het is een leuke wandeling. Bij het restaurant bestellen we kikker, kip met groente en tofu. De kikker en de kip zijn heerlijk, de tofu valt tegen. We lopen door wat hutongstraatjes terug richting het hotel. Als we vlakbij het hotel zijn begint het met regenen. We zijn net op tijd in het hotel, voordat het hard gaat regenen.

We chillen wat in het hotel, en gaan rond 19:30 met de metro richting de Poort van de Hemelse Vrede. Hier willen we wat foto’s maken, het is ‘s avonds namelijk mooi verlicht. Daar aangekomen worden we aangesproken door 2 Chinese meisjes. Ze vragen of we straks met hun ergens wat willen eten. We zeggen thanks, but no thanks, en lopen verder. Later lees ik in de lonely planet dat dit een truc is om toeristen op te lichten. Ga je gezellig uitgebreid zitten eten, zeggen ze ineens dat ze geen geld hebben en peren ‘m.

Bij de poort en de omgeving is veel politie. Ook is het Plein van de Hemelse Vrede afgezet. Geen idee wat er aan de hand is. De Poort is mooi verlicht, een aan de voorkant staan fonteinen aan. We maken wat foto’s, en gaan dan met de metro weer terug. Op weg naar de metro worden we weer door 2 andere Chinese meisjes aangesproken, die blijkbaar honger hadden. We eten weer bij Hua’s Court Yard Restaurant. We bestellen niet zoveel, aangezien we ‘s middags al uitgebreid hebben zitten eten. Wel bestellen we een flesje rode wijn. Die is hier 180 yuan, dus best te doen voor een keertje.

zaterdag 25 juli
We hebben bedacht om de Muur nog een keer te bezoeken, aangezien we nu toch in China zijn. Dit keer gaan we naar Juyongguan. We gaan er met openbaar vervoer heen. Eerst met de metro naar Jishuitan, en daar vanaf het busstation Deshengmen met bus 919. In de bus blijkt dat we ergens over moeten stappen, op bus 20. Bus 919 gaat net als bus 345 (die we hadden om naar de Ming-tombes te gaan) naar Changping. Bus 919 gaat over de expressway, waar een behoorlijke file staat.

Na ruim 2 uur in de bus zitten worden we gedropt bij een bushalte. Het is nu nog 8 km naar Juyongguan. Zodra we de bus uitstappen springen er 2 Chinezen om ons heen, een man en een vrouw. Vooral die vrouw is behoorlijk irritant. Blijkbaar willen ze dat zij ons met hun auto naar Juyongguan brengen. Maar wij willen gewoon met de bus. We steken de straat over, want vanaf hier gaat bus 20 richting Juyongguan. De vrouw blijft maar dingen roepen in het Chinees. Wat een vervelend mens. Helaas weet ik zo gauw niet hoe ik in het chinees moet zeggen dat ze op moet sjouten. Gelukkig komt na een paar minuutjes bus 20 aanrijden, ik ben blij als we erin zitten.

Dit deel van de muur is al een stuk toeristischer. Gigantisch veel parkeerplaatsen en bussen vol toeristen (vooral Chinezen). Zowel linker- als aan de rechterkant zijn heuvels. Door het dal loopt een drukke weg en een rivier. In het dal zijn ook de parkeerplekken en allerlei gebouwen. Op beide heuvels is een stuk muur, dus als je wilt kun je een rondje lopen. Of een halve cirkel linksom, of alleen een halve cirkel rechtsom. Linksom is behoorlijk stijl, en erg druk. Wij besluiten rechtsom te gaan. Het is wel even klimmen. Dit deel van de muur en de wachttorens zijn helemaal opgeknapt. Wat dat betreft is het andere deel bij Simatai wat meer charme, aangezien daar sommige delen nog authentiek zijn.

Terug beneden eten we een mie-soepje en nemen de bus weer terug. We staan voorin de bus, aangezien er geen plek meer is om te zitten. We zien dat de toerenteller en de snelheidsmeter van de bus het niet meer doen. De bus rijdt in een slakkengangetje. We hebben ook geen idee waar ‘ie naartoe gaat, hij neemt een andere route als op de heenweg en kiest voor allerlei binnendoor-weggetjes. Na ruim een uur rijden komen we langs een bushalte waar ook 345 bijstaat. We stappen hier uit om over te stappen. Het is een flinke rit, met de bus en met de metro terug naar het hotel.

En jawel, ‘s avonds eten we weer bij ons favoriete restaurant. Dit keer zitten we in de tuin. Ze hebben hier overheerlijke spring-rolls met groente. Erg lekker.