Kathmandu

Vrijdag 2 april

Gelijk in de ochtend gaan we bij Narendra op bezoek. We worden om 10 uur door zijn dochter en zoon opgehaald. Vanaf ons hotel is het ongeveer 40 minuten lopen. Ze wonen in een piepklein ‘huisje’, met een moestuin erbij. Wel bijzonder om te zien. ’s Middags eten we mee, dahl bath.

Na de lunch kijken we op de computer naar foto’s van andere tochten die Narendra gemaakt heeft. Als we weer teruggaan richting het hotel, lopen Narendra’s kinderen opnieuw mee. Wel fijn, zij weten beter dan wij wat de kortste weg is.

Terug in Thamel eten we bij een Koreaans restaurant in Mandala Street, en ’s avonds eten we bij New Orleans Café. Je wordt hier wel knettergek van alle herrie van de barretjes en cafés

Patan

Dinsdag 30 maart

Het is weer tijd om verder te reizen. Als we na het ontbijt de overnachtingen willen betalen, doet de stroom het op dat moment niet (op zich heel gebruikelijk in Nepal, dat er steeds maar een bepaald aantal uren per dag stroom is). Het lukt dus niet om met credit card te betalen. Gelukkig doet de pinautomaat vlakbij het guesthouse het nog wel.

We lopen naar de hoofdweg, vanwaar we de bus pakken naar Patan. We hebben mazzel dat we kunnen zitten, want de bus zit propvol. In Patan aangekomen nemen we een taxi richting het centrum. We hebben van te voren bedacht dat we in Mahabuddha Guesthouse een kamer willen. De kamers hier zijn eenvoudig, maar kosten maar 600 rps. Prima dus.

Even opfrissen, en dan gaan we naar Durban Square, waar we bij Si Taleju wat gaan eten. Het verkeer in Patan is behoorlijk hectisch. Veel toeterende brommers, en de straten zijn vies en stoffig. We missen Bandipur, waar het zo lekker rustig was.
Nadat we meer van Patan bekeken hebben, gaan we ’s middags bij Durbar Square zitten. Hier kun je heerlijk in de tuin, in de schaduw zitten. En, ze hebben gratis wifi!

Aan het eind van de middag betrekt het. De lucht ziet er heel dreigend uit. Later gaat het onweren. Nu het nog niet regent, gaan we gauw terug richting het hotel. Gelukkig waait de bui over, en krijgen we geen regen. ’s Avonds eten we pizza bij Café de Patan. Als we later weer terug zijn in het hotel, begint het keihard te regenen. Wel lekker dat het nog even duurde voordat het losbarstte.

Woensdag 31 maart
Ook vanmorgen waren we weer vroeg uit de veren. We gaan naar Durbar Square, waar het nu zo vroeg al druk is. Behalve wij zijn er verder geen toeristen. We maken wat foto’s, en lopen vanaf het plein naar een bushalte, waar we de bus naar Bungmati nemen. Dit is een klein dorpje wat ongeveer 4km ten zuiden van Patan ligt. De rit duurt ongeveer 45 minuten. Daar aangekomen lopen we rond. We komen langs verschillende werkplaatsen waar ze beelden maken. Bij sommigen is het houtsnijwerk, bij anderen is het van brons of metaal.

In het dorp staat een witte tempel. Mooi om te zien. Terug lopen we langs een rustig weggetje, en een deel door velden met gewassen. Als we terug zijn in Patan brengen we een bezoek aan het Patan museum, waar veel oude beelden geëxposeerd staan. Nadat we genoeg cultuur en historie gezien hebben, drinken we wat in het museum café. Hier kun je heerlijk in de tuin zitten.

Fred is benieuwd hoe de metalen beelden precies gemaakt worden. Als we het ergens vragen, komen we erachter dat dit bij Patan Industries gedaan wordt gedaan. Dit blijkt ongeveer op 5 minuten loopafstand te zitten. Wel de moeite waard om naartoe te gaan. We lopen die kant op, en vragen regelmatig de weg. Het is eerder een half uur dan 5 minuten. Als we het industrieterrein gevonden hebben, is het daar ook nog zoeken waar het precies is. Maar uiteindelijk vinden we het. Daar aangekomen, vragen we (leggen we uit), waar we voor komen. Een van de medewerkers geeft ons een rondleiding, en legt het hele proces uit.

Eerst wordt er een beeld gemaakt van was. Hier wordt eerst een mengsel van klei, en daarna een mengsel van koeienpoep en rijst omheen gedaan. Dit wordt in een oven gebakken, zodat het hard wordt. Daarna nog een keer, zodat de was smelt. Vervolgens wordt hier het vloeibare metaal ingegoten. Behoorlijk veel werk, maar supergaaf om te zien.

Als we weer teruglopen naar het centrum, hangt er weer een dreigende lucht. Dat wordt weer regen. We gaan wat eten op Durbar Square, en het gaat inderdaad een paar keer regenen. Tussen de buien door gaan we terug naar het hotel, en gelukkig begint het pas weer als we weer terug zijn.

Donderdag 1 april
Vandaag reizen we verder, richting Summit. We rekenen af bij Mahabuddha Guesthouse (2x600rps), en nemen de taxi naar Summit. Hier hebben we geboekt voor 24 euro. Als we daar aankomen, moet eerst de kamer nog worden schoongemaakt. Als we na het wachten de kamer te zien krijgen, valt deze enorm tegen. Het zijn 2 losse bedden, en op 1 meter afstand buiten een generator die enorm veel herrie maakt. Er zijn blijkbaar voor hetzelfde geld ook geen andere kamers beschikbaar, dus we besluiten om ergens anders heen te gaan. We nemen een taxi richting Kathmandu, waar we naar International Guesthouse gaan. Een prima kamer, voor veel minder geld en minder herrie.

We gaan later langs bij het kantoor waar Narendra voor werkt. Hij is er op dat moment niet, maar zal er later vanmiddag wel zijn. Wel leuk dus, als hij er ’s middags is, gaan we samen met hem ergens wat drinken. Ontzettend leuk, hij nodigt ons uit om morgen bij hem thuis op bezoek te komen, dan kunnen we zijn vrouw, dochter en zoon ontmoeten.

Bhaktapur

Zaterdag 27 maart

Aangezien het hotel zo belachelijk duur is voor onze begrippen, gaan we vandaag weer weg. Het was de bedoeling om in deze omgeving te gaan wandelen, maar laat maar zitten. Na het ontbijt wandelen we terug. Door het bos, de berg af. Door kleine dorpjes, terug naar Panauti. Berg af, en overdag nu het licht is is veel minder zwaar dan gisteren.

In Panauti stappen we op de bus naar Bhaktapur, waar we rond 11 uur aankomen. Vanaf de grote weg lopen we naar het oude centrum van de stad. Om hier binnen te komen moet je 740 rps entree betalen. Vooruit maar weer. Ik heb een paar hotels geselecteerd aan de Taumadhi Tole, maar de eerste twee zitten vol. We zoeken verder, en bij Sunny Guesthouse hebben ze voor 10 euro per nacht een kamer. Deze heeft ook nog eens uitzicht over het plein. Helemaal prima. Na een heerlijk welkomstdrankje op het dakterras gaan we Bhaktapur in.

Het is vandaag bloedheet in de zon. We eten frietjes bij Peacock Restaurant op het Tachapul Tole. Aan de overkant van het plein wordt in een winkeltje waar ze cd’s verkopen keihard muziek gedraaid. Niet echt rustig van je eten genieten hier. Bhaktapur staat vol met tempels en oude gebouwen, rijkversierd met houtsnijwerk.

‘s Avonds eten we bij Watshala Garden Restaurant. Hier kun je relaxt zitten in een tuin, weg van alle drukte. We bestellen ook een fles Chileense wijn voor 1000 rps. Fred eet spring rolls, en ik een thali schotel. Heerlijk!

Zondag 28 maart
We staan vroeg op, en wandelen naar de Changu Narayan Tempel. Deze ligt op 4 km ten noorden van Bhaktapur. De tocht zelf is al leuk, om de omgeving te zien. De lokale bevolking zegt gedag als we voorbij komen, en sommigen vragen waar we vandaan komen. Bij de tempel aangekomen kopen we voor 100 rps een kaartje. De tempel is best aardig om te zien.

’s Middags doen we rustig aan, en kopen wat souvenirs. We hadden bedacht om ’s avonds bij het Marco Polo restaurant te gaan eten, maar als we daar om 7 uur aankomen, is deze al gesloten! We lopen verder, en gaan wat eten bij Bhadagaon guesthouse. Hier is de keuken ook al half gesloten, sommige dingen kunnen we niet bestellen omdat het te lang duurt om te bereiden. Nou ja, in dit geval wordt het fried rice voor Fred en pizza voor mij, prima! We hebben tenminste wat te eten.

Maandag 29 maart
Ook dit keer staan we vroeg op, dit keer om half 7. We willen voordat de hordes toeristen er zijn foto’s maken. We beginnen op Taumadhi Tole, en daarna naar Durban Square. Na een half uurtje gaan we op het dakterras van ons guesthouse ontbijten.

Na het ontbijt gaan we naar het zuiden van Bhaktapur om de Suriya Binayak Tempel te bezoeken. Ook voor deze geldt weer dat de tempel op zich wel aardig is, maar vooral de wandeling ernaartoe ontzettend leuk is. Een hele mooie omgeving. En wat schaduw door de bomen langs de weg.

Op de terugweg gaan we langs het postkantoor om wat kaarten naar het thuisfront te versturen. Als we ’s middags weer op het dakterras van het guesthouse zitten, is het een feestgedruis te horen op het plein waar we op uitkijken. Het is een optocht, met een met bloemen versierde auto, vanwege een bruiloft. Lekker feestelijk.

’s Middags eten we wat bij Sunny Guesthouse, en raken we aan de praat met 2 Fransen, Michel en Claudia. Ze reizen voor 7 maanden. Ze hebben Nepalese rijstdrank gekocht, waar we samen wat glaasjes van drinken. We eten met z’n vieren ’s avonds bij Shiva, op het Durban Square. Een gezellige avond.

Panauti

Vrijdag 26 maart

Het is weer tijd om Bandipur te verlaten. Gisteren hebben we bustickets gekocht van Dumre naar Kathmandu. Vanuit Bandipur nemen we een jeep naar Dumre. Er gaan nog 3 andere toeristen die kant op. Dit scheelt in de prijs, nu zijn we maar 30 rps p.p. kwijt. In Dumre aangekomen komt de bus naar Kathmandu rond half 10 langs.

We hebben gevraagd voor plekken voorin, en gelukkig zijn die er nog. Dag scheelt, achterin heb je veel last van de hobbels en gaten in de weg. Het is een flinke rit, rond 3 uur in de middag komen we aan in Kathmandu.

Het plan was eerst om met de lokale bus naar het hotel te gaan, maar we besluiten toch deen taxi te nemen. Na wat pogingen met afdingen rijden we weg voor de prijs die we schappelijk vinden. Rond 5 uur komen we aan in Panauti.

We hadden van te voren gekeken in welk hotel we wilden verblijven in Panauti, maar deze plek wil je niet dood gevonden worden. Wat een vreselijke plek, een gevangenis is nog gezelliger. Op de vloer liggen vies bevlekte vloertegels en het ruikt ontzettend muf. De muren zien er ook niet uit, vies en grijs. Nee, dit gaat het niet worden. We maken dat we hier wegkomen.

Alleen, in deze plaats zijn er zeg maar geen alternatieven. De enige optie is een soort resort, ongeveer 7 km buiten Panauti. In de lonely planet zien we dat je hier vanaf 35 euro per nacht kamers hebt. We vragen een taxichauffeur wat het kost om ons daarnaartoe te brengen, maar hij vraagt 500 rps voor dat kleine stukje. Daar hebben we geen zin in, we gaan wel lopen. Ik denk nog, we komen vast wel een busje of auto tegen die ons een stukje verder kan helpen, maar dat valt vies tegen. Er is amper verkeer hier. En de keren dat er wel iets voorbij komt, zit het tot de nok toe vol.

In een van de dorpjes waar we doorheen komen, komt een man ons tegemoet. Hij is van het Balthari resort, waar we heen willen. Hij weet gelukkig een kortere weg, die we anders nooit gevonden hadden. Als we uiteindelijk om 7 uur eindelijk aankomen rusten we eerst uit. Het resort ligt op een hele mooie locatie, boven op een berg met uitzicht. Wat alleen nogal tegenvalt is de prijs. Een gewone kamer kost 50 usd. We zeggen dat we zonder het eten erbij een kamer voor 35 usd willen, maar ze doen nogal moeilijk. Uiteindelijk weten we er met veel pijn en moeite 40 usd van te maken, inclusief ontbijt. Tja, helaas zijn er in de wijde omgeving echt geen alternatieven, dus voor vannacht hebben we weinig keus.

Toch blij dat we niet in die stinkende kamer in Panauti slapen, eten we ’s avonds noedels en kaas-pakhora’s.

Bandipur

Woensdag 24 maart
Ja, ook vandaag weer vroeg op, want om half 8 vertrekt de bus richting Oumre. Vanaf daar nemen we een jeep richting Bandipur. De bus is 300 p.p. Je betaalt de hele rit, ook al stappen we halverwege uit. In Oumre stappen nog 2 andere toeristen uit. Wel gunstig, nu kunnen we met hun de jeep delen. Hoewel in de lonely planet staat dat een jeeprit 20 p.p. kost, vraagt de eerste jeep totaal 500. Veelste veel dus. De tweede vraagt 300. Nou, doe die maar dan. Afdingen gaat moeizaam, dus we stappen in en rijden richting Bandipur.

Hier aangekomen lopen we eerst naar Old Bandipur Inn. Jawel, in de lonely planet staat dat dit hotel 20 USD per nacht kost. Maar, daar aangekomen vragen ze inmiddels 50 USD. Ze willen er ook niet over onderhandelen. Ik laat ze het bedrag in de lonely planet zien, die nog geen halfjaar geleden gedrukt is, maar nee dat maakt ook geen indruk. De prijs blijft 50 USD. Laat maar zitten dan. We zoeken verder, en lopen terug naar het begin waar we een schattig guesthouse gezien hebben.

Hier regelen we een kamer met eigen badkamer voor maar 350 rps. Beter! We droppen de tassen en gaan Bandipur verkennen. Het is inmiddels tijd voor avondeten. Bij het eerste restaurant waar we gaan zitten hebben ze geen menukaart. Niet heel handig. Bij de volgende is na een kwartier nog steeds niemand langs gekomen. Op naar de volgende. Hier hebben ze gelukkig wel een menukaart, en worden we vrij vlot geholpen.

Na het eten gaan we een grot bezoeken, die zo’n 3 km buiten het dorp ligt. Zodra we het dorp uitlopen staan er bordjes hoe je moet lopen. Eerst het dorp uit, dan de berg af. Het is verder dan we dachten. We weten na een tijdje ook niet meer zeker of we nog goed lopen. Maar als we 2 toeristen zien, die uit tegenovergestelde richting komen, vragen ze of ze net bij de grot zijn geweest. Ja dus. Mooi, we gaan goed. Na 10 minuten komen we aan. We betalen 50 rps entree, en 500 rps voor een gids. Die gids is wel aan de prijs, maar zo’n grot in zonder gids is ook niet heel praktisch.

De grot blijkt gigantisch diep te zijn, met allerlei gangen. Op sommige plekken ook enorm hoog, heel indrukwekkend. Als we zijn uitgekeken nemen we dezelfde weg terug. De zon schijnt volop, maar gelukkig lopen we een groot deel van de route in de schaduw.

Terug in Bandipur drinken we wat bij ons guesthouse. Bandipur is een hele relaxte plek. In het centrum rijden geen auto’s en brommers. Heerlijk rustig dus. En de oude gebouwen geven het een gemoedelijke sfeer.

Donderdag 25 maart
Vandaag houden we een relax dagje. s’Ochtends, als het nog niet zo warm is, lopen we de berg op. Er schijnt daar een tempel te staan. Eenmaal boven op de berg komen we erachter dat de tempel niks voorstelt. Ok, toch een lekkere ochtend wandeling gemaakt. We eten een hapje bij een van de cafés, en ’s middags lunchen we bij Old Bandipur Inn.

Annapurna

Donderdag 18 maart
Ook vandaag gaat de wekker weer vroeg, om half 7. We ontbijten beneden in de tuin van het hotel. Het is een uitgebreid ontbijt, met ei, toast en jam. Om 7 uur is onze gids er ook. Hij is gisterenavond aangekomen, en verbleef ook in het hotel. Het is een aardige man, en hij spreekt goed engels. Even later komt ook de drager bij ons zitten. Rond 8 uur nemen we een taxi die ons naar Nayapul brengt, vanaf waar onze trekking begint. De taxi is een kleine suzuki, waar we met z’n vijven inpassen. Na iets meer dan een uur komen we aan in Nayapul.

Vol goede moed beginnen we aan de trekking. Aan het begin zijn er links en rechts van het pad hutjes. Na een tijdje steken we een brug over. We lopen een stuk omhoog langs een rivier, en steken verderop de rivier over door van steen naar steen te springen. Rond de middag nemen we een lunchbreak. We bestellen noedels. Terwijl we aan de noedels zitten, komen er een Koreaanse jongen en zijn gids aan, met wie we aan de praat raken.
Na de lunch gaan we met z’n allen verder. Dus wij twee, plus gids en drager, en Kwan met zijn gids. Het eerste stuk na de lunch is nog goed te doen, maar later in de middag is het stijgen en nog een stijgen. Het is een aangenaam temperatuurtje, zo’n 20 graden. De berg op is behoorlijk pittig, maar gelukkig nemen we regelmatig pauze als er ergens schaduw is. Als we bijna bovenaan de berg zijn, komen we aan in het bergdorpje Ulleri, waar we vannacht slapen.

Het hotel is heel eenvoudig. De douche is in een hokje buiten. Maar alsnog fijn om even een frisse douche te kunnen nemen. We rusten eerst wat uit, en gaan daarna het dorpje verkennen. We komen bij een veld waar volleybal wordt gespeeld. Er staan ook een paar meisjes uit het dorp te kijken. Een van de meisjes vraagt of we de bibliotheek van het dorp willen zien. Het gebouw waar de bibliotheek is, ligt naast het speelveld. Nadat we een kleine ‘tour’ hebben gekregen, geven we een donatie.

‘s Avonds in het hotel eten we met z’n allen dahl baht, het gerecht van Nepal. De gids is een vrolijke man. Hij vertelt wat meer over Nepal en de bevolking. De drager is wat stiller, hij spreekt ook niet zoveel engels. We laten Kwan (die in hetzelfde hotel verblijft) zien hoe je machiavelli speelt. Rond half 10 gaan we slapen.

Vrijdag 19 maart
We beginnen pas om half 9 met lopen, dus geen haast. We zijn alsnog om half 7 wakker. Je hebt nu een fantastisch uitzicht over de besneeuwde bergtoppen van de Himalaya. Gisteren hebben we ze niet gezien, toen was het te mistig. De tocht vandaag is minder klimmen dan gisteren. Het is meer heuveltje op, heuveltje af vandaag. We lopen langs beekjes, door bossen, en enorme rhodondendronstruiken die volop in bloei staan. Als we ergens even een pauze hebben, komen er wel 100 geiten het pad af. Onderweg komen we regelmatig ezeltjes tegen, die hier de zwaardere spullen de berg op en af brengen.

We komen rond 2 uur bij ons hotel aan, dus hebben nog de hele middag om te relaxen. Het hotel ligt vlakbij Poonhill (Ghorepani). Deze bergtop van 3200 meter hoogte  gaan we morgen in alle vroegte beklimmen om vanaf daar de zonsopgang te zien. Er zijn meer trekkers hier, wel gezellig dus. We lopen alvast een klein stukje Poonhill op. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht over het Annapurna gebergte. Weer terug bij het hotel chillen we wat in de zon. Als de zon ondergaat, koelt het snel af. We gaan binnen zitten, waar in het midden van de eetruimte een kachel is. Deze wordt ook gelijk gebruikt om het water voor de douches mee op te warmen. Wel zo efficient. We eten samen met Kwan fried rice als avondeten. Na het eten spelen we een spelletje Machiavelli. We gaan niet te laat slapen, aangezien we de wekker voor half 5 hebben gezet. Lekker vroeg zo op vakantie. Maar uitslapen ho maar.

Zaterdag 20 maart
Ja echt geen tijd zeg, om half 5 opstaan. In alle vroegte uit de veren, aankleden (warm genoeg, het is behoorlijk koud zo vroeg en zo hoog!) en omhoog Poon Hill op. De lucht is hier ijler. Binnen 3 kwartier zijn we boven. We zijn niet de enige vroege vogels, er zijn totaal zo’n 50 andere toeristen. Het thermoshirt, t-shirt, dikke trui en windjack zijn geen overbodige luxe, het is echt heel fris hier bovenop de berg. Er staat ook een koude harde wind die het er niet warmer op maakt. Het uitzicht maakt alles weer goed! Tegen de tijd dat de zon opkomt, veranderen de bergen elke minuut van kleur. Nadat de zon is opgekomen, gaan we terug naar beneden. Dit gaat een stuk sneller dan eerder vanmorgen de berg op.

Terug in het hotel ontbijten we eerst, en gaan daarna weer op pad. Het eerste stuk is bergafwaarts, daarna weer bergopwaarts. We lopen een flink stuk over een smal slingerpaadje door het bos, wat gedeeltelijk langs een droogstaande beek loopt. Ook hier staan weer volop de rhondondendrons in bloei, met op de achtergrond de besneeuwde bergtoppen. Het tempo zit er goed in. Nadat we eerst een flink stuk bergopwaarts zijn gegaan, is het volgende stuk weer gemixt. Soms omhoog, soms omlaag. Einde van de ochtend is het alleen nog maar dalen. Beneden in het dal maken we een stop waar we gaan lunchen. Wel even fijn, want al dat dalen voel je behoorlijk in je knieen. Ik in ieder geval wel. Fred en Kwan bestellen patatjes als lunch, ik neem een bord rijst. Er zit ook een Zwitserse jongen, Johan. Hij doet dezelfde route als die wij doen.
De wandeling na de lunch is weer deels stijgen, deels dalen. Om ongeveer 3 uur komen we aan bij het hotel waar we overnachten. Er zit een groot stuk gras bij dit hotel. ‘s Avonds laat een van de gidsen wat trucjes met een kaartspel zien. Daarna pakken we het kaartspel van hem over, om een potje pesten te spelen.

Zondag 21 maart
De groep waarmee we lopen wordt steeds groter. Naast Kwan, Fred en ik, lopen vandaag ook Johan, Hendina en Esther mee. Hendina en Esther zijn 2 Nederlandse meiden. In de loop van de dag zal Kwan een andere kant opgaan, aangezien hij een andere trekking doet als die wij doen. Wij gaan vanmiddag chillen in een hotspring, dus een lekker relaxt dagje zo.
Het is behoorlijk warm vandaag. Op de plek waar Kwan de berg op gaat, en wij naar beneden nemen we afscheid. We hoeven vandaag niet zo ver meer te lopen. Voordat we naar de hotsprings gaan, stoppen we om te lunchen. Fred neemt de springrolls, ik ga voor de pizza. Het is allebei superlekker.

‘s Middags gaan we naar de hotspring, en natuurlijke warmwaterbron. Na een kwartiertje bergafwaarts zijn we er. De hotspring bestaat uit 3 vierkante baden, langs een snelstromende bergrivier. We kleden ons om, nemen eerst even een douche en gaan dan het water in. Wow, superwarm! Echt heerlijk! Fred gaat ook nog even de rivier in om af te koelen. Goed voor de bloedsomloop, die variatie in temperatuur. Mij iets te koud. We vermaken ons de rest van de middag hier.
Terug in het hotel hebben we trek gekregen. Dit keer neem in lasagne, en Fred loempia’s. ‘s Avonds is het een gezellige boel. Er staat een oude radio met cassette bandjes (jawel, dat hebben ze hier nog!). Op de muziek beginnen de gidsen en dragers te zingen en te dansen, dus wij dansen gezellig mee. Als we later in onze kamer zijn (waarvan de wanden heel erg dun zijn), kunnen we nog steeds meegenieten van de muziek. Maar ondanks dat vallen we snel in slaap.
We zullen morgenochtend vroeger op pad gaan dan Hendina en Esther, maar we hebben voor over 2 dagen met hen afgesproken in Pokhara, om daar samen wat te eten.

Maandag 22 maart
Ja, ook vanmorgen staan we weer vroeg op. Na een ontbijtje pakken we de tassen in, en gaan rond 7 uur op pad. Het voordeel van vroeg beginnen is dat het nog lekker koel is, en het niet erg is om door te lopen. Het begin in bergafwaarts. We lopen flink door, maar stoppen regelmatig om wat te drinken en uit te rusten. We lopen een groot deel langs een rivier. Het duurt wel even voordat de zon tevoorschijn komt achter de bergen. Het is vandaag ook bewolkter dan de voorgaande dagen, maar daardoor wel beter loopweer. Einde van de ochtend gaan we lunchen. We zitten in de schaduw, naast de rivier. We bestellen allebei potatoes. Nee, geen frietjes maar blokjes aardappel. Prima te eten. Na de lunch is het niet ver meer. Het laatste stuk is hetzelfde als het stuk wat we in het begin van de trekking hebben gelopen, dus bekend terrein.

Om ongeveer 2 uur komen we aan bij het eindpunt. Hier staat een taxi ons op te wachten. Hier heeft Narendra, onze gids voor gezorgd. Het is dezelfde chauffeur als van de heenrit. Na 1,5 uur zijn we terug bij het hotel. Helemaal goed. Eindelijk weer een fatsoenlijke douche en wc! Toch wel fijn weer wat luxe, na 5 dagen behelpen. We rusten eerst uit, en gaan daarna een pinautomaat opzoeken, want het geld is op. We hebben om half 6 met Narendra en Kepi (de drager) afgesproken. We nemen ze mee uit eten, om ze te bedanken voor de fijne dagen die we met ze gehad hebben. Geen verplichting, maar we vinden het wel gezellig. We gaan eten bij een italiaans restaurant. De pizza’s hier zijn heerlijk. Na het eten geven we ze een fooi, want we zijn dik tevreden over hoe het allemaal is gegaan. En o wat fijn om ‘s avonds weer in een degelijk bed met matras te slapen!

Dinsdag 23 maart
Na de trekking van de afgelopen dagen staat er voor vandaag een relax dagje gepland. Gisteren was er geen stroom in het hotel. Er is blijkbaar maar beperkt stroom in Pokhara. In de middag gaan we Pokhara in, en lopen wat heen en weer over Lakeside, de straat met veel souvenirswinkeltjes. Voor ‘s avonds hebben we met Hendina, Esther en Johan afgesproken, die inmiddels ook terug zijn van hun trekking. We gaan sushi eten bij een Koreaans restaurant. Erg lekker! We krijgen het niet op zoveel is het, maar hetgeen we opkrijgen smaakt heerlijk.

Kathmandu

Zondag 14 maart / maandag 15 maart

We hadden het hele weekend om ons voor te bereiden op de vakantie naar Nepal, want we vlogen pas op zondag om 23:20. Rond 20:00 werden we naar het station gebracht, en namen we de intercity naar Schiphol. Het was rustig, aangezien er niet veel vluchten meer gingen op dit tijdstip. We vertrokken keurig op tijd. Dit keer vlogen we met Arkefly, een Boeing 737. Na zo’n 5 uur maken we een tussenstop in Bahrein, waar we een uurtje de benen strekken voordat we verder vliegen. Het is nu nog 4,5 uur vliegen. We krijgen een karig ontbijtje, en landen om 16:30 lokale tijd in Kathmandu. Buiten het vliegveld staat de gratis airport pickup van het hotel ons op te wachten. We moeten even wachten, want er zijn nog 2 andere reizigers voor hetzelfde hotel.

Het verkeer is lekker hectisch, alles rijdt door elkaar heen. Het is druk in het guesthouse als we aankomen. We droppen de tassen, en gaan rond 18:00 op pad. Eerst een pinautomaat zoeken, en daarna ergens wat eten. We lopen door smalle steegjes met winkeltjes. Toeterende auto’s en brommers sjezen voorbij. Het is inmiddels donker geworden. Na even zoeken hebben we een ATM gevonden, en nog wat later zitten we bij Yak Hotel aan een tafeltje voor een maaltijd. Ze hebben o.a. Indiase gerechten. We bestellen loempia’s (die dan weer niet Indiaas zijn), garlic naan, kofta en mug malai. Het smaakt heerlijk! Met een goedgevulde buik lopen we terug naar het hotel.

Dinsdag 16 maart
Toen ik vanmorgen wakker werd, wist ik niet hoe laat het was. Wel weer wennen, zo’n andere tijdszone. Om 7 uur zitten we aan het ontbijt van scrambled eggs en toast in de tuin van het hotel. We gaan in eerste instantie wat praktische zaken regelen, zoals de gids voor de trekking die we willen gaan doen. We hebben in Nederland al een bureau uitgezocht, die we nu hier opzoeken voor de details. We willen de Ghorepani trekking gaan doen van 6 dagen, en hebben hiervoor een gids en een drager nodig. We regelen hier ook de bustickets naar Pokhara voor morgen.
We hebben ook 2 permits nodig. Het bureau om dit te regelen is op 2 km afstand. We wandelen daarnaartoe, regelen de permits, en lopen daarna terug naar het Durbar Square. Hier aangekomen worden we steeds aangesproken of we nog een gids zoeken. Maar nee, die hebben we al. Durbar Square is indrukwekkend om te zien, met tempels en oude gebouwen. Nadat we hier zijn uitgekeken, lopen we naar Swayambunath, oftewel de Apen Tempel. De wandeling is ongeveer een halfuur. Bij de tempel aangekomen moeten we 365 treden omhoog de berg op, om bij de tempel uit te komen. Je raadt het nooit, er lopen hier veel apen rond. Als ik een foto van een klein aapje die op een boeddha-beeld zit wil maken, schrik ik omdat er ineens een aap achter op mijn tas springt. Bovenop de berg aangekomen heb je een mooit uitzicht over Kathmandu. Een uitgestrekte stad, veel laagbouw. De stoepa bovenop de berg staat in de steigers. We lopen op ons gemak rond. Het is wat bewolkt, misschien krijgen we nog een regenbui vandaag. Als we later teruglopen naar het hotel, doen we dat op goed geluk en gaan we zigzaggend door straatjes terug. Dit gaat goed, we komen precies bij het hotel uit!
We zitten nog geen 5 minuten binnen, of het begint me toch te hagelen! Mega grote hagelstenen vliegen je om de oren. Wat een mazzel dat we al binnen zitten! We chillen nog wat in het hotel, en gaan ‘s avonds richting Thamel. We kopen iets te eten voor de geplande busrit voor morgen. We eten een hapje bij Thamel House. Heerlijk gegeten!

Woensdag 17 maart
Vandaag vroeg uit de veren. We nemen om 7 uur vanuit Kathmandu de bus naar Pokhara. Onderweg hebben we een mooi uitzicht. We maken om 10 uur en 13 uur  ergens een tussenstop, en komen om half 3 aan in Pokhara. Vanaf het busstation worden we opgehaald door het hotel. We verblijven in hotel Viewpoint. Nadat we de tassen gedropt hebben, is het tijd om Pokhara te verkennen. Pokhara is lekker toeristisch,er zijn veel restaurants en winkeltjes. Onze magen beginnen te knorren, dus eten we pakora’s bij restaurant Moondance.  Bij een reisbureau informeren we of er nog vluchten zijn op 26 maart, van Pokhara terug naar Kathmandu. Maar helaas, de vluchten zijn uitverkocht. Dan wordt het toch de bus. We lopen terug langs het meer. ‘s Avonds eten we bij een restaurant om de hoek van het hotel. Een indiase maaltijd van korma, paneer en naan-brood.
Terug in het htel herordenen we de tassen. We laten de grote rugtas achter in het hotel, zodat de drager niet zoveel hoeft mee te zeulen als we de trekking van 6 dagen gaan doen door het Annapurna gebergte.