Taipei

Zaterdag 14 april
We droppen in de ochtend eerst onze tassen, in ons hotel in het centrum van Taipei. We moeten namelijk vandaag aan het einde van de dag de auto inleveren, dus dat scheelt straks weer sjouwen.
Daarna is het tijd voor een museumbezoek, aan het National Museum. Hoewel we best vroeg zijn, is het nu al druk met toerbussen vol met Taiwaneze toeristen. Eenmaal binnen lopen we door de zalen. In een van de zalen zien we meterslange schilderijen, waar hele verhalen op verteld worden. Daarnaast zien we kalligrafie, aardewerken vazen, sieraden en gebruiksvoorwerpen. In een andere zaal, ook mooi om te zien, oude Tibetaanse geschriften. Na 1,5 uur houden we het voor gezien. Het wordt ook steeds drukker, dus niet erg om weer verder te gaan. Het is vandaag een regenachtige dag.

We willen ergens koffie gaan drinken, maar nu we de auto nog hebben, is dat knap lastig. Best een uitdaging om een parkeerplek te vinden in dat drukke Taipei. Nadat we een extra rondje hebben gereden, parkeren we de auto in een parkeertoren. We lunchen ergens, gaan dan koffie drinken, en nemen daarna een voetmassage. Daarna weer op pad voor wat cultuur, namelijk de Martyrs Shrine. Als je hier om het hele uur bent, kun je de wisseling van de wacht meemaken. Op weg daarnaartoe krijgen we een flinke regenbui, dus even schuilen voor de regen. Daarna is het gelukkig weer droog. We lopen nog wat rond in de omgeving. Einde van de middag nemen we afscheid van onze huurauto. Vanaf daar nemen we de MRT naar het hotel. ‘s Avonds eten we vlakbij het hotel sushi.

Zondag 15 april
Vandaag hebben we met Phil afgesproken. We hebben hem vorig jaar bij de Lisong Hotspring ontmoet, en hebben sindsdien contact gehouden. Heel leuk dus om vandaag samen met hem op stap te gaan. We lunchen eerst met een pizza, en gaan daarna naar de Taipei Zoo. Er is ook voor vandaag regen voorspelt. Wel een voordeel, het lijkt hierdoor nu rustiger in de dierentuin. We gaan eerst even bij de koala’s en de panda’s kijken. Daarna de rest van het park. Tijgers, vlinders en pinguins. We vermaken ons de hele middag. Na het bezoek aan de dierentuin gaan we richting de Shilin Night Market. Hoe leuk is het om hier samen met Phil heen te gaan! Hij weet alle leuke plekjes, en weet precies te vertellen waar je de lekkerste hapjes kan halen. We eten inktvis, stinky tofu, sweet potato balls en fried chicken. Voor de fried chicken staat een enorm lange rij, die kip is populair! Met meer dan genoeg in onze buikjes nemen we weer afscheid van Phil, en gaan weer terug richting ons hotel. 

Maandag 16 april

Het is alweer de laatste dag. We laten de backpacks achter in het bagagedepot van het hotel, want we vliegen pas laat in de avond. We lopen vanaf het hotel naar het postkantoor. Nee, niet om kaarten op de bus te doen, maar om een geocache te zoeken. Daarna brengen we een bezoek aan de Memorial Hall (Chiang Kai-shek Memorial Hall). Vanaf daar lopen we over het Liberty Square. Bij het plein zit ook een consevatorium blijkbaar, want op meerdere plekken zie je studenten nog hun muziekstuk oefenen, alleen of met meerdere. Leuk om te zien. Aan het einde van het Liberty Square staat de Liberty Square Arch. Een indrukwekkend grote poort. Als we zijn uitgekeken, brengen we een bezoek aan de Botanische Tuin. Altijd goed om even weg te zijn uit de drukte. Vlakbij de tuin zit een koffietentje waar we koffie halen.

In de middag gaan we naar de Belgian Waffle Stop. Deze is vlakbij de 101, waar we vorig jaar ook geweest zijn. Aangezien de 101 zo dichtbij is, gaan we eerst daar nog even naartoe om wat foto’s te maken. Helaas, de Belgian Waffle Stop is dicht! Best jammer. Gelukkig hebben ze daar vlak naast een lekkere broodjeszaak, want we hebben inmiddels best honger en nog niet gelunchd. Op google maps zien we dat hier om de hoek een Creative Park is. Ze hebben hier naast allerlei handgemaakte creaties, ook een zaakje met wat craft-beer. Daar drinken we een biertje.

We gaan bijtijds weer terug richting het hotel, waar we eerst nog sushi eten. Daarna de tassen halen, en met de trein naar het vliegveld. Het was weer een supermooie reis. We hebben na 2x nog lang niet alles gezien, dus zeker weten dat we nog teruggaan naar dit fantastische land.

Keelung

Woensdag 11 april
We hebben voor de verandering uitgeslapen tot 10:30. Daarna koffie gedronken en ontbeten. En daarna door naar Yilan. Daar maken we een stop in het centrum, waar 2 geocaches liggen. We lopen die kant op, en bezoeken 2 tempeltjes. Op de terugweg lopen we langs een klein koffiezaakje waar ze bijzonder lekkere koffie hebben. Hierna bezoeken we de Jim & Dads Brewery.

We kopen nog wat biertjes, voor de rest van de vakantie. Alleen we krijgen veel meer dan waar we op gerekend hadden, want we krijgen er een aantal gratis mee! Op zich geen probleem, zolang we de huurauto nog hebben. Daarna wordt het wat meer sjouwen. We doen een drankje, en rijden terug naar het hotel. ‘s Avonds eten we krab bij een visrestaurant in het dorp.

Donderdag 12 april
Het plan was eigenlijk om vandaag naar Yangminshan Park te gaan. Alleen is het vies, druilerig weer vandaag. Dus niet zo fijn om over smalle bospaadjes te lopen. We wijzigen de plannen, en gaan in plaats daarvan naar Keelung. Eerst even een ontbijtje bij de KFC, en verderop lekkere koffie in een koffietentje. Hierna doen we een paar geocaches. We willen eigenlijk nog naar het fort hier, maar deze is blijkbaar nu gesloten. Gelukkig is het weer in de middag weer wat beter. We gaan dan ook alsnog even richting Yangminshan, waar we een korte wandeling maken. We bezoeken nog een ander dorpje. Hier lopen we door een winkelstraat, waar ook een soort markt is. Heel veel eten, en allerlei rommeltjes waar we eigenlijk niks aan hebt. We eten hier een pizza als lunch. En ‘s avonds nog wat sashimi bij een visrestaurant. 

Vrijdag 13 april
Hoewel ze voor vandaag slecht weer hebben voorspeld, blijkt dat ze er helemaal naast zitten! We gaan eerst een bezoekje brengen aan Genziping.

Dit is echt fantastisch om te zien. Dit is een plek in Yangminshan die heel vulkanisch is. Het stoom komt uit de grond, het borrelt en bruist. Wat wel een nadeel is, is de enorme stank hier van zwavel. Er is verder niemand, dus we kunnen al het moois van dichtbij bekijken. Als we hier zijn uitgekeken, en meer dan genoeg foto’s hebben gemaakt, drinken we even een koffietje en gaan daarna weer verder kijken in Yangminshan. We bezoeken nog een keer de lelievallei, waar we vorig jaar ook geweest zijn. We pakken wat geocaches.

Onderweg zien we nog de nodige apen in de bomen, en op de weg. Op de terugweg eten we bij een Vietnamees restaurant, die Fred gisteren had gespot. Als we terug zijn in ons motel, blijkt de airco het niet te doen. We regelen via de receptie een andere kamer. Morgen moeten we alweer de huurauto inpakken, dus we zorgen dat we onze backpacks alvast wat praktischer hebben ingepakt.

Hualien

Zaterdag 7 april
We reizen vandaag door naar Hualien. Dat is maar 1,5 rijden vanaf hier. We hoeven pas aan het eind van de middag in te checken, dus we hebben alle tijd van de wereld. We gaan ‘s middags met de auto de Taroko kloof in. Ook hier is het ontzettend druk. Rond een uur of 4 vinden we het mooi geweest, en rijden naar Waterway B&B. Hier verbleven we vorig jaar ook, en dat is toen prima bevallen. ‘s Avonds eten we bij onze vriendin Amy! Ze heeft een wegrestaurant langs de weg tussen Hualien en Taroko Kloof. Ze is ontzettend blij om ons weer te zien. We kunnen niet weg voordat we weer volop hebben meegezongen met de karaoke. We hebben een leuke avond zo. En fijn dat we haar morgen en de andere avonden dat we hier zijn ook nog kunnen zien.

Zondag 8 april
Voor vandaag staat de Shakadang-trail en een bezoek aan het dorpje Dali op het programma. We hebben gisteren voor deze route alvast de permit geregeld, dus we kunnen gelijk op pad na het ontbijt. We starten rond half 9. Het eerste deel is nog wel druk met andere, Taiwaneze toeristen. Wel heel gaaf dit stuk. Je loopt langs een rivierbedding, met enorme rotsen die zijn uitgesleten door het water. Langs het pad is een groep apen, die van boom naar boom springt.

Na een uurtje wandelen komen we bij het eind van de  Shakadang-trail. Hier houdt de meeste drukte ook op. Behalve ons zijn er nog een paar andere hikers, maar we lopen grotendeels met zijn tweetjes. Eerst nog een stuk langs de rivierbedding, daarna de bergen in. Het pad bestaat deels uit traptreden, maar sommige stukken over rotsen of smalle paadjes. Het is echt genieten! Dit deel van de trail hoor je geen verkeer, alleen de vogels. Het bergdorpje Dali bestaat uit een paar huisjes. De tocht duurt totaal zo’n 5,5 uur. Het laatste stuk, van de berg weer naar beneden zijn bizar veel traptreden. Ik ben ze alleen vergeten te tellen hoeveel het er waren. Later die middag gaan we Hualien in. We bezoeken het Creative Park. Jawel, Hualien heeft er ook een. Ook hier weer leuke kleine winkeltjes. We eten een vegetarische hamburger bij Salt Lick. Dit was als tussendoortje bedoeld, maar het is best een flinke. ‘s Avonds gaan we weer naar Amy, waar we ook enorm veel eten krijgen! Maar op zich niet erg na de hele dag gewandeld te hebben.

Maandag 9 april
Yes! We hebben geregeld om vandaag te gaan para-gliden! Hoe leuk is dat. Het is om 10 uur. We hebben het adres en de route gekregen, en moeten er om 9:45 zijn. Alleen, daar aangekomen kunnen we het niet vinden! Shit. Het moet vlakbij het station zijn. Alleen, we zaten blijkbaar niet goed, want we moeten een dorpje verder zijn. We zijn er dus niet om 10 uur, maar pas om 10:20. Al lang blij dat we het alsnog gevonden hebben. Behalve ons zijn er nog 4 anderen die de sprong wagen. We rijden met een busje de berg op. Daar gaan we (een duo-sprong met een ervaren persoon), de berg afrennen en hop, door de lucht vliegen. Fred gaat als eerste. Daarna ga ik ook. Eenmaal in de lucht, zweven we als een adelaar. Ik heb mazzel, want met de luchtstromen komen we enorm hoog! Zo’n 1300 meter zelfs. Helemaal leuk. Alles wordt ook gefilmd. Bovenin de lucht vraagt de mede-vlieger of ik een sparrow wil doen. Ik heb geen idee wat het is, maar het klinkt wel gaaf, dus waarom niet? Blijkbaar houdt het in dat je als een malle in snelle rondjes naar beneden gaat. Yiehaa, heel gaaf. Weer wat meters lager doen we er daarna nog 1. Ben je toch wat sneller beneden. Helemaal vol van de adrenaline staan we daarna weer met beide benen op de grond.  Eenmaal weer onderweg is het lunchtijd. Fred neemt een soepje bij een 7-eleven (supermarkt). Ik sla nog even over. Mijn maag zit niet helemaal op de plek waar hij hoort te zitten na die 2 sparrows, dus ik eet pas weer wat later in de middag.

Vanmiddag gaan we naar Mukumugi. Deze plek had ik op een blog gevonden. Dit schijnt een hele mooie plek te zijn in een rivier, met glashelder water. Daar aangekomen is het nog even zoeken hoe we er moeten komen. We zetten de auto neer bij een politiebureautje. Vanaf daar gaan we lopend verder. Er was eerst wel een weg, maar er is een tunnel ingezakt vanwege landslides. Dus vandaar moet je via een andere weg, die langs de rivierbedding loopt. We zien van te voren niet goed wat de staat van de weg is, dus wagen de gok niet om hier met de huurauto overheen te sjezen. We lopen de weg die langs de rivierbedding loopt. Op zich zou het met een jeep te doen zijn. Na ongeveer 5 kilometer lopen, ziet Fred dat we eigenlijk naar links toemoeten. Daar is geen weg, maar wel een rivier. We klauteren eerst een stuk over rotsen om te kijken hoe ver we komen. Maar na een paar honderd meter komen we erachter dat we er via deze route niet komen. Toch maar terug, nog een stukje doorlopen via de weg. En zo komen we er uiteindelijk ook. Echt heel gaaf, er is verder helemaal niemand. Het is echt een stukje paradijs op aarde. Sprookjesachtig mooi hier. De rivierbedding is op sommige plekken diep, maar je kan gewoon de bodem zien zo helder is het. We zwemmen wat, en maken foto’s. Later in de middag komen er nog een paar bezoekers. Vijf jongeren.

Nadat we het hier gezien hebben, lopen we nog een stukje verder over de weg die langs de rivier loopt. Ook hier ziet het er mooi uit. Het is inmiddels 16:45. Aangezien we nog een flink stuk (minstens 5 kilometer) terug moeten naar de auto, gaan we weer terug. En yes, we weten een lift te regelen! ‘s Avonds eten we uiteraard weer bij Amy. 

Dinsdag 10 april
We zijn vanmorgen vroeg opgestaan. We vertrekken vandaag richting Fuxing. De route loopt door de Taroko kloof, die totaal 22 kilometer lang is. Op dit tijdstip is het nog heerlijk rustig in de kloof, blijkbaar vinden de hordes Taiwanese toeristen dit nog te vroeg en zitten ze nog aan hun ontbijt. Aan het eind van Taroko kloof zit je op 2500 meter hoogte. Het is een fantastische heldere dag, we hebben een goed uitzicht met een mooie helderblauwe lucht.

Genieten dus. Redelijk aan het eind van de kloof ligt een geocache, gelegd door Rudy (een lokale geocacher). Deze cache is nog niet eerder gevonden, dus het leek ons wel leuk om een ‘first to find’ te scoren. Het zou in principe maar een paar kilometer lopen moeten zijn, dus we schatten 1 uur heen, en 1 uur terug. We starten de wandeling. Eerst een stuk de berg af langs een slingerpaadje. Dan een stroompje over. Alleen, dan krijgen we een stuk waar geen echt pad meer is, vanwege een landslide. Gelukkig hangen er wel wat touwen als extra hulpmiddel, en kunnen we wel enigszins veilig verder. En dit blijkt niet de enigste landslide te zijn, zo’n stuk komen we nog 4x tegen! De tocht naar de cache duurt dan ook geen 1, maar 2 uur voor de heenreis. Bij de cache aangekomen vinden we hem vrij snel, bij een gammele brug, die we gelukkig niet over hoeven. Het was een hele gave tocht, alleen loopt ons reisschema nu iets anders dan gepland.
Want vanaf hier dachten we dat het nog 2,5 uur rijden was naar Fuxing (dat zei 1 van de navigaties). Maar nee, dat blijkt nog 4,5 uur te zijn. Een aangezien we pas weer om 16:00 bij de auto zijn, in plaats van het begin van de middag, loopt dat dus iets anders dan gepland. Maar goed, beetje avontuur kan ook geen kwaad. We rijden door de bergen. Het zijn behoorlijke slingerwegen. Soms lijkt het net Mario Kart. Bij een supermarktje onderweg halen we wat eten en drinken. Soms stoppen we onderweg, wellicht dat we ergens een B&B tegenkomen. Alleen, dit gebied is nog minder toeristisch dan plekken waar we tot nu toe waren. En aangezien ze totaal niet op westerse toeristen zijn ingesteld, kun je als je door een dorpje rijdt, niet zo makkelijk zien wat een hotel of B&B is. Als we toch wat zien, en gaan vragen wat het kost per nacht blijkt het bizar hoog boven ons budget te liggen. 200 euro per nacht. Nou, laat maar zitten.

We rijden (inmiddels in het donker), door naar Fuxing. Daar hadden we wat op het oog. Alleen, blijkbaar rijden we verkeerd. Alsnog komen we in een dorpje aan waar ze een paar B&B’s hebben. Bij de ene zijn de kamers dramatisch slecht, en de eigenaresse is ook totaal niet geïnteresseerd. Laat maar. We gaan alsnog even verder zoeken, maar helaas het schiet niet echt op. Hoewel de internetverbinding hier ook niet optimaal is, kijken we via internet. Fred ziet dat we op zich redelijk dichtbij Taipei zitten. Prima, ook goed, we gaan daarnaartoe. Daar is altijd wel wat te vinden. Vanuit de auto boeken we iets waar parkeren voor de huurauto ook mogelijk is. Daar komen we uiteindelijk rond 22:30 aan. Pfft, wat een rit zeg! We doen niet al te ingewikkeld, we halen wat te eten een een soepje bij de 7-eleven om de hoek van het hotel. 

Guanshan

Donderdag 5 april
Na een uitgebreid ontbijt bij Bora Bora guesthouse stappen we in de auto, en rijden richting Guanshan. Dat is een rit van zo’n 3 uur. We rijden via Taitung naar Dulan. Het is vandaag een nationale feestdag, dus iedereen in Taiwan is vrij. In Dulan parkeren we de auto bij de Sugar Factory. In deze oude fabriek zijn allerlei creatieve winkeltjes, en een expositie van kunst en schilderijen. Altijd leuk, zo’n plek. We lopen een rondje, en Fred koopt in een winkeltje craftbeer voor later. Nadat we alles gezien hebben, zoeken we een koffietentje. We vinden verderop, aan de doorgaande weg een tentje. Een perfecte koffiie. We lunchen hier ook gelijk, een lekkere pasta met groene pesto.

Om half 4 komen we aan in Guanshan. We komen erachter dat het door de nationale feestdag enorm lastig is om nog een accommodatie te vinden. Blijkbaar gaat iedereen in deze periode op familiebezoek. Het guesthouse wat we op het oog hadden valt enorm tegen, en vraagt veelsteveel geld voor de oerlelijke kamers die ze hebben. We gaan dus nog even verder zoeken. Alleen nadat we 3 of 4 andere, betaalbare opties hebben geprobeerd hebben we nog steeds niks. We zijn vorig jaar ook in Guanshan geweest. We besluiten even langs te gaan bij het guesthouse waar we toen verbleven. Want ook al zit deze vol, we weten dat de jongens die hier achter de receptie zitten goed engels spreken. Hopelijk kunnen zij ons op weg helpen. En jawel. Als we daar zijn en uitleggen dat we niks kunnen vinden, sturen zij een berichtje naar de homestay-appgroep, om te vragen of er nog ergens plek is. Yes! Er is nog ergens een kamer vrij. Het is een klein stukje buiten Guanshan, bij een ouder echtpaar. Ze spreken geen woord engels, maar zijn ontzettend vriendelijk.

We hadden eigenlijk bedacht om 2 nachten in Guanshan te verblijven, alleen hier is maar plek voor 1 nacht. Als we dat met behulp van Google Translate uitleggen, gaan ze gelijk voor ons bellen. Zo lief! Na twee belletjes hebben ze iets voor ons gevonden voor de volgende nacht. Heel fijn! We moeten sowieso nog terug de stad in, om te eten en te pinnen. Op weg daarnaartoe rijdt de gastheer met zijn brommer een stukje met ons mee, om te laten zien waar het andere guesthouse is. Kunnen we gelijk even kijken of het wat is. Het ziet er prima uit. En heel fijn om te weten dat we voor de volgende overnachting al iets hebben, dat scheelt enorm veel zoeken.

We halen eten en drinken, ook alvast voor morgen overdag. Vlakbij de supermarkt is ook een night market. Hier waren we vorig jaar ook! Deze is echt geweldig. Ze hebben hier zoveel verschillende eetkraampjes, ontzettend jammer dat deze zo ver weg is van Nederland. Het liefst ga ik hier elke week naartoe. We gaan bij verschillende kraampjes wat halen. Geroosterde inktvis op een stoke, visballetjes en de meest overheerlijk edamame boontjes ever. Een nadeel is, is dat ik deze nu nergens anders meer kan eten, omdat ze nooit in de buurt komen van de smaak die deze hebben. Na al dat proeven hoeven we geen avondeten meer.

Terug bij de lieve mensen in de homestay praten we nog wat met een van de andere gasten. Een vrouw uit Taipei, die hier met haar moeder en twee zoontjes ook overnacht. Ze spreekt redelijk engels, en geeft ons allerlei goede tips waar je lekker kunt eten in Taipei! Altijd handig.

Vrijdag 6 april
De gastheer had gisteren al aan ons gevraagd hoe laat we willen ontbijten. Gelukkig was het geen probleem dat we vroeg wilden ontbijten. We willen vandaag namelijk, net als vorig jaar, naar de Lisong Hot Spring. Dus om 7 uur zitten we aan de ontbijttafel. We krijgen een drankje wat op koffie lijkt en een broodje. Vanaf Guanshan is het ongeveer 1,5 uur rijden. Eerst over een gewone weg, daarna slingerend door de bergen. Het is een fantastische rit. Ook vandaag is het weer een zonnige dag. Op sommige plekken zijn ze met de weg bezig.


Eenmaal bij het beginpunt aangekomen, staan er behoorlijk wat auto’s geparkeerd langs de weg. We weten van vorige keer dat je de auto ook een stuk meer naar beneden kan parkeren. Dat scheelt weer lopen. We doen een poging en gaan kijken of er nog plek is. Het is een enorm smal pad. Er kan maar 1 auto tegelijk overeen. Voor ons zit ook nog een andere auto. En jawel, er komt een tegenligger aan. Lekker dan. Inmiddels zitten er nog 2 andere auto’s achter ons. Aangezien het dus zo ontzettend smal is, en er aan beide kanten dicht struikgewas staat, wordt dit wel een uitdaging. Een paar automobilisten stappen uit. De tegenligger zegt heel laconiek dat hij er wel even langs gaat. Geen idee hoe hij dat van plan is. Uiteindelijk gaan allevier de auto’s een stukje achteruit, naar een plek waar we nog enigszins aan de kant kunnen (in de bocht), zodat de eigenwijze tegenligger er langs kan gaan. Gelukkig blijft het bij 1 tegenligger. Eenmaal beneden parkeren we de auto op een plek dat je echt niet meer verder kunt. Maar helemaal prima, dit scheelt alsnog heel veel lopen vanaf de verharde weg.

We kennen de route. Je gaat de berg af door een bebost gebied. Het smalle pad is afgezet met touwen. Het is wel 10x drukker dan vorig jaar, vanwege de vakantie van de Taiwanezen. Beneden bij de rivier aangekomen verruilen we onze kleding voor zwemkleding, en stoppen de camera’s en mobiele telefoon in een waterdichte tas. Want hier moet je namelijk eerst de rivier oversteken, en daarna langs een stel rotsen klauteren. Best een onderneming. Echt bizar hoe druk het nu is. Vorig jaar waren we met 5 mensen totaal, dit keer zijn het er wel 100! Wel een hele andere ervaring zo. Maar ondanks de drukte blijft het een indrukwekkende plek. De meeste andere bezoekers zijn Taiwanezen. Behalve wij, is er nog 1 westerse toerist, een jongen uit Canada die hier met zijn Taiwaneze vriendin is. Rond een uur of 3 hebben we het wel weer gezien, en beginnen we weer met de terugweg naar boven toe. We eten ‘s avonds bij hetzelfde zaakje waar we vorig jaar ook met Phil hebben gegeten. Heerlijk eten, voor maar 100 TWD!

Henchun

Dinsdag 3 april
Vanmorgen werden we gewekt door kwetterende vogeltjes. Fantastisch! We checken vroeg uit. Dat houdt in dat we de deur achter ons dicht doen, en de sleutel afgeven bij het huis van de eigenaresse. We slingeren onze weg terug het dorpje uit. We steken de rivier weer over, de hobbelige gatenweg terug naar Wutai naar Sandimen, de bergen uit. Daar nemen we route 185. Dit schijnt een scenic route te zijn. En dat klopt, het is een plezier om hier te rijden.

Onderweg stoppen we midden tussen de ananasvelden om, jawel, een ananas te kopen. Dat is pas vers! Ik denk nog, o dat is leuk om even een foto te maken, even kijken hoe die man die ananas ‘schilt’. Maar ik let even niet op, en 5 seconden later is het gebeurt, en dropt de man de geschilde en in stukjes gehakte ananas in een zakje. Hoe dan? Nu blijft het nog steeds een groot mysterie. Misschien had ik nog eentje moeten kopen, maar voor nu vinden we eentje genoeg. We krijgen er 2 prikkertjes bij, en hebben weer wat vitamientjes voor onderweg.

Na 2 uur rijden komen we aan in Hengchun. Het is dan rond 10 uur ‘s ochtends. We hebben hier nog niks geboekt. We hebben bedacht om eerst ergens koffie te gaan drinken, alleen we komen erachter dat er om dit tijdstip nog niks open is. De koffietentjes gaan hier pas na 11 uur open. Jammer. Dan maar toch eerst een guesthouse zoeken. Fred heeft wat op het oog, Bora Bora B&B, een stukje uit het centrum. Geen probleem met onze eigen auto. Daar aangekomen laat de eigenaar ons 2 verschillende kamers zie, waarvan eentje met ligbad. Deze is 2000 per nacht. Prima, dat is een goede deal wat ons betreft. Het guesthouse ligt een stukje van de drukke weg af, met een tuin en voldoende zitplekken. Heel fijn dus als je ook even in je guesthouse wil chillen. Voordat we weer Hengchun ingaan, nemen we even een echte douche (de douche in het vorige guesthouse was niet ideaal).

In Hengchun gaan we voor een veelste dure westerse lunch, waar ze overheerlijke pizza hebben. En ijs! Mag ook wel, na 2 dagen noedel-soep als ontbijt en avondeten! We lopen daarna door het dorpje. Het is behoorlijk warm vandaag, zo’n 28 graden. Maar het voelt aan als 35 graden. Ten oosten van het centrum heb je Chuhuo. Dit is een plek waar gas in de grond zit, wat in de brand staat. Dat betekent dus dat er vlammen uit de grond komen. Best bijzonder om te zien. Als we dit spektakel hebben gezien, rijden we naar het Brewseum. Jawel, in Hengchun is zowaar een bier-museum! En hoewel Fred lang niet altijd mee wil naar musea, wat het dit keer zijn idee om hier naartoe te gaan 🙂 Daar aangekomen, zien we dat het een grote loods is. Op de begane grond is het biercafé, en op de eerste verdieping is het museum.

We gaan eerst even het museum bezoeken. Het museum is best komisch. Maar het tweede deel van het programma, het bierproeven is nog leuker. Wat ook heel gaaf is, is dat de begane grond een behoorlijk hoog plafond heeft. Aan de zijwand zie je een enorme collectie aan bierpullen, en aan de andere wand is er een inmense Mona Lisa.

Deze is samengesteld uit bieretiketten. Maar dat zie je pas als je het van dichterbij bekijkt. Heel gaaf gedaan. We nemen een ‘proef-boog’, waar 5 biertjes inzitten om te proeven. Jammie!

Terug in het centrum gaan we op zoek naar wat te eten. We komen een leuk tentje tegen waar we Koreaans eten. Heerlijk!

Woensdag 4 april
De overnachting is inclusief ontbijt. We krijgen wat groente en fruit, toast met jam, en een omelet. Na het ontbijt pakken we de auto, en rijden we richting het zuiden. Eerst naar het meest zuidwestelijke punt van Taiwan, en daarna door langs de oostkust. We stoppen ergens bij een uitzichtpunt. Heel gaaf! Behalve ons zijn er ook nog wat Taiwanese toeristen die van het uitzicht genieten. Eentje maakt een rondje met zijn drone.

Terug in Hengchun maken we een rondje door het centrum. Bij een tentje kopen we een soort broodje, met groente en omelet voor maar 40 TWD.  En daarna een flat white koffie bij een koffiezaakje. Het is vandaag ook weer behoorlijk warm. We kopen wat eten en drinken bij een supermarkt, en chillen de rest van de middag in de tuin bij het guesthouse.

Wutai

Zondag 1 april
We dachten dat het in dit dorpje rustig zou zijn, maar dat blijkt tegen te vallen. Blijkbaar bevindt ons guesthouse zich naast de lokale kroeg, in een van de tuinen van de buren, want er kwam tot diep in de nacht flink wat herrie vandaan. En om 6 uur ‘s ochtends werden we weer wakker door allerlei geluiden. Nou ja, dan maar niet uitslapen. We stappen in de auto, richting Wutai. We gaan vanuit daar een wandeling van 13 km heen en 13 km terug maken naar een hotspring, de Hayouxi Hot Spring. Om daar te komen moet je door een rivierbedding lopen. En soms door de rivier waden om aan de andere kant te komen. Fred had optioneel al een guesthouse geboekt in een nabijgelegen dorpje, maar we gaan kijken of er nog iets dichterbij iets te vinden is. 

Onderweg stoppen we om extra drinken te kopen. Het aanbod van supermarktjes en winkeltjes is beperkt in de dorpjes waar we naartoe gaan. De weg richting Wutai is al fantastisch met adembenemende uitzichten. De weg slingert zich de berg op en af, door het dal naar de volgende berg. We rijden Wutai voorbij, om in het volgende dorp te kijken of daar iets is om te overnachten. De weg was tot nu toe goed, geasfalteerd en breed genoeg. Alleen dit weggetje naar het volgende dorp heeft meer hobbels en gaten. We hebben geen idee waar we uit gaan komen. Op een gegeven moment houdt de weg op. We kunnen niet verder vanwege een brede rivierbedding. Er gaat wel een brug overeen voor brommers, fietsers en voetgangers maar niet voor auto’s. Er gaat wel een soort ‘weg’ door de rivierbedding, professorisch aangelegd met stenen.


We besluiten eerst even op onderzoek uit te gaan. We parkeren de auto, en gaan te voet de brug over. Aan de andere kant van de rivier ligt een dorpje. De tocht naar de hotspring kun je vanaf hier beginnen. In het dorpje vragen we of er ergens een plek is om te overnachten. Ja, die is er komen we achter. Het meisje aan wie we het gevraagd hebben wijst ons de weg. Alleen daar aangekomen is er nieumand thuis. Helaas. We gaan weer terug naar het dorpje. We spreken het meisje nog een keer aan (aangezien zij ook enigszins engels spreekt, en de andere dorpsbewoners die we aanspraken niet). Het meisje verwacht dat de eigenaar er vanmiddag wel weer zal zijn. We zijn er inmiddels ook achter dat de weg door de rivierbedding prima te gebruiken is, en inderdaad in het dorpje uitkomt.

We halen de auto op, en parkeren op een grasveld midden in het dorp. Als we daar onze meegenomen broodjes opeten, worden we door een Taiwanees aangesproken. Hij nodigt ons uit om mee te gaan naar een lokale familie. Altijd leuk! Het is om de hoek van het grasveld. Daar aangekomen blijkt het een apart gezelschap te zijn. Hoewel het nog niet eens 11 uur is, krijgen we ‘slangenwijn’ aangeboden. Er wordt een grote glazen pot op tafel gezet, waar de drank en een slang in zit. Nee, bedankt zeggen we. Ziet er best luguber uit. We komen er al snel achter dat in dit dorpje geen restaurant of iets is.

We besluiten een kijkje te gaan nemen bij het startpunt van de wandeling. Want je kan dus vanuit dit dorpje starten, of nog iets verder doorrijden. Daar aangekomen zien we bij het beginpunt schattige stenen hutjes staan met een tuin erbij. Goh, denken we, zouden we misschien daar kunnen overnachten? We stoppen om het uit te zoeken. Op het terras zitten 2 Taiwaneze gasten, die geen woord engels spreken. Wel even een uitdaging om erachter te komen of we hier kunnen overnachten. Uiteindelijk weten we aan hen uit te leggen wat we bedoelen. Een van de gasten belt de eigenaresse. Ja, er is plek. De eigenaresse komt na ongeveer 10 minuutjes met de brommer aangereden. De prijs voor het huisje is in eerste instantie 2000 met ontbijt. We krijgen heb uiteindelijk voor 1400 zonder ontbijt. Perfect! Het huisje ligt namelijk exact bij het beginpunt van de route. Dichterbij dan dit kun je het niet krijgen.

We rijden terug naar het dorpje voor een paar boodschappen, hier ongeveer 5 minuutjes vandaan met de auto. En even kijken of we daar ergens kunnen lunchen. Nou, dat lunchen wordt hem dus niet want er is niks. Wel is er een buurtsuper, in de schuur bij een van de bewoners. We slaan gelijk in. 6 miesoepjes (ons lunch en avondeten voor de komende 2 dagen), en 8 flesjes water. Dan hebben we morgen genoeg voor de hele dag wandelen door de rivierbedding. We rijden de 2 kilometer terug naar ons hutje. En inmiddels hebben we wel trek, dus Fred gaat miesoep maken. Als hij een van de waterflesjes opent, komen we erachter dat we blijkbaar geen water hebben gekocht! Er zit alcohol doorheen. Geen idee hoeveel procent maar het smaakt naar wodka. Goed dat we er bijtijds achterkomen. We gaan terug naar het dorpje om de boel om te ruilen. Eenmaal terug maken we alsnog de miesoep. Daarna kijken we een filmpje op de tablet. Wat een rust hier. Je hoort alleen de krekels.

Maandag 2 april
Vandaag is de dag, we gaan de wandeling naar de Hayouxi Hot Spring maken! Het is goed weer. We staan om 6 uur op, en ontbijten met een miesoepje. Vandaag een ander smaakje dan gisteren voor de variatie. We starten de wandeling vanaf ons huisje. We lopen de weg af richting de rivierbedding. We komen bij een groot rood hek wat nog op slot zit. Maar je kan er prima overeen klimmen, dus dat scheelt weer. Bij de rivier aangekomen moeten we gelijk de rivier oversteken. Dat zal vandaag zeker niet de laatste keer zijn. We hebben ieder 2 paar schoenen mee. Een om door de rivierbedding te lopen, en een paar voor het wandelen over de stenen. Sommige stukken kun je redelijk makkelijk lopen, andere stukken liggen grote en kleine stenen om overheen te klauteren. Wel fijn als dat paar droog blijft, anders krijg je wel heel snel blaren. We lopen in het begin nog in de schaduw. Een mooie tocht. Heerlijk rustig. Maar, na ongeveer 2,5 uur lopen, horen we een jeep aankomen. Dat is jammer! Het is gedaan met de rust. Dat betekent dat we niet de enigsten bij de hotspring zullen zijn. Het blijft ook niet bij 1 jeep, er volgen er nog veel meer. Later blijkt dat deze periode ook veel Taiwanezen vrij hebben, en dan dit soort uitstapjes doen. Ondanks dat is het een bijzondere tocht en een mooi uitzicht. Op sommige plekken heeft de wand een roestige kleur.

Eenmaal aangekomen bij de hotspring is het druk. Je struikelt over de Taiwanezen met hun dure camera’s en mobieltjes. Druk in de weer met foto’s maken, van zichzelf en van ons. We hebben een geïmproviseerde lunch. Van huis meegenomen repen, en wat koekjes van de 7-eleven die we hebben gekocht voordat we de bergen ingingen. Rond half 1 beginnen we weer aan de terugweg. We stoppen nu wat vaker dan op de heenweg om foto’s te maken. De laatste 5 kilometer zijn het zwaarst. Het is inmiddels behoorlijk warm met de middagzon, en de benen beginnen het ook te merken dat hele stuk wandelen, en steeds rivierbedding in. Terug bij het huisje rusten we eerst even uit. Daarna weer even langs de buurtsuper. Het bier is op, en die hebben we dubbel en dwars verdiend. En vanavond eten we weer noedel-soep, dit keer beef-noodle. We dineren in de tuin voor ons hutje en genieten van de rust.

Tainan

Woensdag 28 maart
De vorige reis, in 2017 zijn we ook naar Taiwan geweest. En dat is zo goed bevallen, dat we dit jaar weer gaan. De vlucht gaat om 11 uur in de ochtend. Een prima tijd dus. Alles is in de weken en dagen voor vertrek ingepakt en klaargelegd. Met een zeer relaxt gevoel doen we de deur achter ons dicht, We gaan met de trein naar Schiphol. De vlucht verloopt prima

Donderdag 29 maart
We landen om 5:45 in de ochtend op Taipei. Daar aangekomen pakken we de bus naar de highspeed train. Daar komen we om 7:00 aan. De trein richting Tainan vertrekt om 7:35, en om 9:10 komen we aan in Tainan. Vanaf daar met een gratis shuttle bus naar het centrum. Vanaf de plek waar we uitstappen is het ongeveer 1 km lopen naar het hotel. Best wel even omschakelen, van temperatuur 5 graden naar 25 graden. Gelukkig kunnen we gelijk terecht, hoewel de officiële inchecktijd pas 15:00 is. Na wat opfrissen, en de lange spijkerbroek verruild te hebben voor een zomer-outfit gaan we op pad. We kunnen fietsjes lenen van de airbnb-eigenaar. Op zich wel fijn, alleen de fietsjes zijn veelste klein voor ons, dus het fietst niet heel comfortabel. 

Vorig jaar hebben we heerlijk koffie gedronken bij Beefcake, dus daar gaan we dit keer weer naartoe. De eigenaar herkent ons nog! Fred heeft speciaal voor hem koffiebonen vanuit Nederland meegenomen. Na de koffie rijden we naar Anping Tree House. Vorig jaar waren we ook in Tainan. Toen hebben we wel het Anping Fort bezocht, maar deze plek nog niet. Het is bijzonder om te zien. Het gebouw, althans, de restanten van een gebouw zijn overwoekert door een aggresieve Bayoan-boom. De wortels lopen voor een groot deel ook bovengronds. Op één plek lijkt het alsof de wortels uit de muur stromen, een heel apart gezicht.

Het is in de zon aangenaam warm. Superfijn om door Tainan te fietsen, langs de kust naar een rustig gedeelte van de stad. Vooral als je nog een jetlag hebt en niet zo veel hebt geslapen. Rond 3 uur fietsen we terug richting het centrum, waar we ergens wat drinken. Nog gaar van de vlucht doen we een powernap in het hotel. Hierna betalen we alvast het hotel, omdat we morgenochtend weer verder op pad gaan. De vrouw van het guesthouse geeft een goede tip waar we lekker kunnen eten. Het restaurant is vlakbij. Je kunt hier hotpot eten. Ze laat het op internet zien. Ze spreekt een beetje engels. En verder redden we ons met een beetje hulp van google translate. Het is inderdaad een goed restaurant, we eten heerlijk hier.

Vrijdag 30 maart
Vanmorgen waren we om 7 uur wakker. Vlakbij het hotel staan fietsen. De fietsjes die we bij het guesthouse konden lenen waren echt te klein voor ons, dus we gaan voor een maatje groter. We fietsen naar het andere deel van Tainan. Maar eerst ontbijten bij Donutes. Ze hebben alleen op dit tijdstip weinig keus qua ontbijt. Of te zoet, of met ham of met nootjes. Dan maar een croissantje. De koffie smaakt wel goed gelukkig. Na het ontbijt fietsen we door naar de Koxinga Shrine. Dit is een van de tempels waar we vorig jaar nog niet geweest zijn. Het is hier heerlijk rustig. Een mooie tempel om te zien ook.

Vanaf daar fietsen we naar Dananmen (Grand South Gate). Wel aardig om te zien. Er staat hier een bijzondere Bayuan boom. Wat zo bijzonder is aan de boom, is dat er vanuit de takkenwortels tot aan de grond reiken, die zich ook als boomstammen in de grond ‘planten’. Dus de boom groeit zowel vanaf de grond omhoog, als vanaf boven weer naar de grond. We fietsen vanuit het zuiden weer terug langs het guesthouse, richting Anping Fort, en vanaf daar door naar Taijiang National Park. Het is een prima fietsweertje, zo’n 25 graden. We fietsen over de grote weg. Het is hier veel rustiger vergeleken met de binnenstad van Tainan. We bezoeken in het park een tempel. Tsja, ik weet het niet. Het is eigenlijk een beetje een zootje in de tempel. Aan het plafond hangt tl-verlichting, niet bepaald sfeervol. Het komt bij mij niet bepaald over als een heilige plek.

Op de terugweg stoppen we weer bij Beefcake voor de lunch en een goede koffie. Fred heeft koffie van Livingstone Coffee uit Amersfoort meegenomen. De eigenaar is ontzettend blij hiermee! We krijgen van hem nog wat tips waar je lekker kunt eten in Henchung en Kenting, waar we later naartoe zullen gaan. We fietsen weer terug naar het zuid-westen van Tainan, naar het Blueprint Culture & Creative Park. Ik ben altijd gek op dit soort plekken, met kleine winkeltjes en ateliers. Ze hebben hier ook gave muurschilderingen. In een van de winkeltjes hebben ze Taiwaneze IPA-biertjes, dus ook Fred is helemaal gelukkig. We lopen nog wat winkeltjes in en uit.

Nadat we het gezien hebben, fietsen we richting het vliegveld. We kunnen om 6 uur onze huurauto ophalen. We zijn er al om half 6. Nadat we onze fietsen gedropt hebben (dat kan op het vliegveld), bellen we het autoverhuurbedrijf op. Die komen ons na 10 minuten ophalen. Het blijkt dat de auto een stukje verderop zit, richting het High Speed Railway Station. Na het papierwerk wordt de auto voorgereden. Een gloednieuwe Nissan, nice! Het is een automaat, dus Fred (de chauffeur deze reis), moet even ‘omschakelen’. Mooi, de auto is geregeld. Om 7 uur gaan we sushi eten. Vorig jaar wilden we hier ook al eten. We zochten toen een sushi-restaurant op wat dicht bij ons guesthouse was. Toen we binnenkwamen, hoorden we dat we een maand van te voren al hadden moeten reserveren. Dat ging toen dus niet meer lukken, maar dat heeft Fred voor dit keer wel al vanuit Nederland geregeld. Heel mooi dus! We kunnen de auto achter het restaurant parkeren. Best een uitdaging! De weg is enorm smal en het is een krappe doorgang. Maar, het lukt.

Het sushi-restaurant is ontzettend exclusief. Naast ons zijn er nog 4 andere gasten, that’s it! We zitten aan een L-vormige tafel, en kijken hoe er voor onze neus door de sushi-master de meest sublieme gerechten worden klaargemaakt. We krijgen stuk voor stuk kunstwerken voorgeschoteld. Er wordt  verse wasabi gemaakt van mierikswortel. We krijgen eerst verschillende schaaltjes met vis. Daarna een soepje. Daarna vis met rijst. En zo gaat het nog een tijdje door. Na ruim 3,5 uur gaan we voldaan met een volle buik en een bijzondere ervaring rijker weer weg. Wat was dat een belevenis.

Zaterdag 31 maart
We zijn gisteren pas om 12 uur gaan slapen, en hadden eigenlijk bedacht om om 9 uur ‘s ochtends yoga te gaan doen in een tempel. Maar goed, we worden pas om half 9 wakker: toch maar geen yoga. Dan maar om 9 uur naar Beefcake voor een lekker ontbijtje. Kaascroissantje en een flat white, jammie.

Na het ontbijt halen we onze tassen op in het guesthouse en rijden we richting Maolin. Een rit van 1,5 uur. We komen rond half 11 aan. Het is op zaterdagochtend niet al te druk onderweg, dus we kunnen prima doorrijden. Als we bij Maolin Recreational Area aankomen, wordt het landschap al meer heuvelachtig. In het begin zien we nog heel veel toerbussen rijden, maar als we doorrijden neemt dat gelukkig af. We rijden zigzaggend door de bergen. Het is een fantastische rit!

We rijden eerst naar Maolin Waterval. In ieder geval, eerst naar een beginpunt van de wandeling richting de waterval. We vinden een perfecte, brede parkeerplek in de schaduw. Vandaag is het ook weer 20 a 25 graden. Er staat nog 1 auto, verder helemaal niemand hier. De wandeling van 4 kilometer is best pittig. Heuveltje op, heuveltje af, afgewisseld door bruggen de rivierbedding over. In het dal is een brede rivierbedding met enorm grote stenen. In dit seizoen is het een rustige rivier met helder water. Op de bergen groeit metershoge bamboe. De vogeltjes fluiten, de vlindertjes fladderen en het zonnetje schijnt. Wat wil je nog meer?

Bij de waterval aangekomen zijn wij de enigste twee. Het is een hoge waterval. Op dit moment geen enorme waterstroom, maar alsnog de moeite waard. We lopen dezelfde weg weer terug. We komen zowel heen als terug een paar Taiwaneze toeristen tegen, maar ze zijn op een hand te tellen. We zijn rond 2 uur weer terug bij de auto. We rijden door naar Duona Village, zo’n 15 kilometer verderop. Ook dit deel van de rit is mooi. Opnieuw rijden we over slingerende wegen door de bergen.

In Duona lopen wel wat toeristen, maar niet veel. We parkeren de auto in het dorp, en vragen aan een paar mensen waar we zouden kunnen overnachten. Bij een koffietentje, waar de vrouw van het tentje geen engels spreekt, weten we duidelijk te maken wat we zoeken. Ze gebaart ons om te wachten. Ze pakt haar scooter, en gebaart ons dat we achter haar aan moeten lopen. Een tiental huizen verderop stopt ze, en spreekt de vrouw die daar is aan. Dat is blijkbaar de eigenaresse van een guesthouse, weer iets verderop in het dorp. En jawel, ze heeft kamers, voor maar 800 TWD. Prima, dat is de helft van wat wij gisteren hebben betaald.

We drinken koffie bij het koffiebarretje, en gaan daarna het dorp verkennen. Het is niet al te groot. Een paar straatjes, meer is het niet. We hebben nog niet gelunchd, dus gaan wat eten bij een tentje aan het begin van het dorp. Qua restaurants niet al teveel keus hier, maar gelukkig is er iets. Ook hier spreken ze geen engels. We wijzen noedels aan in ons Mandarijn woordenboekje. De vrouw van het tentje gebaart ons om mee te lopen naar de koelkast. Daar laat ze 2 soorten noedels zien, waar we er eentje van kiezen. Daarna kiezen we de groente, en niet veel later hebben we een heerlijk bord noedels voor onze neus. Een prima lunch. We lopen nog wat door het dorpje, nemen nog wat te drinken voordat we terug gaan naar ons guesthouse.

Delhi (eind)

Vrijdag 28 december

De toer zit er weer op, vandaag gaan we terug naar Delhi. Voor we Agra uitrijden, stoppen we bij het mausoleum van Akhbar, de bouwer van de Taj Mahal. Ook dit is een mooi gebouw om te zien, met veel versiersels. We zijn rond half 3 in het hotel in Delhi.

Rond 5 uur lopen we over de markt van Karol Bagh. Remco en Marjolijn zitten in een ander hotel, we hebben om 6 uur met ze afgesproken. We eten bij een soort indiase Mc Donalds. Je bestelt je eten, krijgt een bonnetje met een nummer, en moet wachten tot je nummer wordt omgeroepen. Best handig, die self service. Scheelt ook weer service charge op de rekening!

Zaterdag 29 december

Vandaag gaan we met z’n tweeën op pad. Er zijn nog wat dingen die we willen bezoeken. We regelen een tuktuk, die ons als eerste naar het Zoutmarsmonument brengt. Dit is een beeld van Gandhi, en een groep mensen die achter hem aanlopen. Hierna nemen we een kijkje bij de Safdarjang Tombe.

Daarna gaan we naar de dierentuin. De entree is maar 50 roepies! Eigenlijk mag je geen eten mee naar binnen nemen, maar we hebben net een zakje chips gekocht. Gelukkig checken ze de tas niet zo grondig. Het is druk in de dierentuin, voornamelijk met indische gezinnen. Je ziet er amper andere buitenlandse toeristen lopen.

Het is heerlijk om hier te lopen, een beetje uit de drukte van Delhi centrum ontsnappen. De dierentuin is wel aardig om te zien. Ze hebben veel herten. Sommige dieren zitten wel in erg kleine kooitjes, en de olifanten zitten aan kettingen. Erg sneu, zo’n beest hoort vrij rond te kunnen lopen. Ze hebben ook syberische witte tijgers, waar er niet zoveel meer van zijn. Ze hebben 3 jonkies, die vrolijk met elkaar aan het spelen zijn. In de bomen zitten gigantisch veel roofvogels. Op sommige plekken echt honderden bij elkaar.

Vanaf de dierentuin lopen we richting de Humayun Tombe, wat ongeveer 2 kilometer lopen is. Onderweg eten we bij een gezellig restaurantje. Dat mag ook wel, het is inmiddels alweer 2 uur, en behalve wat chips hadden we nog niks gegeten. De tombe is erg mooi om te zien. Ook hier zit een park bij, wat mooi wordt bijgehouden.

Rond half 4 gaan we richting Connaught Place. Hier vindt je de wat luxere winkels van Delhi. Om 6 uur hebben we hier met Remco en Marjolijn afgesproken, bij het chinese restaurant Zen. We blijven hier ook eten.

Zondag 30 december

Ons laatste dagje in India. Vandaag doen we niet zoveel. We ontbijten bij Mc Donalds, met een kipburger. Wel grappig, ze hebben hier geen rundvlees. We nemen een tuktuk richting de Laxmi Tempel. We willen eigenlijk even een kijkje binnen nemen. De toegang is gratis, alleen ze vragen of je je camera achter wil laten. Mwa, aangezien hier nogal wat foto’s opstaan, belsuiten we het tempelbezoek lekker over te slaan.

We nemen een tuktuk richting het Birla-huis. Dit is het huis waar Gandhi de laatste maanden van zijn leven heeft doorgebracht, en de plek waar bij vermoord is. Er is een uitgebreide tentoonstelling met tekst in het hindi en het engels, met veel foto’s.

Rond 1 uur gaan we weer verder, lopend richting de Khan Market. Hoewel de meeste winkels hier op zondag dicht zijn, is het wel gezellig shoppen hier. We drinken koffie bij Coffee Day, met kip- en kaaskroketjes. We nemen een tuktuk naar een hotel. Vanaf de 33e verdieping heb je een leuk uitzicht over Delhi. Het uitzicht is niet zo spectaculair. Daarna maken we nog een rondje over Connaught Place. Maar hier zijn we gisteren ook al geweest, dus het meeste hebben we al gezien.

‘s Avonds gaan we naar de wijk Asram Marg. Het is niet zover vanaf Connaught Place. In deze wijk hebben ze leuke souvenirswinkeltjes. We kopen een mooi shiva-beeld, voor 450 roepies. We eten een hapje bij Metropolis. Het eten is echt heerlijk. Behoorlijk pittig, eigenlijk het meest pittige wat we tot nu toe hebben gegeten. Een mooie afsluiter dus.

We laten ons terugbrengen door een tuktuk, en betalen het hotel alvast. Morgenochtend vroeg vertrekken we weer, om nog net voor oud en nieuw terug te zijn in Nederland. Het was weer een mooie, indrukwekkende reis.

Agra

Woensdag 26 december

We ontbijten bij het hotel, en rijden daarna richting Agra. Onderweg stoppen we nog bij Fatpur Sikri. Want jawel, ook hier staat weer een fort. We eten eerst wat in het centrum. Daarna lopen we door smalle straatje omhoog, richting de ingang van het fort.

Het fort bestaat uit 2 delen, een gratis gedeelte, en een gedeelte waar je entree voor moet betalen. In het gratis gedeelte komen de nodige mannetjes op ons af. Ze beweren dat ze ons graag voor niks wat meer over het fort willen vertellen. Dat voor niks kennen we inmiddels. Maar ook al geven we aan dat we geen interesse hebben, blijven ze ons achtervolgen.

Remco en Marjolijn bezoeken ook het betaalde gedeelte, maar Fred en ik gaan alvast terug naar de auto. Terug bij de auto lopen we nog wat rond, de berg op om het uitzicht te bekijken. Op de berg komen we een vrouw tegen, die uit Nederland blijkt te komen. Ze reist met djoser, en we maken een praatje met haar.

Rond 17:45 komen we aan bij het hotel in Agra. Ik voel me niet zo lekker, heb de hele dag al keelpijn. Waarschijnlijk door al die smog in het centrum van Jaipur. ‘s Avonds eten we bij Only. Het is 2e kerstavond, en hier merk je wel dat het kerst is. Het hele plafond hangt vol met kerstversiering en ballonnen. Een geinige combinatie om te zien. Misschien konden ze niet kiezen, en hebben het daarom maar alletwee opgehangen. Of er was iemand jarig, dat kan natuurlijk ook. Verder is het behoorlijk druk. Ik bestel kadai paneer, de anderen bestellen iets met kip.

Donderdag 27 december

Vandaag staan Fred en ik om 6 uur op, om de Taj Mahal te gaan bekijken. Om half 7 lopen we het hotel uit. Het is nog donker op straat. Je mag weinig dingen meenemen als je de Taj Mahal bezoekt. Geen eten en drinken (behalve water), en je camera, meer niet. Zelfs een boek zoals de lonely planet kunnen ze moeilijk over doen. Geen idee waarom, maar het is niet anders. We nemen een tuktuk richting de oosterlijke ingang van de Taj. Er staan nog niet zo veel mensen, dus we zijn vrij snel binnen. We moeten door een poortje, en worden gefouilleerd, maar het stelt weinig voor. Rond 6:45 lopen we door de tuin, en gaan linksaf, richting een gebouw met een hoge poort. En jawel, daarachter staat hij dan, de Taj. Nog mooier dan op foto’s.

Er staan al zo’n 50 à 100 mensen. We blijven aan het begin staan, om foto’s te maken. De zon is bezig om op te komen, dus heel subtiel zie je het witte marmer van kleur veranderen door de lichtval. Daarna lopen we door het park, verder richting de Taj. Het park is mooi aangelegd, en wordt goed onderhouden. Het is super om hier te lopen, en op dit tijdstip nog goed te doen qua drukte. De tuin is synchronisch aangelegd, en links en rechts van de Taj staan twee dezelfde moskeeën.

De Taj is een en al versierd, met bloemenpatronen van gekleurd marmer. In het begin van de ochtend is het nog bewolkt, met schapenwolkjes, maar de zon laat zich regelmatig zien. We lopen rond de Taj, en gaan naar binnen, waar het masoleum van Akhbar’s vrouw te zien. Daarna bezoeken we de moskeeën, die links en rechts van de Taj Mahal staan.

We lopen door het park, waar veel vogels zitten. We zien een toekan vliegen, en een uiltje zitten, en we zien 2 marters lopen. We vermaken ons ruim 3,5 uur, voordat we weggaan. We gaan weg aangezien we nog niet ontbeten hebben, en wel wat lusten. Je kunt hier alleen niks kopen van eten of drinken. Terug in het hotel eten we wat. Het is inmiddels 10:45.

Na het hapje eten gaan we met een tuktuk richting het Agra Fort. Bij het fort moeten we ongeveer een kwartier in de rij staan, voordat we een kaartje kunnen kopen. Het is vooral druk met indiase toeristen, die op dit moment vakantie hebben. Het fort is mooi om te zien, en is gemaakt van rood zandsteen, net als het fort in Delhi. Vanaf het fort zie je in de verte de Taj Mahal liggen. Het is wat mistig door de smog.

Na het fortbezoek besluiten we een kijkje te nemen aan de andere kant van de rivier. Het schijnt dat je vanaf die kant een mooi zicht hebt op de achterkant van de Taj, en je vindt er ook een kleinere versie van de Taj (de baby Taj). We regelen een tuktuk die ons naar de verschillende plekken brengt voor een leuk prijsje. We bezoeken eerst den Chini Ki, een iranees gebouw, en gaan daarna naar de baby Taj. De officiële naam is het masoleum van Itimad-ud-Daulah. Er ligt een mooi groen park omheen, waar veel eekhoorntjes rondhuppelen. Hij is inderdaad mini, vergeleken met de grote Taj, maar wel ontzettend mooi, met veel versierd marmer. De tuktuk brengt ons naar het uitzichtpunt, vanaf waar we de achterkant van de Taj kunnen bekijken. Er lopen wat kinderen rond, die om geld vragen.

‘s Avonds willen we bij Sonam eten. Alleen daar aangekomen ziet het er zo saai uit, net een gevangeniskantine. Er zit ook helemaal niemand, terwijl het inmiddels wel etenstijd is. We gaan daarom snel weg, en eten nog een keertje bij Only.

Jaipur

Zondag 23 december

We ontbijten ‘s ochtends bij Moon Dance Café. Rond 12 uur vertrekken we richting Jaipur. Onderweg maken we een klein ommetje, om bij een zoutmeer te kijken. Er zijn zo’n 30 mensen aan het werk. Als we hun kant op lopen, stoppen ze allemaal met werken. We willen wat foto’s van ze maken, en dat vinden ze helemaal niet erg! Ze staan allemaal te dringen, zo graag willen ze op de foto. We houden ze behoorlijk van hun werk af.

In Jaipur is het nog even lastig om een hotel te vinden. Het is toch wat drukker dan verwacht, vanwege de kerst. Hoewel de Indiërs zelf geen kerst vieren, zijn er blijkbaar wel veel Indiërs met vakantie. Na lang zoeken vinden we een plekje bij Suryaa Villa. We eten bij Niro’s, waar het eten overheerlijk smaakt.

Maandag 24 december

We ontbijten bij Indian Coffee House. De stoeltjes en tafeltjes zijn wat aftands. We bestellen toastjes met kaas. Daarna lopen we richting het City Palace. De meeste winkeltjes zijn nog dicht. Het is al behoorlijk druk op straat. Om gek van te worden: toeterende auto’s, brommers en tuktuks. Het stinkt behoorlijk, al die uitlaatgassen. We lopen langs de Hawa Mahal. Dit is een smal gebouw, met veel kleine raampjes. Als we doorlopen richting het paleis, zien we dat er al een behoorlijke rij staat. Inmiddels hebben we ook al de nodige paleizen gezien, dus we slaan deze over.

Iets verderop ligt de Jantar Mantar, het observatorium. Ook hier is het druk, voornamelijk met Indiërs. Wel interessant opm te zien. Er zijn verschillende bouwwerken, waarmee astrologische berekeningen gedaan kunnen worden. De afstand van planeten ten opzichte van de aarde, en er staat een zonnewijzer.

Vanmorgen, toen we richting het City Palace liepen, kwamen we langs een wit torentje. Volgens Fred kon je naar boven klimmen. We gaan een kijkje nemen. En inderdaad, voor 10 roepies (+ 5 voor je camera) mag je omhoog. Het is even kllimmen, en het stinkt behoorlijk, want er zitten veel duiven in de nisjes van de toren. Bovenop de toren hebben we een mooi uitzicht over het centrum van Jaipur. We komen een Tsjechisch meisje tegen, Kamilla. Als ze ons vraagt om haar op de foto te zetten, raken we met haar aan de praat. We gaan met z’n drieën wat drinken, bij Ashiana. We eten en drinken wat, erg gezellig.

Op de terugweg naar het hotel nemen we een fietstaxi. Hij vraagt er maar 20 roepies voor, terwijl het toch een aardig stukje fietsen is! Onderweg rijden we langs het Ram Niwas park. Het is hier druk met Indiërs, die languit in het gras liggen, of die in groepjes gezellig bij elkaar zitten. In de lucht vliegen wel 40 arenden. Erg mooi om te zien, zoveel vogels bij elkaar.

Terug in het hotel gaan we in de tuin zitten, een biertje drinken. We raken aan de praat met een koppel wat uit Zuid-Duitsland komt. Zij doen ook een toer door Rajasthan, alleen precies andersom. Ze zijn al in Agra geweest. Ze raden ons aan om vroeg in de ochtend naar de Taj Mahal te gaan, aangezien het dan nog meevalt qua drukte. Goed om te weten!

Dinsdag 25 december

Het is kerst, yiehaa! En het zonnetje schijnt. We gaan vandaag het Amber Fort bezoeken. Vergeleken met de forten die we tot nu toe gezien hebben, valt deze wat tegen. Eerlijk gezegd zijn we een beetje fort- en paleizenmoe. Op 1 kilometer afstand van het Amber Fort ligt het Jaighar Fort. We lopen ernaartoe. Het is een steile weg, met keien, dus een pittige wandeling zo in de volle zon. In dit fort ligt ‘s werelds grootste kanon op wielen. Op de terugweg rijden we langs Gwailor, waar een mooie tempel staat. Veel marmer, met gedetailleerd reliëf.

Terug in het centrum gaan we naar Ashiana, waar we gisteren ook wat gegeten en gedronken hebben. In het restaurant waar we ‘s avonds eten, merk je nauwelijks dat het kerst is. Er hangt geen kerstversiering, geen kerstboom. Toch gek idee zo.