Delhi (eind)

Vrijdag 28 december

De toer zit er weer op, vandaag gaan we terug naar Delhi. Voor we Agra uitrijden, stoppen we bij het mausoleum van Akhbar, de bouwer van de Taj Mahal. Ook dit is een mooi gebouw om te zien, met veel versiersels. We zijn rond half 3 in het hotel in Delhi.

Rond 5 uur lopen we over de markt van Karol Bagh. Remco en Marjolijn zitten in een ander hotel, we hebben om 6 uur met ze afgesproken. We eten bij een soort indiase Mc Donalds. Je bestelt je eten, krijgt een bonnetje met een nummer, en moet wachten tot je nummer wordt omgeroepen. Best handig, die self service. Scheelt ook weer service charge op de rekening!

Zaterdag 29 december

Vandaag gaan we met z’n tweeën op pad. Er zijn nog wat dingen die we willen bezoeken. We regelen een tuktuk, die ons als eerste naar het Zoutmarsmonument brengt. Dit is een beeld van Gandhi, en een groep mensen die achter hem aanlopen. Hierna nemen we een kijkje bij de Safdarjang Tombe.

Daarna gaan we naar de dierentuin. De entree is maar 50 roepies! Eigenlijk mag je geen eten mee naar binnen nemen, maar we hebben net een zakje chips gekocht. Gelukkig checken ze de tas niet zo grondig. Het is druk in de dierentuin, voornamelijk met indische gezinnen. Je ziet er amper andere buitenlandse toeristen lopen.

Het is heerlijk om hier te lopen, een beetje uit de drukte van Delhi centrum ontsnappen. De dierentuin is wel aardig om te zien. Ze hebben veel herten. Sommige dieren zitten wel in erg kleine kooitjes, en de olifanten zitten aan kettingen. Erg sneu, zo’n beest hoort vrij rond te kunnen lopen. Ze hebben ook syberische witte tijgers, waar er niet zoveel meer van zijn. Ze hebben 3 jonkies, die vrolijk met elkaar aan het spelen zijn. In de bomen zitten gigantisch veel roofvogels. Op sommige plekken echt honderden bij elkaar.

Vanaf de dierentuin lopen we richting de Humayun Tombe, wat ongeveer 2 kilometer lopen is. Onderweg eten we bij een gezellig restaurantje. Dat mag ook wel, het is inmiddels alweer 2 uur, en behalve wat chips hadden we nog niks gegeten. De tombe is erg mooi om te zien. Ook hier zit een park bij, wat mooi wordt bijgehouden.

Rond half 4 gaan we richting Connaught Place. Hier vindt je de wat luxere winkels van Delhi. Om 6 uur hebben we hier met Remco en Marjolijn afgesproken, bij het chinese restaurant Zen. We blijven hier ook eten.

Zondag 30 december

Ons laatste dagje in India. Vandaag doen we niet zoveel. We ontbijten bij Mc Donalds, met een kipburger. Wel grappig, ze hebben hier geen rundvlees. We nemen een tuktuk richting de Laxmi Tempel. We willen eigenlijk even een kijkje binnen nemen. De toegang is gratis, alleen ze vragen of je je camera achter wil laten. Mwa, aangezien hier nogal wat foto’s opstaan, belsuiten we het tempelbezoek lekker over te slaan.

We nemen een tuktuk richting het Birla-huis. Dit is het huis waar Gandhi de laatste maanden van zijn leven heeft doorgebracht, en de plek waar bij vermoord is. Er is een uitgebreide tentoonstelling met tekst in het hindi en het engels, met veel foto’s.

Rond 1 uur gaan we weer verder, lopend richting de Khan Market. Hoewel de meeste winkels hier op zondag dicht zijn, is het wel gezellig shoppen hier. We drinken koffie bij Coffee Day, met kip- en kaaskroketjes. We nemen een tuktuk naar een hotel. Vanaf de 33e verdieping heb je een leuk uitzicht over Delhi. Het uitzicht is niet zo spectaculair. Daarna maken we nog een rondje over Connaught Place. Maar hier zijn we gisteren ook al geweest, dus het meeste hebben we al gezien.

’s Avonds gaan we naar de wijk Asram Marg. Het is niet zover vanaf Connaught Place. In deze wijk hebben ze leuke souvenirswinkeltjes. We kopen een mooi shiva-beeld, voor 450 roepies. We eten een hapje bij Metropolis. Het eten is echt heerlijk. Behoorlijk pittig, eigenlijk het meest pittige wat we tot nu toe hebben gegeten. Een mooie afsluiter dus.

We laten ons terugbrengen door een tuktuk, en betalen het hotel alvast. Morgenochtend vroeg vertrekken we weer, om nog net voor oud en nieuw terug te zijn in Nederland. Het was weer een mooie, indrukwekkende reis.

Agra

Woensdag 26 december

We ontbijten bij het hotel, en rijden daarna richting Agra. Onderweg stoppen we nog bij Fatpur Sikri. Want jawel, ook hier staat weer een fort. We eten eerst wat in het centrum. Daarna lopen we door smalle straatje omhoog, richting de ingang van het fort.

Het fort bestaat uit 2 delen, een gratis gedeelte, en een gedeelte waar je entree voor moet betalen. In het gratis gedeelte komen de nodige mannetjes op ons af. Ze beweren dat ze ons graag voor niks wat meer over het fort willen vertellen. Dat voor niks kennen we inmiddels. Maar ook al geven we aan dat we geen interesse hebben, blijven ze ons achtervolgen.

Remco en Marjolijn bezoeken ook het betaalde gedeelte, maar Fred en ik gaan alvast terug naar de auto. Terug bij de auto lopen we nog wat rond, de berg op om het uitzicht te bekijken. Op de berg komen we een vrouw tegen, die uit Nederland blijkt te komen. Ze reist met djoser, en we maken een praatje met haar.

Rond 17:45 komen we aan bij het hotel in Agra. Ik voel me niet zo lekker, heb de hele dag al keelpijn. Waarschijnlijk door al die smog in het centrum van Jaipur. ’s Avonds eten we bij Only. Het is 2e kerstavond, en hier merk je wel dat het kerst is. Het hele plafond hangt vol met kerstversiering en ballonnen. Een geinige combinatie om te zien. Misschien konden ze niet kiezen, en hebben het daarom maar alletwee opgehangen. Of er was iemand jarig, dat kan natuurlijk ook. Verder is het behoorlijk druk. Ik bestel kadai paneer, de anderen bestellen iets met kip.

Donderdag 27 december

Vandaag staan Fred en ik om 6 uur op, om de Taj Mahal te gaan bekijken. Om half 7 lopen we het hotel uit. Het is nog donker op straat. Je mag weinig dingen meenemen als je de Taj Mahal bezoekt. Geen eten en drinken (behalve water), en je camera, meer niet. Zelfs een boek zoals de lonely planet kunnen ze moeilijk over doen. Geen idee waarom, maar het is niet anders. We nemen een tuktuk richting de oosterlijke ingang van de Taj. Er staan nog niet zo veel mensen, dus we zijn vrij snel binnen. We moeten door een poortje, en worden gefouilleerd, maar het stelt weinig voor. Rond 6:45 lopen we door de tuin, en gaan linksaf, richting een gebouw met een hoge poort. En jawel, daarachter staat hij dan, de Taj. Nog mooier dan op foto’s.

Er staan al zo’n 50 à 100 mensen. We blijven aan het begin staan, om foto’s te maken. De zon is bezig om op te komen, dus heel subtiel zie je het witte marmer van kleur veranderen door de lichtval. Daarna lopen we door het park, verder richting de Taj. Het park is mooi aangelegd, en wordt goed onderhouden. Het is super om hier te lopen, en op dit tijdstip nog goed te doen qua drukte. De tuin is synchronisch aangelegd, en links en rechts van de Taj staan twee dezelfde moskeeën.

De Taj is een en al versierd, met bloemenpatronen van gekleurd marmer. In het begin van de ochtend is het nog bewolkt, met schapenwolkjes, maar de zon laat zich regelmatig zien. We lopen rond de Taj, en gaan naar binnen, waar het masoleum van Akhbar’s vrouw te zien. Daarna bezoeken we de moskeeën, die links en rechts van de Taj Mahal staan.

We lopen door het park, waar veel vogels zitten. We zien een toekan vliegen, en een uiltje zitten, en we zien 2 marters lopen. We vermaken ons ruim 3,5 uur, voordat we weggaan. We gaan weg aangezien we nog niet ontbeten hebben, en wel wat lusten. Je kunt hier alleen niks kopen van eten of drinken. Terug in het hotel eten we wat. Het is inmiddels 10:45.

Na het hapje eten gaan we met een tuktuk richting het Agra Fort. Bij het fort moeten we ongeveer een kwartier in de rij staan, voordat we een kaartje kunnen kopen. Het is vooral druk met indiase toeristen, die op dit moment vakantie hebben. Het fort is mooi om te zien, en is gemaakt van rood zandsteen, net als het fort in Delhi. Vanaf het fort zie je in de verte de Taj Mahal liggen. Het is wat mistig door de smog.

Na het fortbezoek besluiten we een kijkje te nemen aan de andere kant van de rivier. Het schijnt dat je vanaf die kant een mooi zicht hebt op de achterkant van de Taj, en je vindt er ook een kleinere versie van de Taj (de baby Taj). We regelen een tuktuk die ons naar de verschillende plekken brengt voor een leuk prijsje. We bezoeken eerst den Chini Ki, een iranees gebouw, en gaan daarna naar de baby Taj. De officiële naam is het masoleum van Itimad-ud-Daulah. Er ligt een mooi groen park omheen, waar veel eekhoorntjes rondhuppelen. Hij is inderdaad mini, vergeleken met de grote Taj, maar wel ontzettend mooi, met veel versierd marmer. De tuktuk brengt ons naar het uitzichtpunt, vanaf waar we de achterkant van de Taj kunnen bekijken. Er lopen wat kinderen rond, die om geld vragen.

’s Avonds willen we bij Sonam eten. Alleen daar aangekomen ziet het er zo saai uit, net een gevangeniskantine. Er zit ook helemaal niemand, terwijl het inmiddels wel etenstijd is. We gaan daarom snel weg, en eten nog een keertje bij Only.

Jaipur

Zondag 23 december

We ontbijten ’s ochtends bij Moon Dance Café. Rond 12 uur vertrekken we richting Jaipur. Onderweg maken we een klein ommetje, om bij een zoutmeer te kijken. Er zijn zo’n 30 mensen aan het werk. Als we hun kant op lopen, stoppen ze allemaal met werken. We willen wat foto’s van ze maken, en dat vinden ze helemaal niet erg! Ze staan allemaal te dringen, zo graag willen ze op de foto. We houden ze behoorlijk van hun werk af.

In Jaipur is het nog even lastig om een hotel te vinden. Het is toch wat drukker dan verwacht, vanwege de kerst. Hoewel de Indiërs zelf geen kerst vieren, zijn er blijkbaar wel veel Indiërs met vakantie. Na lang zoeken vinden we een plekje bij Suryaa Villa. We eten bij Niro’s, waar het eten overheerlijk smaakt.

Maandag 24 december

We ontbijten bij Indian Coffee House. De stoeltjes en tafeltjes zijn wat aftands. We bestellen toastjes met kaas. Daarna lopen we richting het City Palace. De meeste winkeltjes zijn nog dicht. Het is al behoorlijk druk op straat. Om gek van te worden: toeterende auto’s, brommers en tuktuks. Het stinkt behoorlijk, al die uitlaatgassen. We lopen langs de Hawa Mahal. Dit is een smal gebouw, met veel kleine raampjes. Als we doorlopen richting het paleis, zien we dat er al een behoorlijke rij staat. Inmiddels hebben we ook al de nodige paleizen gezien, dus we slaan deze over.

Iets verderop ligt de Jantar Mantar, het observatorium. Ook hier is het druk, voornamelijk met Indiërs. Wel interessant opm te zien. Er zijn verschillende bouwwerken, waarmee astrologische berekeningen gedaan kunnen worden. De afstand van planeten ten opzichte van de aarde, en er staat een zonnewijzer.

Vanmorgen, toen we richting het City Palace liepen, kwamen we langs een wit torentje. Volgens Fred kon je naar boven klimmen. We gaan een kijkje nemen. En inderdaad, voor 10 roepies (+ 5 voor je camera) mag je omhoog. Het is even kllimmen, en het stinkt behoorlijk, want er zitten veel duiven in de nisjes van de toren. Bovenop de toren hebben we een mooi uitzicht over het centrum van Jaipur. We komen een Tsjechisch meisje tegen, Kamilla. Als ze ons vraagt om haar op de foto te zetten, raken we met haar aan de praat. We gaan met z’n drieën wat drinken, bij Ashiana. We eten en drinken wat, erg gezellig.

Op de terugweg naar het hotel nemen we een fietstaxi. Hij vraagt er maar 20 roepies voor, terwijl het toch een aardig stukje fietsen is! Onderweg rijden we langs het Ram Niwas park. Het is hier druk met Indiërs, die languit in het gras liggen, of die in groepjes gezellig bij elkaar zitten. In de lucht vliegen wel 40 arenden. Erg mooi om te zien, zoveel vogels bij elkaar.

Terug in het hotel gaan we in de tuin zitten, een biertje drinken. We raken aan de praat met een koppel wat uit Zuid-Duitsland komt. Zij doen ook een toer door Rajasthan, alleen precies andersom. Ze zijn al in Agra geweest. Ze raden ons aan om vroeg in de ochtend naar de Taj Mahal te gaan, aangezien het dan nog meevalt qua drukte. Goed om te weten!

Dinsdag 25 december

Het is kerst, yiehaa! En het zonnetje schijnt. We gaan vandaag het Amber Fort bezoeken. Vergeleken met de forten die we tot nu toe gezien hebben, valt deze wat tegen. Eerlijk gezegd zijn we een beetje fort- en paleizenmoe. Op 1 kilometer afstand van het Amber Fort ligt het Jaighar Fort. We lopen ernaartoe. Het is een steile weg, met keien, dus een pittige wandeling zo in de volle zon. In dit fort ligt ’s werelds grootste kanon op wielen. Op de terugweg rijden we langs Gwailor, waar een mooie tempel staat. Veel marmer, met gedetailleerd reliëf.

Terug in het centrum gaan we naar Ashiana, waar we gisteren ook wat gegeten en gedronken hebben. In het restaurant waar we ’s avonds eten, merk je nauwelijks dat het kerst is. Er hangt geen kerstversiering, geen kerstboom. Toch gek idee zo.

Ranakpur en Pushkar

Vrijdag 21 december

We vertrekken rond 9 uur richting Kumbalgarh, en rijden daarna door naar Ranakphur. In Kumbalgarh bezoeken we een fort. De weg ernaartoe is ontzettend mooi, een kronkelweg door het Arawelligebergte. Onderweg komen we door kleine dorpjes. Op sommige plekken zien we een oud waterrad. Een rad, aangedreven door 2 ossen, pompt water omhoog. Bij eentje stoppen we om foto’s te maken. Wel apart om te zien dat de bewoners hier op deze manier aan hun drinkwater moeten komen.

Het fort is indrukwekkend om te zien. Het fort staat middenin het ruige landschap, waar verder geen huizen staan. Om het fort staat een gigantische muur. We lopen ongeveer een uurtje rond, en gaan dan weer verder richting Ranakphur, waar we rond half 3 aankomen.

In Ranakpur staan Jaïntempels. Deze tempels zijn mooi om te zien, van wit marmer met veel beelden van goden en rijkversierde pilaren. Ook de plafonds zijn een en al details. We maken lekker veel foto’s. Op weg naar de auto wil Fred ook een aap op de foto zetten. Wanneer hij een stapje dichterbij zet, wordt de aap agressief, en springt onze kant op. Maar gelukkig blijft het daarbij, en gaat ‘ie terug de bosjes in.

We overnachten op een wat afgelegen terrein. Verspreid over het terrein staan hier en daar huisjes. Er staan ook tenten, maar gelukkig krijgen we een huisje. Voor het gemak eten we in het restaurant wat bij het terrein hoort. Ik bestel spinazie met paneer (een soort kaas), maar krijg in plaats daarvan een bruin drapje wat nergens naar smaakt. Geen succes dus.

Zaterdag 22 december

Na het ontbijt in het restaurant rijden we richting Pushkar. De rit duurt ongeveer 5 uurtjes. Het hotel in Pushkar ligt zo’n 10 minuutjes uit het centrum. Het blijkt dat het centrum behoorlijk toeristisch is. Er komen al gauw mannetjes op ons af, die ons bloemen willen geven. Ze zeggen dat we die bloemetjes vervolgens in het meer moeten gooien, om de goden te eren. Behoorlijk respectloos, want we zijn er al voor gewaarschuwd in de lonely planet. Op het moment dat je de bloemetjes in het meer zou gooien, wordt er ook van je verwacht dat je een donatie doet.

In het centrum zijn veel toeristische winkels. Sjaaltjes, boeken, souvenirs en hippie-kleding. We gaan een kijkje nemen bij een ghat. Bij een ghat in het centrum staat weer een vervelende Indiër, die ons wel erg fanatiek bloemetjes wil geven. We lopen door, en gelukkig is het bij een andere ghat wat rustiger. ’s Avonds eten we bij Moon Dance Café.

Udaipur

Woensdag 19 december

Vandaag brengen we eerst een bezoek aan de Jaïntempel. Maar helaas, deze tempel gaat pas om 12:00 open voor toeristen. Tegen die tijd zijn wij alweer weg, richting Udaipur. We lopen wat door het dorpje rond, en rijden later door richting Udaipur. Ze zijn bezig met het aanleggen van een nieuwe 4-baans snelweg, maar die is nog lang niet af. We rijden sommige stukken over nieuw asfalt, soms over hobbelige zand en stenen. In Udaipur boeken we een kamer in Raj Palace.
In Udaipur liggen verschillende grote meren, 9 totaal. Deze zijn in de 15e eeuw kunstmatig aangelegd. Langs het grote meer in het centrum, liggen verschillende restaurants met uitzicht over het meer. Vanavond eten we bij het Jagat Niwas Palace, op het dakterras. We hebben een prachtig uitzicht, met zonsondergang over het meer. Na het eten zoeken we een internetcafé op.

Donderdag 20 december

City Palace
Vandaag hebben we de hele dag de tijd in Udaipur. We ontbijten in het hotel, waar ze helaas niet zoveel keuze hebben. Uiteindelijk ontbijten we met pizza. We bezoeken eerst het City Palace, en gaan daarna naar de Jagdish Tempel.

We hebben inmiddels de nodige paleizen gezien. Dit paleis is minder indrukwekkend als het paleis in Bikaner, maar zeker wel de moeite waard. Veel kleurrijke kamers, veel schilderingen en mozaïekwerk. Mooie doorkijkjes en sierlijke boogjes. Hoewel we redelijk vroeg zijn (10 uur ’s ochtend), is het al behoorlijk druk. Soms wat lastig dus om mooie foto’s te maken zonder al teveel mensen in beeld.

Jagdish Tempel
De Jagdish Tempel ligt vlakbij het paleis. De tempel wordt ook druk bezocht door hindoeïsten. Binnen is het ontzettend druk, er zitten veel vrouwen binnen in sari’s met alle kleuren van de regenboog. Er wordt gezongen. Je kunt er een rondje omheen lopen. Ook van buiten is de tempel mooi om te zien.

’s Middags gaan Fred en ik richting het postkantoor. Het blijkt verder te zijn dan we dachten, op de kaart leek het niet zo ver om te lopen. Maar we lopen verkeerd. Als we de weg vragen, worden we 2x verkeerd gestuurd, waardoor we nog meer omlopen. Uiteindelijk op het postkantoor aangekomen, gaat het ook wat langzaam. Maar het lukt, en de kaarten zijn weer verstuurd. Terug richting het centrum nemen we een tuktuk. We gaan bij natural city view een hapje eten. Springrolls, biryiani rijst en een knoflook naanbroodje. Het blijkt gigantisch veel te zijn, zelfs voor 2 personen.

Het is inmiddels alweer half 4. Om 4 uur hebben we weer in het hotel afgesproken met Remco en Marjolijn. We kijken onderweg nog even bij een ghat, een plek aan de rand van het meer, waar een paar vrouwen de was aan het doen zijn.

Vanuit het hotel rijden we naar het Pichola meer. Vanaf hier maken we een boottochtje richting Jag Mandir. Dit is een eilandje in het meer, waar een restaurant zit, en een gebouw met leuk versierde torentjes. Onderweg op de boot heb je een geweldig uitzicht over Udaipur. Nu zie je het paleis vanaf de andere kant. Op het eilandje aangekomen maken we wat foto’s. We moeten even wachten tot er een bootje teruggaat.

Terug aan wal nemen we een tuktuk die ons naar het restaurant Udai Kothi brengt. Dit is aan de andere kant van het meer, en ook hier heb je een dakterras met uitzicht over het meer. Het ziet er ontzettend romantisch uit, met mooie zuilen en versiersels. Ook het eten is heerlijk. Op de terugweg checken Fred en ik nog even onze mail in een internetcafé.

Jodhpur

Zondag 16 december

We vertrekken vandaag uit Bikaner, en gaan naar Jodhpur. Onderweg bezoeken we de ‘rattentempel’ (Shri Karni Mata tempel), in Deshnoke. In deze tempel rennen honderden ratten rond, aangezien de Indiërs geloven dat de ratten reïncarnaties zijn van hun voorouders. En jawel, ook hier moet je je schoenen en sokken uit. Lekker ranzig weer. In de tempel rent er eentje over mijn voeten, wat geluk schijnt te brengen!

Rond 3 uur komen we aan in Jodhpur. Het hotel is niet helemaal wat we ervan verwacht hadden, en ligt erg ver uit het centrum. We droppen de tassen, en gaan het centrum in. Onze chauffeur weet een goed adresje om samosa’s te proeven, dus we gaan even langs om de magen weer te vullen. ’s Avonds eten we bij ‘on the rocks’. Van buiten ziet het er saai uit, maar eenmaal binnen kom je in een leuke verlichte tuin. En jawel, een hoop stenen. We gaan buiten zitten. Er staan hier een daar vuurkorven, dus het is aangenaam vertoeven. En ook het eten smaakt prima.
Maandag 17 december

Vandaag zijn we nog een dagje in Jodhpur. We gaan eerst het fort bezoeken, en gaan ’s middags het paleis bezoeken. We ontbijten bij het hotel, waar Remco een lassie drinkt (drankje met melk). Achteraf blijkt deze niet helemaal goed te zijn, want hij wordt later op de dag niet lekker. We brengen na het ontbijt eerst een bezoek aan Jaswant Thada, een witmarmeren tempel vlakbij het fort. Het is een mooie, rijkversierde tempel.

Fort van Mehrangarh
We gaan verder, naar het Fort van Mehrangarh. Het is al druk als we even later bij het fort aankomen. We besluiten binnen een echte gids te nemen, i.p.v. een audiotour. Het is een gigantisch fort, bovenop een berg. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht over de stad met veel blauwe huisjes. De muren van het fort zijn gigantisch hoog en dik. Goede verdediging dus. De gids gaat als een speer. Hij loopt snel door, en begint al met vertellen, ook al staat er pas een van ons bij hem. Het fort is zowel aan de buitenkant als de binnenkant indrukwekkend om te zien. In zalen worden onder andere draagwagens en wapens getoond.

Bezoek aan het paleis
’s Middags bezoeken we het paleis van de Maharadja. Remco gaat naar het guesthouse, hij is beroerd van de lassie. Bij het paleis is een klein museum wat we bezoeken. Marjolijn, Fred en Madelon gaan het centrum van Jodhpur in, op zoek naar souvenirtjes. We lopen over een markt vlakbij de Clock Tower, en lopen over de hoofdstraat. Ze hebben veel kleding, maar het ziet er allemaal nogal hippie-achtig uit. Op de terugweg kopen Marjolijn en Madelon wat kruiden bij een winkeltje. ’s Avonds eten we weer bij On the Rocks.

Dinsdag 18 december

Vandaag vertrekken we om 9:00 richting Mount Abu. Het is ongeveeer 5 uur rijden. Als we bij het guesthouse wegrijden, horen we een tik onder de auto. Het blijkt dat de remschijf niet goed meer is. Aan de rand van Jodhpur zit een auto-dealer, waar we stoppen om de auto na te laten kijken. Helaas kost dit totaal 3 uur, en rijden we pas om 12:00 weer weg. We komen pas om 16:00 aan in Mount Abu.

Nadat we onze tassen gedropt hebben, gaan we het stadje bekijken. Het plaatsje heeft iets weg van Valkenburg. Veel toeristische winkeltjes, en een meertje, waar je een waterfiets kunt huren. We lopen langs een restaurant. In de lonely planet staat dat je hier lekker kunt eten. Alleen, het terras ziet er niet uit. Oude verroestte tafels en stoelen. We kunnen ons niet voorstellen dat je hier lekker kunt eten.

We gaan ergens anders heen. Alleen hier schiet het ook niet op. Als we willen bestellen, blijkt dat ze meer dan de helft nog niet kunnen maken, omdat hun kok er pas om 19:00 is. En het is nu pas 18:00. We gaan weer verder. Bovenop de heuvel, iets buiten het dorp is ook een restaurant. We lopen ernaartoe. Het eten hier is heerlijk.

Bikaner

Zaterdag 15 december

Vandaag zijn we nog een dagje in Bikaner. We ontbijten op het dakterras van het hotel. Om 10 uur vertrekken we naar het paleis, en voor vanmiddag staat er een kamelentocht op het programma.

Het paleis is mooi om te zien. We krijgen een rondleiding door de verschillend vertrekken. De muren, vloeren en plafonds zijn rijkelijk versierd met mozaïek, houtsnijwerk en marmer. Na het bezoek aan het paleis bezoeken we nog een Jaïntempel, en een hinditempel. De Jaïntempel is aan de buitenkant van wit marmer. Zoals bij de meeste tempels moet je je schoenen uit. De vloer ligt hier onder de duivenpoep. Beetje goor dus.

In de tweede tempel moet je ook nog je sokken uit. In deze tempel is het druk met mensen, die zo te zien iets offeren. We lopen daarna nog door het centrum. In het smalle straatje waar we lopen, worden we om de paar seconden bijna voor onze sokken gereden door voorbijzoevende tuktuks. Ook lopen er veel mensen, koeien, geiten en honden, en tientallen straatkinderen die ons achtervolgen en om geld vragen. Om een beetje aan de drukte te ontsnappen lopen we terug via een zijstraatje. Ook hier worden we al gauw door de nodige Indïers achtervolgt.

Terug in het hotel eten we een hapje, en daarna vertrekken we richting de kamelentrektocht. Het is 30 km. rijden. We krijgen elk een eigen kameel, en er gaat een kameel mee waar een kar achterhangt. Op deze kar zit 8 man, waaronder degene die de tocht heeft geregeld + onze tassen, jassen en wat drinken voor onderweg. In het begin is het even wennen op zo’n kameel, maar na 10 meter gaat het prima.

We lopen door een beetje woestijnachtig gebied, met hier en daar wel wat boompjes en struiken. Het schijnt dat er in de moesson echt van alles bloeit, en dat er dan allerlei gewassen verbouwd worden. We zien onderweg een paar antilopes lopen.

Na een uurtje of 2 stoppen we ergens, en krijgen we een kopje thee. Het laatste stuk van de tocht gaat door een dorpje. Alle kinderen uit het dorp zwaaien, en zeggen ons enthousiast gedag. Inmiddels is het gaan schemeren, en wordt het al een stuk frisser. Als we later terug richting Bikaner rijden, doet de chauffeur in eerste instantie zijn lichten niet aan. Toch best gevaarlijk, aangezien er op dit stuk weg ook de nodige kamelen als vervoersmiddel worden gebruikt. Alleen hebben die beesten geen verlichting. Even later besluit hij toch zijn licht aan te doen, maar in plaats van gewoon licht zet hij de rest van de rit zijn grootlicht aan. Maar goed, altijd nog beter dan helemaal geen verlichting.

’s Avonds eten we bij het Laxmi Niwas Palace. In dit paleis kun je ook eten, maar voordat we gaan eten krijgen we een rondleiding door het paleis. We eten in de binnentuin, op het terras. Ieder tafeltje heeft zijn eigen vuurkorfje, dus we zitten er lekker warmpjes bij. Terug nemen we een tuktuk, voor met z’n viertjes.

Jhunjhuni, Mandawa en Fatepur

Donderdag 13 december

Vandaag begint onze toer door Rajasthan. De chauffeur laat eventjes op zich wachten. Uiteindelijk rijden we om half 11 weg. Vandaag moeten we 6 uur rijden, om vanaf Delhi naar Jhuhuni te rijden. Best een aardige rit dus. Om 2 uur stoppen we bij een wegrestaurant, waar je echt belachelijk veel moet betalen voor een hapje eten. We zijn 1250 roepies kwijt met z’n vieren. Voor indiase begrippen best prijzig, meestal betalen we driekwart minder.

Rond half 6 komen we aan in Jhuhuni, bij het Jamuna Resort. Het ziet er heel gezellig uit, met leuke versierde wanden. We droppen onze tassen en gaan gelijk verder om Jhuhuni te verkennen. In het centrum bezoeken we 2 haveli’s (handelshuizen). Als we over straat lopen, zitten mannen Marjolijn en mij na te gapen en te roepen. Wel grappig. We bezoeken nog een tempel, iets buiten het centrum, en gaan dan terug naar het hotel, waar we een hapje eten.

Vrijdag 14 december

Vandaag rijden we via Mandawa en Fatepur naar Bikaner . In Mandawa krijgen we een rondleiding van een gids, die ons wat haveli’s laat zien. Het is een jongen, die redelijk goed engels spreekt. Hij vertelt wat meer over de geschiedenis van de haveli’s. Er liep een handelsroute vanuit Afghanistan richting China. De karavaans met kooplieden zochten een plek om te kunnen rusten, en handel te kunnen drijven met lokale bevolking. Daar zijn toen destijds de haveli’s voor gebouwd. Sommige zien er nog erg mooi uit, met veel versieringen. Maar de meeste zijn niet goed bijgehouden, en zien er oud en vervallen uit.

Ook in Fatepur bezoeken we een paar haveli’s. Hier zitten een paar mooie exemplaren tussen. Vanaf Fatepur is het nog zo’n 140 km. naar Bikaner. Het hotel in Bikaner ziet er prima uit. Remco en Marjolijn eten ’s avonds in de stad, Fred en ik blijven in het hotel om een hapje te eten. Fred is behoorlijk verkouden.

Kalimpong

Zondag 9 december

We hebben de wekker op half 6 ’s ochtends gezet, om de zon op te zien komen. We hopen dat het niet te bewolkt is, dat je de bergtoppen van de Khangchengdzonga mooi kan zien. Het is nog donker als de wekker gaat, maar rond kwart voor 6 wordt het al lichter. Het uitzicht is echt helemaal top. Weinig wolken, dus we zien hoe de bergtoppen langzaam verkleuren van lichtgrijs naar blauw, naar roze, en uiteindelijk wit. Echt super om te zien.

Nu we toch wakker zijn, staan we op om een wandelingetje te maken. We ontbijten bij taatipaati, en gaan daarna even een kijkje nemen bij het heliplatform. Rond een uur of 11 checken we uit, en nemen een shared jeep richting Gurseong. We delen de jeep met een indiaas gezin. We krijgen wat mandarijntjes van ze. Marjolijn heeft nog wat pepernoten bij zich, die we weer aan hun geven. Best gezellig ritje zo.

In Jorethang aangekomen moeten we overstappen richting Kalimpong. We hebben al vrij snel een kaartje en een shared jeep geregeld, alleen duurt het nog even voordat de jeep vertrekt. Er moeten minimaal 10 mensen zijn, en er zijn er pas 8. Het duurt wel erg lang, dus op een gegeven moment betalen we de chauffeur 2 extra stoelen zodat hij kan vertrekken. De prijs valt mee, het is maar 60 roepies per stoel.

In Kalimpong aangekomen is het eerste hotel dat we bekijken, JP Lodge, 10x niks. Niet ver hiervandaan zit Deki Lodge, wat er al een stukje gezelliger uitziet. Kurseong is een stuk groter vergeleken met Pelling. Je merkt het gelijk, aangezien het hier drukker is op straat qua mensen en verkeer.

’s Avonds eten we bij Gompu’s. Ik bestel thee, alleen hebben ze er melk bijgedaan. Getver! Maar goed, het blijkt dat ze dat hier standaard doen, dus dat je bij het bestellen al aan moet geven dat je geen melk in je thee wilt. Terug in het hotel gaan we nog even buiten zitten, op ons terras. Gelukkig is het hier een stukje warmer ’s avonds dan in Pelling.

Maandag 10 december

Het hotel was toch niet zo’n succes. Vannacht hadden we weer een concert van straathonden, en vanmorgen 5 uur waren naast onze kamer de buren wakker geworden: een gezin met zo’n 10 kinderen. Ze zaten vanaf dat tijdstip druk te praten en een hoop herrie te maken. We besloten op zoek te gaan naar een ander hotel. In de lonely planet stonden er 3. De eerste twee waren niet echt bijzonder, maar de 3e, Homula’s Haven was ontzettend leuk. Vanaf de weg moest je eerst een steil stukje omhoog, het was een afgesloten terrein.
Homula’s Haven
Het was allemaal erg mooi aangelegd, veel planten en struiken, en verspreid over het terrein stonden hier en daar wat huisjes. Erg schattig. Als je met een trap omhoog ging, kwam je op een terras met groen gras, waar witte konijntjes rondhuppelden en wat ganzen en hanen liepen. En oja, ze hadden ook cavia’s. Nadat we een van de schattige huisjes hadden uitgezocht, bleven we hier even zitten om te ontbijten. Een heerlijk klaargemaakte omelet met een kopje thee erbij.

We horen van de eigenaar dat op het terrein ook orchideeën en andere planten gekweekt worden. Je kan inderdaad duidelijk zien dat ze hier groene vingers hebben. Na het ontbijt nemen we een taxi terug richting Deki Lodge, om daar uit te checken en onze spullen op te halen.

Kalimpong verkennen
Nadat we verhuisd zijn, gaan we Kalimpomg verkennen. Er zijn hier 3 gompa’s, 1 aan de ene kant van het stadje, en 2 aan de andere kant. Voor de eerste gompa regelen we een taxi, aangezien dat te ver lopen is. Onderweg stoppen we bij een papierfabriekje. We krijgen het hele proces te zien. Van een bepaalde plant wordt pulp gemaakt, dit gaat in een bak met water. Uiteindelijk wordt hier papier van geschept. Deze vellen worden onder een pers gelegd, om het water eruit te persen. In het bijbehorende winkeltje kopen we een kerstster van papier, en Marjolijn een lampje.

De taxi brengt ons verder, en dropt ons bij de gompa. Vanaf hier lopen we straks terug richting het centrum. Bij de tempel was een groep monniken cricket aan het spelen. Erg grappig om te zien.

In het centrum lopen we over een markt, en kijken hier en daar in een winkeltje. Ze verkopen hier de nodige Tibetaanse souvenirs. In een van de winkels kijken we naar een tibetaanse hoorn, van ongeveer 1,5 meter hoog. Je kunt hem inschuiven, dus op zich redelijk makkelijk te vervoeren. Voor 1700 roepies per stuk kopen Remco en Fred ieder een eigen toeter.

We gaan een hapje eten bij 3t/3g. Ze hebben hier heerlijke chocolade- of kaascroissants en andere lekkere broodjes. ’s Avonds eten we bij Holuma’s Haven. Voor het eten gaan we nog even bij het kampvuur zitten. Holuma’s Haven wordt gerund door een man en zijn vrouw. De vader van de vrouw zit ook bij het kampvuur. Hij heeft hele verhalen over de huidige ontwikkelingen in India, de armoede van bepaalde groepen, kinderarbeid en wereldpolitiek.

Dinsdag 11 december

Voor vandaag staat een kleine dagtocht op het programma. Vanuit het hotel regelen we een taxi richting Lava, een plaatsje ongeveer 35 km. van Kalimpong. Daar gaan we eerst naar de plaatselijke markt. Het stelt alleen niet zoveel voor, dus we zijn zo weer uitgekeken. We bezoeken nog een gompa, voor de verandering. Het is ontzettend bewolkt en koud vandaag. Beetje stom, ik had er niet zo op gerekend, en heb geen jas meegenomen. We lunchen nog wat, en gaan daarna een stukje lopen. De taxi dropt ons ergens. De taxichauffeur legt uit hoe we moeten lopen, en we spreken af waar hij ons weer op komt halen. Deze plek heeft hij ons op de heenweg al aangewezen.

Aan het begin van de tocht was het nog erg mistig, maar toen we eenmaal aan de wandeling begonnen waren, klaarde het op. Gelukkig maar, want dan konden we tenminste wat van het berglandschap zien. Het was een stevige wandeling, soms wat stukken klimmen. Als we langs een paar huisjes lopen, komt er een hond met ons meelopen. Hij achtervolgt ons zo’n 3 kwartier. Het heeft geen zin om hem weg te jagen, want het eigenwijze beest loopt net zo hard weer achter ons aan.

Het laatste stuk snijden we af, door het bos. We komen redelijk goed uit, op de plek waar we met de chauffeur hebben afgesproken. Op die plek zijn ze ook bezig om de weg te asfalteren. In oude tonnen hebben ze het teer zitten. Stukje bij beetje maken ze de weg, en ze gebruiken een omgebouwde tractor om de boel glad te maken. Erg bizar om te zien op wat voor primitieve dat gedaan wordt.

Terug in Kalimpong lunchen we weer bij 3t/3g, want de broodjes zijn wel erg lekker hier. We kopen gelijk wat te eten voor morgen, voor onze terugreis richting Bagdogra en Delhi. En ’s avonds eten we bij Gompa’s, waar we de eerste avond ook hebben gegeten.

Woensdag 12 december

Vandaag is weer een reisdag, en vliegen we om 15:20 terug, vanaf Bagdogra naar Delhi. We ontbijten voor het gemak in het hotel, aangezien het hotel wat ver uit het centrum ligt. Om 11:00 komt een taxi ons ophalen. We worden rechtstreeks naar het vliegveld gebracht, voor 1.000 roepies. Je kan ook met een shared jeep voor 700 roepies, maar dan moet je ook weer overstappen in Siliguri, dus de taxi leek ons een betere optie.

Onderweg krijgen we nog een lekke band. Gelukkig maar dat we ruim op tijd zijn vertrokken, scheelt een hoop gestress. In het eerstvolgende dorpje wordt de lekke band (wat nu het reservewiel) is, gelijk geplakt. Je weet natuurlijk ook nooit wat er verderop nog gebeurt. We zijn ruim op tijd op het vliegveld.

De vlucht heeft vanuit Bagdogra wat vertraging. Uiteindelijk komen we om 6 uur aan in Delhi. Nadat we onze tassen weer hebben, staat bij de uitgang onze chauffeur ons op te wachten. Hij zal ons de komende 16 dagen rondtoeren door Rajasthan. Vanuit Nederland hebben we een toer geregeld, auto met chauffeur + de overnachtingen in hotels. Op het parkeerterrein waar de auto staat, is het een enorme drukte. We moeten eerst 2 auto’s aan de kant duwen, aangezien we er anders niet eens uit kunnen. Ook op de weg richting het centrum is het een gekkenhuis. Wel weer even wennen.

Het hotel blijkt in dezelfde wijk te liggen als C-Park Inn, namelijk in Karol Bagh. Het hotel ziet er niet zo denderend uit. We krijgen een kamer met nogal rumoerige buren. Ze maken tot ongeveer 2 uur ’s nachts gigantische herrie.

Pelling

Vrijdag 7 december

Vandaag gaan we richting Pelling, in Sikkim. We pinnen geld in Darjeeling voordat we vertrekken, aangezien dat voorlopig niet meer kan. We nemen vanaf de Hill Road een shared jeep richting Jorethang. Daar stappen we over richting Geyzing, om vanaf daar in Pelling uit te komen. Het is de enigste manier om daar te komen. We kopen met z’n vieren 2 extra zitplaatsen, zodat we niet al te krap zitten onderweg.

Zodra we Darjeeling uitrijden krijgen we een fantastisch uitzicht over de bergen, en rijden we langs theeplantages. Het is een supergave reis, door kleine afgelegen dorpjes. Wel is de weg ontzettend gammel, met veel gaten en kuilen in de weg. Gelukkig hebben we weinig tegenliggers, want meestal is de weg vrij smal. Na 2 uur zigzaggend de berg af te hebben gereden, steken we een rivier over. Vlak daarna zijn we bij de grens aangekomen tussen West-Bengalen en Sikkim. We stappen uit, bij een kleine grenspost, om ons paspoort met visum te laten zien. Alles wordt overgeschreven in een groot boek. Wat een papierwerk allemaal.

In Jorethang stappen we uit. We vinden al vrij snel een shared jeep die richting Geyzing gaat. Het duurt alleen even voordat er voldoende medepassagiers zijn, dus het duurt nog even voordat de jeep vertrekt. Ook dit deel van de reis is weer zeer indrukwekkend, door de bergen.

In de loop van de middag komen we aan in Pelling. Het eerste hotel waar we kijken, Kabur, is niks. Pelling is niet zo groot, Remco en ik gaan nog even kijken bij de hotels Simvo en Sonamchen, die allebei in de lonely planet staan. Maar dit is ook niks. Ze vragen ook veelte veel voor een kamer, terwijl het absoluut niet het hoogseizoen is. We kiezen uiteindelijk voor Phamrong. In eerste instantie vragen ze 1800 voor een kamer, maar uiteindelijk krijgen we ‘m voor 700. Een mooi prijsje dus. Vanaf onze kamer hebben we trouwens een superuitzicht, over de Khangchengdzonga-bergtoppen.

We droppen onze tassen, en gaan op pad om het plaatsje te verkennen, en kijken of we ergens een hapje kunnen eten. Het is ontzettend rustig hier, er zijn geen andere toeristen te bekennen. We gaan bij een hotel zitten, waar ook een klein restaurant is. De stoeltjes zijn blauw, van plastic. En als we cola enzo bestellen, geeft hij aan dat hij dat even ergens anders moet halen, aangezien hijzelf alleen maar water heeft. We bestellen spring rolls.

Pelling is een heel schattig dorpje, wat tegen een berg aanligt. Ons hotel staat vrij hoog aan de berg, maar de rest van het dorp ligt een stuk lager.

We lopen langs een hotel, waar ook een bar bijzit. Het ziet er voor Indiase begrippen erg gezellig uit, een oranje interieur met vrolijke lampjes. Hoewel er verder niemand zit, besluiten we om hier te gaan zitten en een biertje te drinken. Bier is hier maar 55 roepies! Het is apart om te zien, dat er zo’n 10 man personeel is. Zodra je bierglas leeg is, wordt het door een van de barmannetjes gelijk weer volgeschonken. Hij heeft nogal een aparte manier van inschenken. Hij heet trouwens Kamal.

In de loop van de middag komen er nog wat mensen binnen. ’s Avonds eten we hier ook. Ik bestel malai kofta en een naanbroodje, en we bestellen nog wat biertjes. Er gaat een bandje spelen. Ze doen er ruim een half uur over om het geluid te checken. Je zou denken dat dat ook wel in 5 minuten zou lukken, maar goed, het is erg komisch om te horen allemaal. Terug in het hotel is het ijskoud op de kamer.

Zaterdag 8 december

Pemayangtse Gompa
Vandaag huren we een auto met chauffeur, om ons naar Yuksom te brengen. Onderweg zijn er ook nog wat dingen die we kunnen bekijken, en de tocht daar naartoe is al leuk om te doen. Als eerste bezoeken we de Pemayangtse Gompa. Dit Tibetaanse klooster ligt op zo’n 10 km rijden vanaf Pelling. Het is erg kleurrijk om te zien. In het klooster is een groep monniken, waaronder veel jonge jongens, die druk in de weer zijn met trommels, fluiten en zingen. We nemen een kijkje in de tempel, die uit 3 verdiepingen bestaat.

Op de eerste verdieping zijn 2 grote ruimtes, met donkerrode vloeren muren. De wanden zitten vol met muurschilderingen, maar ze zijn redelijk gedateerd, want op veel plekken bladdert de verf ervan af. Op de tweede verdieping staat een enorm groot kunstwerk, een soort houtsnijwerk, van ongeveer 3 meter hoog. Het is ontzettend gedetailleerd, en helemaal beschilderd. In deze ruimte zijn de wanden ook beschilderd, en deze schilderingen zien er supermooi uit.

Het Khecheopalri meer
Nadat we de tempel bezocht hebben, rijden we verder naar het Khecheopalri meer. Alleen de rit hiernaartoe is al magnifiek, een gigantisch uitzicht over de bergen. Dit gedeelte van de weg is prima te doen, weinig hobbels en kuilen. Onderweg stoppen we nog bij een waterval. Bij het meer aangekomen moeten we eerst nog een stukje lopen. Het meer is zowel voor boeddhisten als hindoeïsten heilig, en je ziet er inderdaad de nodige Indische gezinnen lopen. Aan een van hen vraag ik of ik een foto van ze mag maken, en wat wel grappig is, dat zij ook met mij op de foto willen! Het meer is wel aardig om te zien. De Indiërs staan op blote voeten in de modder, aan de rand van het meer, om een offer te doen.

Yuksom
De weg richting Yuksom is helaas een stuk minder prettig als het eerste stuk van de rit. Op een gegeven moment houdt het asfalt op, en krijgen we er stenen, hobbels en keien voor in de plaats. Onderweg zien we dat ze wel met de weg bezig zijn. Mensen zitten langs de kant van de weg, en tikken grote keien een voor een in kleinere stukjes. Een stukje verderop zijn ze bezig om de weg te asfalteren. Zo te zien gaat het nog wel wat jaartjes duren voordat de weg helemaal af is, want het is een vrij primitieve machine die ze hiervoor gebruiken. Bizar om te zien.

Pemayangtse gompa bij Pelling

Ook al is het maar 18 km naar Yuksom, het lijkt een eeuwigheid te duren voordat we er zijn. Het scheelt dat we weinig tegenliggers hebben, want de weg is op de meeste plekken ontzettend smal. Aan de ene kant de berg, en aan de andere kant de afgrond. Dus veel uitwijkmogelijkheden zijn er niet.

Ngadhak Changchub Choling en Coronation Throne
Yuksom blijkt een klein schattig plaatsje te zijn. We gaan eerst een hapje eten bij Gupta. We bestellen samosa’s en pakora’s. Daarna gaan we de Ngadhak Changchub Choling bekijken (een gompa). Deze is minder indrukwekkend om te zien, vergeleken met de Pemayangtse Gompa bij Pelling. We lopen verder naar de Coronation Throne, die aan de andere kant van het dorp ligt.

Terug in het dorpje kopen Remco en Fred Tibetaanse vlaggetjes, die je in dit gebied overal ziet hangen. We gaan weer terug, de helse weg. En heel bizar, terug lijkt toch altijd korter. Binnen no time zijn we weer terug in Pelling. We chillen even op de hotelkamer, en eten ’s avonds in hetzelfde restaurant waar we gisteren hebben gezeten.